Coutts

dinsdag 1 juli-2003
Volgens één van onze goedingevoerde bronnen hield een kleine groep avontuurlijke Rotterdamse zakenlieden zich eind 2000 onledig met een fikse wapendeal. Het ging om wat nu zo populair is onder de naam WMD’s ofwel massavernietigingswapens. De deal verliep -zij het wat moeizaam- via Singapore. De geldstroom kabbelde langs de Chase Bank in New York en de Coutts Bank in Londen. Tot voor kort liep het hele personeel van Coutts nog in Victoriaanse kledij. Een habitus die vooral werd geapprecieerd door het Britse vorstenhuis en merkwaardigerwijs de familie Bush. Beide clans maakten dan ook gaarne gebruik van de diensten van deze weliswaar archaïsch uitgedoste, maar oh zo uitgenasjte bank. Blijkens in de alternatieve pers verschenen afschriften van Greenspan’s Federal Reserve maakten zij bij Coutts zelfs gebruik van gemeenschappelijke rekeningen voor hun gezamenlijk uitgevoerde shady business-operaties. De miljardenwinsten die de Bushes daarbij incasseerden werden via die rekeningen en meestal via Chase grotendeels overgeboekt naar de her en der verspreide tegoeden van Pilgrim Investments Incorporated. Een beleggingsvehikel van de Bush-clan met een inktzwarte achtergrond en een Chinese dochter: Hutchinson Whampao in Hong Kong. De Rotterdamse avonturiers voornoemd waren dus in goed gezelschap. De Coutts Bank is een paar jaar geleden onder de vleugels gekomen van de National Westminster Bank. En laat nou juist die bank door het vanaf de Britse Virgin Islands opererende investeringsbureau Farman Overseas zijn uitgekozen om de 300 miljoen Colombiaanse drugsdollars van Pietro Fedino en onze onvolprezen NATO-expert Willem Matser wit te wassen (zie aflevering 13 van de Brusselse Connectie van gisteren). Naar verluidt lukte dat niet omdat er teveel onduidelijkheid heerste over de herkomst van het geld (!). Maar het kan ook zijn dat de Westminster door de Britse autoriteiten al gewaarschuwd was voor de nare consequenties als de bank in deze deal stapte. Want zonder twijfel was Matser al in het snotje geraakt van verschillende regenjassenclubs door zijn eerdere “vijftien tot twintig” witwaspogingen. De identiteit van de Rotterdamse rebellenclub waarvan in dit artikel sprake is houden we nog even voor ons. Klantenbinding.