bureauloos kantoor
Moeder met baby op haar arm loopt het Entreon (*) binnen. Ondertussen zit ik weer te wachten op Meetpoint3, drie maal op die beklaagdenbankachtige plek lijkt scheepsrecht. "Je moet werken, anders gaan we je korten" bromt de consulent sociale dienst tegen deze jonge moeder. Ik kan gewoon alles horen, het lijkt wel open huis, terwijl ik spontaan denk "wie moet er hier nu wie de moraal van nette en respectvolle omgang leren in dit warme bourgondische cda nest?". De jonge moeder schrikt en raakt natuurlijk in paniek. Wat nu?!
"Ik heb een kind" zegt ze, "wie kan ik die zorg toevertrouwen als ik al het 'geluk' heb dat ik een of ander passend baantje zal vinden". De consulent reageert ongeïnteresseerd. "Je hebt toch zeker een vriend!" Komt er een dame naast me zitten op Meetpoint3. Ze kijkt angstig om zich heen, hakkelt met haar woorden iets onverstaanbaars en gaat vervolgens zeer verkrampt zitten op het inmiddels beruchte bankje. Loopt er een flinke kerel na een gesprek naar buiten, hoor ik de behandelend consulent tegen haar collega zeggen "die denkt zeker dat ie nog wat te kiezen heeft, wat een ..." Iedereen die oren heeft kan het noodgedwongen horen. Big Brother is watching you en little brother kijkt verslagen toe! Oude en bekende reïntegratieconsulenten, CWI-mensen, gemeente- en bedrijfsartsen en psychologen van gecontracteerde bureaus lopen lekker gemoedelijk over de consulentenvloer. Wat een tegenstelling en wat een schrale troost, ze praten - zeg maar gerust roddelen met elkaar over cliënt zus en zo "och ja die hebben wij ook al gehad en die is niet te helpen en die is asociaal en die wil niet" etc. Ondertussen worden we gesized door al die zogenaamde spontane open mensen die zich van
geen kwaad bewust zijn en reageren in een ons kent ons sfeertje en wij samen kennen Jou.
Hoe moet je je daar nu bij voelen als je je ondertussen al niet als "little brother die graag wil" zou zijn gaan voelen! Ik zie mensen die niets voor me hebben betekent rondlopen en doen alsof ze het goed met je voorhebben. Nou ik weet wel beter. Het is een mooie ronde cirkel waarbinnen niemand echt naar elkaar luistert en echt iets voor "de cliënt" doet maar waarin wordt geschoven met cliëntenkavels, statistieken en schone schijnbureaucratie. Maar ondertussen wel lobbyen voor hun eigen toko. Op het moment dat er een flinke vent op gesprek de consulentenhoek inloopt zie je veel ogen plots op die hoek gericht. Een beveiligingsman die in opleiding werkervaring opdoet via de gemeente en dus ook op dat beruchte bankje heeft gezeten komt pseudo ongeïnteresseerd langslopen. Nou angst is een slechte raadgever maar de gemeente lijkt het meer als een instrument te zien.
In dit hemeltergende rozebanken en boomstamdecoratie PRIVACYschendende Entreon dorp zie ik de farce en het bewijs van onvermogen van de Bossche gemeente. Lafheid, intimidatie en schijnhulpgedrag worden beloond in die glazen kooi met gele stoelen, roze banken en groen behang achter staal en glazen deuren vol met angstige en banggemaakte cliëntenvogeltjes die niet beseffen dat die ander wel "een Brabantse groten bek" heeft maar minder scherpe tanden en trek in vogeltjes dan zij vermoeden kunnen en waarschijnlijk net als hen ook, maar met een heel klein hartje, doen wat hen wordt opgedragen. Ik zoek mijn weg als fatsoenhoudend mens naar huis terug met een bedrongen hart en een angstig gevoel voor al diegenen die niet assertief (genoeg) kunnen zijn. In een leeuwekuil red je het meestal alleen met een leeuwemuil en dan verbaast de overheid zich erover dat er soms ook wel eens echte dominante volborstige leeuwen tussen zitten met een uitstekend gebit! Graaauwww... Twee weken later komt er een bericht op televisie langs dat "de Nederlander" zich steeds asocialer gedraagt bij sociale instanties en ziekenhuizen. (door Kanariepietje)
noot:
* "Entreon" is het vroegere "Arbeidsbureau" in DenBosch. Er is al jaren een ware plaag aan de gang wat betreft trendy-naamsveranderingen. Zojuist zijn er in DenBosch twee woningbouwstichtingen (SWH en SSW) gefuseerd en zij noemen zich voortaan "Zayaz". Een ingezonden briefschrijfster in het Brabants Dagblad schreef daarover: "... waarom moeten ze dan voortaan Zayaz heten, worden ze getooid met een naam die tenminste een pseudo-Arabische indruk maakt, maar gebruikt wordt door een bewonderaar van de film "The Planet of the Apes", een science-fiction film uit de zeventiger jaren. Een dr. Zayaz gebruikt op zijn website de woorden "ape shall not kill apes". Wie heeft deze naam verzonnen of geplagieerd? Als dit het nieuwe aanpassings- en buurtverbeteringsprogramma van de nieuwe directie en de wethouder is dan houd ik mijn hart vast. Nergens komt in de naam voor dat het hier sociale woningbouw betreft, klaagde een huurder. Zayaz, is de gekte van een nieuwe naam die werd gestolen van tribenet (people.tribe.net/zayaz). Dit is een verkeerd signaal afgegeven in een tijd die nu juist zegt socialer te willen zijn, of worden".
wist u dat...
"We wisten in 1912 binnen 14 dagen meer over wat zich bij de ramp met de Titanic afspeelde dan we na een jaar weten van de omstandigheden waaronder bijna drieduizend mensen op klaarlichte dag in hartje Manhattan de dood vonden", schreef The New York Times precies een jaar na 11 september 2001.
Helaas geeft Boekhandel Heinen in DenBosch dit jaar geen scheurkalender uit maar Uitgeverij Lemniscaat maakt dit goed door de uitgave van de scheurkalender "wist u dat... scheuren in de officiële 11 september-verklaring". Elke dag een ander vraag of uitroepteken over de dag die wel degelijk de wereld veranderde (het ding kost 12,50 euro en isbn is 11-386-0405-4)
Dit bericht is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 419, 14 december 2006
