Bestseller (002)

woensdag 30 maart-2005
Nee. Bij navraag bleek Michel van Rijn geen minuut wakker te hebben gelegen van de mails die de (zéér) bekwame Doorn-biograaf Jan Libbenga op hem had afgevuurd. Ook al omdat volgens hem de inhoud ervan als een vibrator op een barbecue sloeg.
Hoe zat het dan met zijn Doorn-liaison? Van Rijn:

“Ik heb met Doorn kennisgemaakt in het Excelsior Hotel waar ik toen bivakkeerde. Dat was in de tijd van Rigid Airship. Hij was op zoek naar geldschieters in het Midden-Oosten en ik ben daar goed thuis. Ik heb hem uiteindelijk in contact gebracht met de sultan van Brunei. Waarom dat niks is geworden moet je mij niet vragen.
Ik heb in die periode ook wel bij Doorn thuis op de Swanenburgh in ‘sGravenland gelogeerd.
Dat was een aardige stulp waar heel wat notabelen de revue passeerden. Onder anderen Joep van den Nieuwenhuyzen. Kwam die laatst ook weer tegen in New York met Jessie Nieuwenhuis aan zijn arm. Vroeger heel spraakmakend en mooi. Was een wippie van mij en een miljoen anderen in de jaren tachtig. Gouden koppel heeft dan wel een andere betekenis met al die rimpels. Ook al hebben ze bijna dezelfde achternaam.

KM: Hoe zat dat nou met dat huis in Londen? Werd dat gestiekt door Maup Caransa?

Van Rijn: Ben je belazerd. Dat was mijn huis, in Parkstreet. En natuurlijk stond daar veel kunst. Daar deed ik toevallig iets in. Ik zat toen midden in de affaire van die gestolen mozaïeken. Die heb ik aan Cyprus kunnen terugbezorgen, in samenwerking met de politie in München en Nicosia.

KM: Daar had Doorn geen bal mee te maken.

Van Rijn: Nee, natuurlijk niet. Die had heel andere dingen aan zijn hoofd. Die kocht letters of credit van zo’n 150 tot 200 miljoen bij een stel Italiaanse wisselkantoortjes op Piccadilly. Allemaal list en bedrog. Toen ik dat in de gaten kreeg heb ik New Scotland Yard gewaarschuwd en we hebben toen samen die hele ring opgeblazen. De hele boel is gearresteerd. Ik had Doorn, omdat ik gelukkig voor hem geen matennaaier ben, vantevoren een seintje gegeven dat ie beter een tijdje uit Londen weg kon blijven. Dat heeft ie toen wijselijk gedaan”.

Zo. Dat moet toch een welkome bijdrage zijn aan Libbenga’s biografie. Kat in het bakkie. En wij rekenen erop dat we minimaal een extra vermelding krijgen in een voetnoot of in de lijst van geraadpleegde publicaties. Niks voor niks.