De volgende

maandag 14 juni-2010
Om de Franse, Duitse en Engelse banken te redden (o, pardon: om de euro te redden) moest er een Europees vangnetje komen voor Griekenland. Dat kost ons, volgens de politiek, eigenlijk niks want gegarandeerd krijgen we dat geld terug. Dus belastingbetalers, behalve dat we moeten bezuinigen, niks aan de hand. Dus worden de begrotingen in Frankrijk, Duitsland, Nederland aangepast aan de nieuwe maat broekriem. En niet voor eventjes, nee voor de komende decennia. Goed hè. Hebben we in de verkiezingsstrijd veel over gehoord, toch?
Vreemd hè? Het kapitalisme dat zonder restricties zijn gang kon en kan gaan, met publieke gelden gered moest worden, stelt nu eisen aan de burgers. "Zuinig aan, want anders". En uiteraard zakken politici en media onmiddellijk door de knieën want ja, het kan toch niet anders? Het denkraam is na de dereguleringsgolven van Thatcher en Reagan blijkbaar zo opgerekt dat er geen alternatief bestaat. Marktwerking, zelfregulering, privatisering... de mantra's van deze tijd.
Ondertussen is de aandacht zich aan het verplaatsen naar Spanje, en jawel hoor. Ook daar is nu Europees geld nodig om de Spaanse en andere Europese banken te redden. Achter Spanje staan er nog enkele Eurolanden in de rij. Kassa voor de banken en de aandeelhouders.