Leugens in België (024)

maandag 10 oktober-2005
Het is dat we een zetje kregen uit België anders was het aftreden van de Waalse socialistische premier Jean-Claude van Cauwenberghe totaal aan onze aandacht ontsnapt. “Van Cau” zou eind vorige maand vooral zijn opgestapt omdat hij een baal tabak kreeg van het constante gezeik in de pers over zijn vermeende betrokkenheid bij de sterk naar fraude en corruptie riekende zaak rond la Carolorégienne. Een sociale huisvestingmaatschappij die er blijkens een officieel onderzoek een merkwaardige manier van boekhouden op nahield en waarvan bestuurderen wat al te makkelijk op kosten van de maatschappij leuke dingen deden. Daarnaast werden er ruime douceurtjes uitgereikt. Zo kreeg een techneut bijvoorbeeld bij zijn ontslag 450.000 ballen mee zonder dat de Raad van Bestuur daar weet van had. En daar vallen ze in België over.
Ook Van Cauwenberghe’s advocatenkantoor kwam onder gespreid vuur te liggen. Nou was Jean-Claude al sedert jaar en dag niet meer actief binnen dat kantoor, maar hij was wel vennoot gebleven. Oftewel: zijn kassa bleef rinkelen zonder dat ie er ene moer voor deed. Maar goed, dingen lopen zoals ze lopen. Van Cau’s advocatenkantoor bleek een aantal dossiers van La Carolorégienne te hebben behandeld en die activiteiten hadden in totaal zo’n 30.000 euro opgeleverd. Het lullige daarvan is dat alle sociale huisvestingsmaatschappijen in Wallonië, dus ook La Carolorégienne, onder de supervisie van het gewest vallen. In casu die van premier Van Cauwenberghe. En dat lijkt op belangenverstrengeling. Komt nog bij dat arbeiders van de huisvestingmaatschappij binnen werkuren klusjes opknapten voor bestuursleden en ... de vennoot van Van Cau.
Op het oog is de zaak tegen de premier net zo dun als Stan Laurel, maar met deze twee in wezen priegelige strootjes die voorhanden waren werd de Waalse premier toch geveld. En da’s raar. Of zouden er misschien meer lijken in Van Cau’s kasten gegroepeerd staan dan nu bij de lege melkflessen zijn gezet? Lijken die er ook dreigen uit te lazeren. Ja, dat zou heel goed kunnen. Want onze vriend komt voor in de parallelle Dutroux-files. En niet zo zuinig.
Zo zijn er verklaringen dat Van Cau ten tijde van zijn burgemeesterschap van Charleroi samen met Michel Wilgaut (het hoofd van de Waalse federatie van zorginstellingen) bezoeken aflegde aan de New Star en de Sapin Vert. Twee horecagelegenheden waar je meer kon doen dan alleen maar zuipen om je bestuurdersstress kwijt te raken. Op zich niks mis mee, maar Van Cau zou zich bij die visites niet hebben beperkt tot recht op en neer en er zouden ook twijfels zijn over de leeftijd van zijn wipjes. Toen de eigenaar van de Sapin Vert, Michel Piro, op het punt leek te staan daarover een flinke poep te laten waaien werd hij op 5 december 1996 om zeep gebracht. Kijk, dat is andere poep, uuuh ... koek dan die van La Carolorégienne. Maar daar hoor je niemand meer over.
Wie overigens echt nieuwsgierig is naar de zaak rond Piro en Van Cau adviseren wij terug te bladeren in deze serie naar de afleveringen 10 tot en met 13 op onze Followup-site. Smullen.