Maden en wormen

dinsdag 23 september-2003
Voor de talloze a-techneuten onder ons zou de term Radio Frequency Identification (RFID) zo gelijk kunnen staan met het zoeken naar Hilversum 1 als de nauwelijks verhulde kruistocht van Gordon op een tijdstip dat nog geen hormoon in je lijf het lef heeft om acte de présence te geven je de strot uitkomt. Maar het is wat anders. Het gaat om de technologie die gebruiktmaakt van microchips die radiogolfjes uitzenden en bezig is de streepjescode naar de geschiedenis te verwijzen. Die chips zullen het in de nabije toekomst echt onmogelijk maken om bijvoorbeeld te knagen aan de bonus van meneerMoberg door met enige regelmaat proletarisch te winkelen in een van zijn shops. De op de produkten aangebrachte microchips sturen namelijk in dat geval een scanner op hol en voor je het weet word je met je snoet tegen het trottoir geduwd door een paar fanatieke aanhangers van Bernhard’s gesundes Volksempfinden. Voor velen zeker acceptabel omdat het verschil met de streepjescode praktisch nul is. Maar ons bespringt toch een lichte benauwdheid omdat je bij de nieuwe technologie met je pot pindakaas, je pak melk en je noedels ook de chipjes met hun radiogolfjes mee naar huis neemt. Misschien nog niet erg. Maar als je bijvoorbeeld voor moederdag een leuke snuisterij hebt aangeschaft om een wit voetje te halen en de sierlijke verpakking is voorzien van een dergelijk chipje wordt het al gauw een beetje anders. Want de snuisterij is te allen tijde traceerbaar en het gilde van onverlaten in onze samenleving is niet op het niveau van de koevoet blijven steken. Moderne apparatuur als een breedbeeld kijkkast of een audiootje waar Gordon ‘sochtends likkebaardend uitkruipt? Lekker makkelijk te achterhalen. Maar ook op het gebied van de privacy kunnen problemen ontstaan. Je zal maar stiekem een dvd-tje hebben aangeschaft met beelden waar buuf een hartverzakking van zou krijgen dan kan een instantie die dergelijke dingen graag van je zou willen weten dat keurig registreren zonder dat iemand daar weet van heeft. Of je hebt belangstelling voor iets bizars als de Boeketreeks en je sleept exemplaren daarvan uit de bieb naar huis om ze in de privésfeer te verslinden dan kan bijvoorbeeld een enge overheidsdienst uit Den Haag en omstreken straks nog makkelijker je vreselijke gewoonte vastleggen. En zeg niet dat de Tweede Kamer zich gerust wel tijdig over dit soort problematiek zal buigen om uitwassen te voorkomen. Want de biebs in Heiloo en Hendrik-Ido-Ambacht staan al op het punt de RFID in hun assortiment op te nemen. Als je daar dus straks met “Avontuur bij maanlicht” of “Rozen voor het ontbijt” de deur uitloopt en ze thuis met rode koontje verorbert dan hebben de boys van de AIVD dat al keurig in je file vermeld. Waar die roep tot meer waarden en normen al niet toe kan leiden.