Kort nieuws
Eet smakelijk!
Bart Eigeman, de Bossche Groen Links-wethouder van onder andere sportzaken, is in Parijs om te proberen te start van de Tour de France weer in Den Bosch te krijgen. Dat was al eens eerder gelukt en ook de start van de Tour Feminin (een itempje achterin ieder sportjournaal) had al eens in Groot 's-Hertogenbosch plaatsgevonden. In het kader van de stadspromotie kon men zo'n start, of anders desnoods een etappe die de stad zou aandoen, wel weer gebruiken. Den Bosch moet op de kaart worden gezet en dat mag dan ook wel enige euro's kosten.
Vandaar dat 'onze' Groen Links wethouder in een chique Parijs hotel logeert. Na het ontbijt zal hij door een tolk worden opgehaald om te trachten de Tourtop te bewegen weer eens richting Sint Jan te kijken. Bart neemt plaats in de ontbijtzaal. Even later neemt een Fransman tegenover hem plaats die hem beleefd "Bon appetit" toewenst. Bart kijkt wat verstoord, maar toch weer niet verstoord genoeg om beleefd te reageren met "Bart Eigeman". Want manieren hebben die Groen Links -jongens en -meisjes inmiddels wel geleerd vanaf het pluche.
De volgende morgen. Zelfde ontbijtzaal, zelfde Fransman. Weer de "Bon appetit"-wens, weer het "Bart Eigeman"-antwoord. Zo gaat het de hele Parijse lobbyweek door.
Dan komt Bart weer naar Den Bosch toe (Zoete Lieve Gerritje?). Op maandag op het stadhuis komt hij de enige ambtenaar tegen die een beetje Frans spreekt (aan de Bossche ambtenaren worden waarschijnlijk geen opleidingseisen gesteld). Bart vertelt over zijn Parijse avonturen en is vol lof en verwondering over de Franse omgangsvormen. "Iedere morgen stelt dezelfde man zich weer heel beleefd aan mij voor," zegt Bart niet zonder verbazing. "Ik weet intussen natuurlijk wel dat die man "Bon Appetiet" heet. En hij zal ook wel weten dat ik Bart Eigeman heet". De via een cursus Frans voor Beginners van het Nederlands Talen Instituut enigszins buitenlands sprekende Bossche ambtenaar kijkt zijn wethouder triomfantelijk aan: "Bon appetit is geen naam, maar betekent 'eet smakelijk'." Hilariteit alom, en Bart nodigt de ambtenaar uit in een onder het stadhuis gelegen restaurant voor een flinke fles Chateau Migraine.
De week erna is Bart weer in Parijs voor hervatting van de onderhandelingen. In hetzelfde hotel in dezelfde ontbijtzaal neemt dezelfde Fransman tegenover Bart plaats. Bart, inmiddels slim genoeg om de Fransman met eigen middelen te verslaan, neemt snel het initiatief. "Bon appetit", zegt hij vriendelijk tegen de Fransman. Die niet anders weet te doen dan te antwoorden "Bart Eigeman"
(met dank aan Cees de Lange).
Delfshaven
In de jaren tachtig werden de mujahedin in Afghanistan en hun toegesnelde Arabische geloofsgenoten door de CIA en de Pakistaanse militaire inlichtingendienst ISI opgeleid voor een guerrilla tegen de Sovjetrussische bezetters. Tonnen westers wapentuig werden aangesleept voor de heilige oorlog tégen de communisten, vóór Allah en vóór Wallstreet. Tonnen heroïne vonden in diezelfde periode hun weg naar het westen. Want een guerrilla is mooi maar er moet wel betaald worden voor de benodigde spullen. De belangrijkste Afghaanse intermediair bij dit fijne stukje economie was Ayub Haji Afridi. Lullig bijverschijnsel van deze operatie: het aantal junks in de grote westerse steden steeg net zo hard als Nawijn's bloeddruk in de buurt van een moskee. En de criminele verenigingen schoten als paddo's uit de grond. Het geld dat zij met de drugs van de Afghaanse mujahedin verdienden belegden zij vooral in onroerend goed. "Wij" deden alles wat we konden om dit alles te bestrijden. En de junks moesten koste wat kost uit het straatbeeld verdwijnen. Een quote over dat bijverschijnsel van Charles Cogan, hoofdchirurg van de CIA bij de Afghaanse operatie in de jaren tachtig: "Ons voornaamste doel was om de Sovjets zoveel mogelijk schade te berokkenen. We hadden noch de middelen noch de tijd om een onderzoek te doen naar de drugshandel. Ik geloof niet dat we daarvoor onze excuses hoeven aan te bieden. Elk voordeel heeft zijn nadeel. In deze situatie was het nadeel drugs. Maar ons hoofddoel was bereikt: de Sovjets verlieten Afghanistan".
