Kort nieuws
Bosch' anti-oorlogsclubje
Sinds de bombardementen op Afghanistan staan we met een aantal mensen elke donderdag-avond van 19.00 tot 20.30 uur op het Kerkpleintje van DenBosch met pamfletten, fakkels en spandoeken tegen de oorlog.
Gouddelven
Ja hoor. Groen Links heeft het voor elkaar. Jarenlang jammert de partij al intern over de beperkte electorale aanhang in de Bossche wijken. Terwijl SP en PvdA daar goede zaken doen.
Nu heeft Groen Links haar eerste verkiezingscampagnestap gezet: Goud in de Wijken. Een boekje waarin buurtbewoners (uiteraard door Groen Links zorgvuldig uitgekozen) hun mening mogen geven over het grote steden beleid. Je kunt natuurlijk nooit bevroeden hoe deze verkiezingscampagne zal uitwerken maar als ondertussen -met Groen Links in het College- hele buurten worden gesloopt om plaats te maken voor luxe stadsvilla's, dan blijft het effect waarschijnlijk onzeker.
Mengelmoes en krabsalade
Van der Krabben in het Brabants Dagblad, dit of vorig jaar; ik weet het niet precies. In ieder geval bracht gemeenteraadslid Van der Krabben (Bosch Belang) een bezoek aan kasteel Meerwijk, een luxebordeel gelegen in de schemerzone Treurenburg tussen 's-Hertogenbosch en Hedel. Aldaar zou hij de vraag gesteld hebben "kan ik nog iets doen voor de branche?"
Welnu. Op het moment werken er een paar aantrekkelijke meiden bij sociaal restaurant De Mengelmoes. Zoals de zaken nu liggen moeten ze daar binnenkort mee stoppen. Naar opvatting van de gemeente stromen er te weinig onbetaalde krachten van De Mengelmoes door naar een betaalde baan elders. Daarom wil de gemeente niet met geld over de brug komen zodat De Mengelmoes per 1 januari aanstaande moet sluiten.
Stel nu even dat die meiden doorstromen naar een betaalde baan bij Meerwijk of een andere gelegenheid van de door Van der krabben zo geliefde branche. Tegenwoordig een branche met normale betaalde banen, het bordeelverbod is tenslotte vorig jaar of zo opgeheven. Zal de gemeente dan tevreden zijn en alsnog het benodigde geld voor De Mengelmoes beschikbaar stellen?
(gek met 't hondje)
Racistisch politiek spel
Vrijdag 14 september, 12:00 uur. Ik sluit mijn loket om de duizenden slachtoffers van de terroristische aanslag in de VS te herdenken. De treinen staan drie minuten stil. Ik doe mee... Maandagmiddag 8 oktober, werkoverleg. Ik vraag mijn leidinggevende hoe we zullen reageren op de contraterreur van het leger van de VS en de Europese legers, waarbij vele onschuldige Afghaanse slachtoffers vallen. Antwoord: "Ik neem het mee, maar hoogstwaarschijnlijk zal er niets gebeuren". Achteraf voel ik me een pion in een politiek spel. Een racistisch politiek spel. Onschuldige Afghaanse doden van terreur zijn geen herdenking waard? Toen ik op 14 september aan de herdenking meedeed had ik absoluut niet die bedoeling, maar ik vind het niet raar als het nu zo gezien wordt. Hierbij mijn verontschuldiging voor het uitblijven van elke vorm van solidariteit met de Afghaanse slachtoffers van de westerse terreur.
Michel Eggermont (Lokettist, NS-station Utrecht Centraal)
Juridische guerrilla
Op vrijdag 19 oktober jongstleden diende bij het Paleis van
Justitie in Den Haag een kort geding tegen de Nederlandse staat met als inzet: de onrechtmatigheid van de gewapende aanvallen tegen Afghanistan en de Nederlandse steun daaraan.
