De nieuwe bondgenoten

Symposium voorzitters zijn aan het oefenen op een nieuwe term: gedecentraliseerde globalisering. Een aanstaande hype voortgekomen uit het recente doodknuppelen van Amerika's arrogantie. Wie had immers kunnen denken dat terrorisme niet staatgestuurd hoeft te zijn (remember Oklahoma) en verder zou kunnen reiken dan het Midden-Oosten of Europa (remember Oklahoma). Okee, Amerikanen zijn niet zo goed in politiek, buitenlanden en geheugen, maar New York een aanslag? Nee, ondenkbaar. Gedecentraliseerde globalisering ondervangt de nu nogal ruw, plots en groot gebleken nadelen van concentratie en mondialisering. Een trend ook die met wat goede marketing, vooral rond dat 'gedecentraliseerde', de anti-globaliseringsbeweging definitief kan laten verdampen. En een trend vooral die geen trend maar een tactische hype is die in werkelijkheid alles laat bij zoals het was.

Maar goed, dankzij Bin de komende tijd geen anti-globaliseringsacties; geen vijfde baan bij Schiphol; revitalisering van het Kyoto verdrag; toch deelname van de VS aan het internationale strafhof; VS heeft inmiddels eindelijk haar achterstallige contributie aan de VN voldaan; ineens wordt er gevonden dat er toch echt een levensvatbare Palestijnse staat moet komen; de ratificering van de bijna overleden verdragen tegen biologische en chemische wapens krijgt plots prioriteit.
Opvallende bondgenootschappen tekenen zich af. Milieudefensie en ceo's van multinationals vinden plots samen dat het allemaal wat minder kan, en vooral wat minder globaal en wat minder vliegend. Pacifisten, anti-militaristen, Bin, Taliban-tegenstanders, Taliban-fans en politieke opportunisten samen tegen de nieuwe oorlog en/of Amerika.

Bin slaat één keer met de vuist op tafel en Sharon krijgt een reeks, tot de klap totaal onvoorstelbare, uitkafferingen van zijn Atlantische vrienden.
Bin start met één klap een van de grotere reorganisaties ooit. Tot nu zelfs met weinig middelen en verliezen. Een prachtige kosten-baten-analyse. Cum laude. Het kan nog fout lopen, we komen nu namelijk in de fase van het management en wel met naast Bin een tweede cowboy aan het roer en enkele honderden onderkapiteins.

En toch, toch is de brandbom in de gordijnen van Kedichem een cruciale stap in de strijd tegen de CD geweest.

Zand

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 361, 26 oktober 2001