Ruim tien jaar later worden in de Afghaanse regio tonnen westers wapentuig aangesleept voor de oorlog tégen de fundamentalisten, (een beetje) vóór Allah en vóór Wallstreet. Tonnen heroïne vinden nu hun weg naar het westen. Want een oorlog is mooi maar er moet wel betaald worden voor de benodigde spullen. De belangrijkste intermediair voor de Afghaanse regio bij dit fijne stukje economie is Ayub Haji Afridi. Lullig bijverschijnsel van deze operatie zal zijn: het aantal junks in de grote westerse steden zal opnieuw net zo hard stijgen als Nawijn's bloeddruk in de buurt van een moskee. En nieuwe criminele verenigingen zullen weer als paddo's uit de grond schieten. Het geld dat zij met de drugs van de Afghaanse druglords verdienen zullen zij vooral beleggen in onroerend goed. "Wij" zullen alles doen om dit alles te bestrijden. De junks moeten koste wat kost uit het straatbeeld verdwijnen. Het eerst in Delfshaven.
Europees Sociaal Forum
Het platform "De wereld is niet te koop" gaat met een grote groep mensen naar het Europees Sociaal Forum (ESF) in Florence. We hopen dat zoveel mogelijk mensen meegaan. Geef je daarom op bij onderstaand adres. Van 6 tot 10 november zullen tienduizenden mensen uit heel Europa samenkomen om zich te verzetten tegen de neoliberale globalisering en de neerslag die dit heeft op het Europees beleid en om alternatieven te ontwikkelen. Het Europees Sociaal Forum vindt plaats in het kader van het World Social Forum dat afgelopen jaar in Porto Allegre werd gehouden. Een half jaar geleden kwamen daar 60.000 mensen bij elkaar onder het motto: 'een andere wereld is mogelijk'.
Saskia Boumans, vertegenwoordigster van het platform "de wereld is niet te koop": "Steeds meer mensen verzetten zich tegen de mensonterende armoede in de wereld en de vernietiging van mens en milieu. Versleten antwoorden als vrijhandel, flexibilisering, privatisering en een kleine oorlog werken niet. Het geknoei van de wereldbank en IMF bijvoorbeeld tijdens de crises in Argentinië maakt ook weer duidelijk dat dat soort instituten geen antwoord heeft. Daarom verzetten wij ons tegen de neoliberale globalisering en denken dat het tijd wordt met alternatieven te komen. Dat gedoe met die bouwfraude geeft toch ook weer precies aan waarom je je toekomst in eigen hand moet nemen en niet aan de bovenbazen kunt overlaten'.