De Vereniging van Juristen voor de Vrede heeft het initiatief genomen om de Staat in kort geding te dagvaarden in verband met de steun die de Nederlandse regering heeft uitgesproken voor de Amerikaans-Britse acties tegen Afghanistan. De NCPN, De Groenen, het Haags Vredes Platform en Vrouwen voor Vrede hebben zich hierbij aangesloten.
De basis voor het kort geding is dat de gewapende aanvallen tegen Afghanistan niet rechtmatig zijn. Het volkenrecht verbiedt staten om militair geweld tegen andere staten te gebruiken. Van dat verbod kan door een staat uitsluitend worden afgeweken in geval van zelfverdediging tegen een gewapende aanval door een andere staat. Daarnaast kan de Veiligheidsraad besluiten dat militaire middelen nodig zijn om de internationale vrede en veiligheid te herstellen. Beide uitzonderingen op het geweldsverbod zijn niet aan de orde. Terroristische aanslagen zoals die van 11 september jongstleden zijn geen gewapende aanvallen door een staat. Verder vormden die aanslagen voor de Veiligheidsraad geen reden om te besluiten tot de inzet van militaire middelen. De eisers verlangen een rechterlijk verbod van steunverlening door de Staat aan de gewapende acties van de Verenigde Staten en diens bondgenoten. Verder willen de eisers dat de rechter de Staat opdraagt om aan de Veiligheidsraad, de Algemene Vergadering en aan de Secretaris-Generaal van de VN de mededeling te doen dat de gewapende acties tegen Afghanistan onrechtmatig zijn. De tekst van de dagvaarding van de Vereniging van Juristen voor de Vrede is te vinden op internetadres www.ddh.nl/vrede/nieuws/2001/vjv0610.html
Rechtvaardigheid, geen wraak
De organisaties die deel uitmaken van het Platform tegen de "Nieuwe Oorlog" zijn geschokt over de onvoorstelbare terreuraanslagen van 11 september. We veroordelen deze onmenselijke daden en leven mee met de slachtoffers. Hen moet recht gedaan worden, onder andere door toekomstige terroristische aanslagen te voorkomen. Wij willen niet dat er nog meer burgerslachtoffers vallen en maken ons dan ook zorgen over een militaire campagne onder leiding van de Verenigde Staten, waarbij zelfs het gebruik van kernwapens "niet uitgesloten" is. Wij vrezen dat Nederland, als NAVO-bondgenoot, in deze oorlogshandelingen wordt meegezogen en roepen de Nederlandse regering op zich in te spannen voor een alternatieve reactie.
Militaire vergelding zal geen einde maken aan het terrorisme. Terrorisme is alleen effectief te bestrijden door de problemen op te lossen die de voedingsbodem ervan vormen. Terrorisme maakt gebruik van uitzichtloosheid die voortkomt uit sociale ongelijkheid en repressie, zowel binnen staten als op internationale schaal. De internationale gemeenschap moet zich niet laten verleiden tot steun aan militaire acties, maar moet (in VN-verband) een bijdrage leveren aan het vreedzaam oplossen van conflicten in de wereld, zoals in het Midden-Oosten.
Wraak is geen waardige reactie
Onze rechtsstaat is gebaseerd op het intomen van wraak en eigenrichting. Een militaire wraakcampagne gaat hier lijnrecht tegenin. Wij keuren zo'n actie af op grond van dezelfde waarden als die waarmee we de aanslagen in de VS veroordelen. In plaats van hen eigenhandig af te straffen, moeten de verantwoordelijken voor de aanslagen berecht worden door een onafhankelijke rechterlijke macht. Een militaire reactie leidt tot nog meer burgerslachtoffers, vluchtelingen en geweld, om over de dreiging met kernwapens nog maar te zwijgen. Onder het internationaal recht is zo'n reactie bovendien omstreden. Verregaande uitbreiding van de bevoegdheden van inlichtingendiensten staan overigens op gespannen voet met democratische verworvenheden als het recht op privacy. In plaats van de budgetten voor defensie en inlichtingendiensten te verhogen kan beter geïnvesteerd worden in conflictpreventie. We moeten het geweld doen ophouden en niet voortzetten.
