Kort nieuws

vrije markt terreur

De zegeningen van de "vrije markt ideologie" zorgen er niet alleen voor dat verzekeringsagenten tegenwoordig invloed uitoefenen op je huisarts maar dat ook wij met het Kleintje aan alle kanten tegen die zegeningen aanlopen. Zo stuurden wij tot nu toe onze abonnees één keer per jaar een accept-girokaart. Simpel en doeltreffend. Maar dat wordt ons vanaf 2007 onmogelijk gemaakt. 'Ze' willen jullie en ons dwingen tot internet-bankieren, girofoneren, automatische afschrijvingen en weet ik wat allemaal. Komend jaar zullen we jullie nog een acceptgiro sturen, daarna een simpel briefje met het vriendelijke verzoek je euro's over te maken. Over het afgelopen jaar (foei!) en dit jaar juichen we eigen initiatief van harte toe. U zij allen gegroet...

Op eigen benen

"Op eigen benen" is de titel van een sjiek boekje met prachtige foto's over veertig jaar bijstand in 's-Hertogenbosch (1965-2005). Het is uitgegeven door de afdeling Arbeidsmarkt en Sociale Zaken, oftewel "de soos" en er zitten een aantal schitterende citaten in. We nemen in dit Kleintje 't hoofdstuk over Evelien van Onck over.
Evelien van Onck (1929, GroenLinks-wethouder Sociale Zaken van juli 1998 tot april 2001) zat acht jaar in de oppositie voordat ze in een hemelsbrede coalitie terechtkwam die niet zonder bemoeienis van een externe mediator tot stand kon komen. Naast haar zaten collega's van het CDA, de PvdA, Rosmalens Belang en de VVD.
"Eigenlijk ben ik er een beetje op stukgelopen", zegt Evelien van Onck nu, teruggetrokken in haar appartement in Amsterdam. "Het cynisme, het totale gebrek aan visie, het 'wheelen and dealen', de partijpolitieke rimram. Inmiddels heb ik ook mijn lidmaatschap van GroenLinks opgezegd - ik ben helemaal klaar met politiek in de oude vorm."
"Kijk", herpakt ze zich, "ik begrijp best dat er compromissen nodig zijn. Dat 'besturen' een kwestie is van geven en nemen en dat je nooit in alles volledig je zin zult krijgen - dat dat misschien maar goed is ook." Grinnikend: "Maar als activiste ben ik veel meer in m'n element. Geef mij maar een rooie vlag en een groep strijdbare mensen." 'Strijdbaarheid' is volgens Van Onck een groot goed. "Goedgeïnformeerde mensen die aan de poten van de macht zagen houden de democratie gezond. Die moet je koesteren, vaststellen dat ook zij een belangrijke rol vervullen in een samenleving - zelfs al; verrichten ze geen betaald werk." Des te teleurstellender was het dat haar 'pièce de résistance', de waarlijk onafhankelijke cliëntenraad van de Sociale Dienst, niet van de grond kwam. "Die ontaardde in belangenstrijdjes, interne conflictjes en ander geneuzel. Wat hèb ik ze op hun flikker gegeven, Maar het ging niet. Toen heb ik er de stekker uit getrokken. Een zware slag."
"Dat en de veranderende mores. Medewerkers van de Sociale Dienst werden afgerekend op het aantal 'onterechte uitkeringen' dat ze stop wisten te zetten, dat was landelijk beleid. Uit onderzoek in Arnhem is gebleken dat een kleine minderheid van de bijstandsgerechtigden fraudeert en t