"De wereld is niet te koop" is het samenwerkingsverband van organisaties en individuen die zich keren tegen de neo-liberale globalisering. Het is de voortzetting van 'd14, voor een ander Europa' die de mobilisatie naar Brussel in december 2001 heeft georganiseerd. 'De wereld is niet te koop' wordt ondermeer ondersteund door: Vereniging Milieudefensie, Transnational Institute, Attac, Euromarsen, SP, Amsterdam Anders/De Groenen. Voor meer informatie: Jacob van Lennepkade 255, 1054 ZS, Amsterdam of kijk op internetadres www.anderewereld.nl of email met
Palestina Vrij
Op 28 september organiseert het Platform "Stop de Oorlog tegen de Palestijnen" in samenwerking met Second Generation Concerts een multiculturele manifestatie in het Oosterpark te Amsterdam onder het motto "Palestina Vrij". Tijdens de manifestatie zullen verschillende Marokkaanse bands en muziekgroepen uit andere landen optreden, alsmede sprekers en straattoneel. Ook vindt er een kinderprogramma plaats. Het bezoek van de manifestatie is gratis maar de opbrengst van collecte en verkoop is voor de stichting Kifaia die zich inzet voor gehandicapte kinderen en jongeren in de Gazastrook. Sinds Israël in maart de gebieden die krachtens de akkoorden van Oslo door de Palestijnse Nationale Autoriteit bestuurd worden binnenviel is een groot gedeelte van de maatschappelijke infrastructuur van de Palestijnen, waaronder ook medische voorzieningen, vernietigd. De organisatoren van de manifestatie willen juist daarom nu steun geven aan het werk van Kifaia. Het Platform "Stop de Oorlog tegen de Palestijnen" is een samenwerkingsverband van een vijftigtal organisaties die van mening zijn dat vrede in het Midden-Oosten slechts bereikt kan worden door het onrecht dat de Palestijnse bevolking sinds de stichting van de staat Israël is aangedaan goed te maken. Hiertoe dienen de VN-resoluties 242 en 194 te worden uitgevoerd. Het platform organiseerde op 13 april in Amsterdam een succesvolle demonstratie tegen de Israëlische agressie tegen het Palestijnse volk, waaraan zo'n 30.000 mensen deelnamen. Second Generation Concerts is een belangrijke organisator van Marokkaanse jongerenconcerten in Nederland en wil door zijn medewerking aan dit concert de betrokkenheid bij het Palestijnse volk zoals die onder Marokkaanse jongeren in Nederland bestaat zichtbaar maken. Meer informatie op internetadressen www.palestina-komitee.nl & www.xs4all.nl/~kifaia
Palestijns mopje
Een oude man die helemaal op zichzelf in Palestina woont, moet zijn aardappelveld omspitten. Het werk is echter te zwaar voor hem. Zijn enige zoon, die hem ermee zou kunnen helpen, zit in een Israëlische gevangenis. In een brief aan zijn zoon vertelt hij over dat aardappelveldje. Direct daarop stuurt zijn zoon hem een briefje terug: "Ben je helemaal gek geworden Pa! Blijf weg uit dat veld, ik heb de wapens daar begraven." De volgende dag, vroeg in de ochtend komt er een grote groep Israëlische soldaten bij de vader langs en zijn de hele dag bezig het veld om te ploegen, zonder overigens iets van wapens te vinden. De oude man die helemaal in verwarring is, vertelt in een briefje aan zijn zoon wat er gebeurd is en vraagt wat hij moet doen. Zijn zoon antwoordt: "Beginnen met de aanplant van de aardappels, pa. Dit is alles wat ik op dit moment voor je kan doen." (overgeschreven uit Extra!, het blad voor onderzoek en analyse van de Nederlandse media. Ga eens op hun website kijken: www.extra-media.nl)
Keer het Tij!
Zoals al uitvoerig in het vorige Kleintje beschreven vindt de manifestatie "Keer het Tij" 17 september van 12 uur (dat is een uurtje later eerder werd gemeld) tot 15 uur op het terrein langs de Hofvijver (aan de Lange Vijverberg) in Den Haag plaats. Inmiddels hebben al meer dan honderd organisaties zich aangesloten bij het platform "Keer het Tij", zie hun website www.keerhettij.nl
"HAAL DIE CAMERA'S WEG BIJ VOLKERT!"