Creëer geen nieuw vijandbeeld
De verantwoordelijken voor de aanslagen worden in de hoek van het islamitisch fundamentalisme gezocht. Zowel in de VS als in Nederland draagt dit helaas bij aan verscherping van vooroordelen tegen moslims en migranten. Een vijandbeeld tegen de islam is zo geboren. De verwachte militaire reactie zal het vijandbeeld verder aanwakkeren. Dit brengt ook de multiculturele samenleving in gevaar. Westerse overheden moeten erkennen dat terrorisme en Islam niet samenvallen en dat ook de bevolking in een land als Afghanistan lijdt onder de terreur van het fundamentalisme. Als bevolking moeten we laten zien dat mensen van verschillende religies, herkomst en gezindte in vrede met elkaar kunnen samenleven.
Stop de oorlog tegen de derde wereld
Sinds de bommen boven Afghanistan exploderen hebben we met een groepje mensen het initiatief genomen om donderdagavond op het Bossche Kerkpleintje te gaan staan. Pamfletten uitdelen, fakkels omhooghouden en wat spandoeken ophangen. Natuurlijk helpt dit niks tegen de oorlog, maar we kunnen niet anders. We kunnen niet stil blijven zitten terwijl vele honderden oorlogsdoden en duizenden gewonden vallen en vele tienduizenden mensen op de vlucht zijn geslagen. Zij voegen zich bij de miljoenen dakloze vluchtelingen en ontheemden die Afghanistan de afgelopen jaren reeds zijn ontvlucht voor godsdienstwaanzin en oorlog. "Stop de oorlog, nu!" en "Stop het terrorisme!" roepen we, "rechtvaardigheid, geen wraak" willen we. We zijn bang voor de komende gevolgen van de huidige bombardementen. Tussen de atoombombezittende landen India en Pakistan lopen de spanningen flink op sinds de Amerikanen en Britten Afghanistan bombarderen. Met de oorlogspropaganda worden er oude en nieuwe vijandbeelden opgeroepen. De onverdraagzaamheid neemt wederom verontrustende vormen aan. Bommen zijn geen antwoord op vernietigend terrorisme. Wie het terrorisme werkelijk wil bestrijden moet de voedingsbodem voor dat terrorisme wegnemen. Armoede, onderdrukking en arrogantie bouwen fundamentalisme op. Fundamentalisme met geweld bestrijden is het stomste wat je kunt doen. Het zal alleen maar sterker worden, denk aan de kruistochten. Daarom willen we dat het bommen gooien stopt, en staan we hier volgende week weer. Sluit je aan. Doe mee. Laten we elkaar zien dat er meer mensen zijn die vinden dat bommen geen argumenten zijn.
Het Anti-Oorlogs Comité DenBosch is te bereiken via Kleintje Muurkrant, Postbus 703, 5201 AS, DenBosch 073.6136927 (
Lokaliseer Verzet!
Overal ter wereld zetten mensen zich in voor het behoud van Vrije Ruimte. Want wie je ook bent, waar je ook woont, overal dringt 'de markt' zich aan de samenleving op. 'Vrije marktwerking' gaat voortdurend ten koste van niet-commerciële initiatieven die zorgen voor diversiteit en een vrijplaats bieden voor menselijke creativiteit. Binnen de campagne 'Lokaliseer Verzet' wordt daarom opgeroepen lokaal Vrijplaatsen te veroveren en te verdedigen, om protest aan te tekenen tegen de commercialisering van onze samenleving en alternatieven te bieden voor de culturele vervlakking en de commerciële eenheidsworst.