Valsche Munters Society
Kan de aloude traditie van valsemunterij iets doen voor de armen in de huidige wereld? Het klinkt wellicht onwaarschijnlijk, maar het antwoord is JA! In veel landen, zowel ver weg als dichtbij, leeft deze traditie voort en velen die het aan officieel geld ontbreekt, gebruiken zelfgemaakt geld. De armen hoeven niet meer geholpen te worden, de armen helpen zichzelf! En wij, de rijken, ook niet onbekend met financiële problemen, kunnen daar veel van leren. Waar eerlijk oneerlijk is geworden, is oneerlijk weer eerlijk: valsemunterij als legitieme methode om het huidige, 'valse' muntsysteem te hervormen. Dat zelfgemaakt geld daartoe een belangrijk middel is, bewijzen onder meer de miljoenenbeweging rond het Trueque-geld in Argentinië en de Movimento Monetário Mosaico, een netwerk van bedrijven en organisaties in de solidaire economie van Brazilië. Hierover organiseert Strohalm op 1 november 2002 de conferentie "Doorbraak in de Valsche Munters Society". Een conferentie over talloze praktijkvoorbeelden in zuid en west van wat we solidaire geldsystemen noemen. Systemen die inmiddels de kinderschoenen zijn ontgroeid en die voor steeds meer mensen een essentiële aanvulling betekenen op hun reguliere inkomen, en voor steeds meer bedrijven het verschil tussen bankroet en overleven. De conferentie is voor iedereen die nieuwsgierig is naar nieuwe vooruitzichten op het gebied van de armoedeproblematiek, maar ook voor ondernemers die voor hun bedrijf een duurzame toekomst willen creëren. Sprekers op de conferentie zijn onder andere: * Heloisa Primavera, lichtend voorbeeld voor de Latijns-Amerikaanse nieuw-geldbeweging. * Stephen De Meulenaere, wereldburger in de ware zin van het woord, die op vele plaatsen in de wereld de valsemunterij belijdt. * Camilo Ramada, Uruguayaan van geboorte die namens Strohalm Latijns-Amerika rondreist. * Henk van Arkel, directeur van Strohalm. Kijk voor het volledige programma van de conferentie op internetadres www.strohalm.nl of neem contact op met Strohalm via 030.2343986
Joseph en de prins
Al een tijdje niks meer vernomen van het gesteggel rond het archief van de vorige maand overleden Joseph Luns. De voormalige houwdegen van de NAVO had in 2001 al laten vastleggen dat de hele bende naar de Leidse historicus Kersten moest worden geëxpedieerd in verband met een nog te schrijven biografie. Maar journalist Willem Oltmans heeft ook al van zijn belangstelling laten blijken met het oog op de geheime oorlog die Luns tientallen jaren tegen hem heeft gevoerd en hem daarmee ernstig in zijn carrière heeft geschaad. Verder heeft ook ex-premier De Jong zich in het strijdgewoel gemengd. Pietje is namelijk bang dat de zoon van Luns, die ooit landelijke bekendheid kreeg door een zwendel met gouden munten, het archief zal gaan verkopen aan de hoogste bieder. En mocht dat een 'foute' meneer zijn dan is de kans groot dat de reputatie van allerlei mensen die Luns in zijn lange loopbaan heeft leren kennen ernstige erosieverschijnselen zal vertonen. Bijvoorbeeld die van de al lange tijd aan een niet nader omschreven virusziekte lijdende prins Claus. Volgens uitspraken van de goed geïnformeerde Luns tijdens een interview met het Vlaamse blad De Morgen heeft de prins een heel betwistbaar privé-leven geleid, waarvan "de mensen" geen weet hebben. Waar Luns op doelde is zonder twijfel gerelateerd aan de materie die bijvoorbeeld in het artikel "Van oude koeien en troebel water" uit Kleintje Muurkrant nummer 336 onder het kopje "hofchantage" aan de orde komt. Het was overigens niet de eerste keer dat Luns daaraan refereerde. Al in 1980, bij het aantreden van Beatrix als vorstin, sprak hij tegenover Telegraafjournalist Jan Heitink zijn bezorgdheid uit over de mogelijke chantabiliteit van de prins. Het is dus geen wonder dat een oorverdovende stilte is gevallen over de archieven van Luns. Wedden dat er al een deal is gesloten?
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 371, 13 september 2002