Als doelstelling heeft de campagne het creëren van meer culturele en politieke vrijplaatsen. Dit begrip moet dan vrij breed worden opgevat. Gedacht kan worden aan vrijplaatsen, bezette gebouwen die een ontmoetingsplaats kunnen zijn voor lokale maatschappijkritische groepen, basisdemocratische collectieven en personen. Maar ook buurtcentra, niet commerciële concertpodia, (goedkope) ruimten voor kunstenaars, die bedreigd worden door het dichtdraaien van de subsidiekraan, kunnen worden gezien als 'vrijplaatsen' die verdedigd of heroverd moeten worden. Ook kan je denken aan verdediging van de spaarzame nog 'vrij genietbare' natuur, of open ruimte, die onder druk staat door private belangen en daarom tegen de investeringsdrang van projectontwikkelaars en private partijen verdedigd moet worden.
"Lokaliseer Verzet" wil lokale en regionale acties voor verdediging en verovering van Vrije Ruimte laten samenvallen met internationale actiedagen. De laatste tijd is er veel aandacht geweest voor internationale mobilisaties. Er is echter een groot gebrek aan toegankelijke lokale organisaties waar mensen hun inspiratie kwijt kunnen om lokaal verder te bouwen aan alternatieven voor datgene waartegen gedemonstreerd wordt. Lokaliseer Verzet wil het mensen makkelijker maken plaatselijk initiatieven te nemen, doordat men deel kan uitmaken van een landelijke campagne.
Op 8 december gaat de campagne van start met een actieoproep tot lokale actie gericht op het veroveren, heroveren of verdedigen van Vrije Ruimte. Iedereen die geïnteresseerd is en in haar of zijn dorp of stad hiermee aan de slag wil is uitgenodigd 4 november naar het Cultureel Centrum Universiteit Utrecht 'Parnassos' (Kruisstraat 201, achter Stadsschouwburg) te komen van 14.00 tot 17.30 uur waar een overleg zal plaatsvinden over de acties op 8 december en de daaropvolgende activiteiten onder de noemer Lokaliseer Verzet.
Meer informatie via de Initiatiefgroep Lokaliseer Verzet, Postbus 2228, 2301 CE, Leiden telefoon 06-18200684 www.lokaliseerverzet.nl en
Poeder
Heeft u ook al een envelopje gehad met oliebollenmeel of kokosnootextract? Wij ook niet. Maar de hysterie rond een mogelijke anthraxaanval door de club van Bin Laden wordt keurig georkestreerd naar een hoogtepunt gevoerd via de van aandeelhouders en/of subsidies afhankelijke wereldpers. Dus wie weet krijgt u ook nog bezoek van mannen in gele pakken (tussen haakjes: waar zijn die witte gebleven?) en politiefunctionarissen. Gevolgd door een hele batterij van lieden met camera's, geluidsapparatuur, laptops, mobieltjes etc. Die veelal allemaal voor hetzelfde nieuws zorgen. Voor ons is de vraag valide wie er profijt heeft van dit soort opgeschroefde ongein. In ieder geval producenten van vaccins. Een daarvan blijkt BioPort te zijn. Een bedrijf in Michigan dat in 1998 in handen is gekomen van Bioport Corporation. Enige cliënt: het Amerikaanse Ministerie van Defensie. Een van de aandeelhouders is volgens Amerikaanse en Britse bronnen de Carlyle Group. Een Amerikaans investeringsvehikel dat zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd in het mondiaal overnemen van bedrijven die er veel belang bij hebben dat er grootscheepse shit is in de wereld. Grote jongen binnen het bedrijf is James Baker III, ondermeer minister van Buitenlandse Zaken tijdens het bewind van Bush sr. en "muscleman" van Bush jr. toen deze in Florida de strijd om het Witte Huis dreigde te verliezen. De vader van de huidige president eet al ettelijke jaren driftig mee uit de ruif van de Carlyle Group en was in die context onlangs nog in Saoedie Arabië. Het is niet duidelijk of hij daar vertegenwoordigers van de Bin Laden Group heeft ontmoet. Een zich nog steeds uitbreidende Saoedische industriële onderneming, die zijn fundamentalistische exponent buiten de deur zou hebben gezet en naar verluidt eveneens aandeelhouder is van BioPort. Inside informatie over BioPort is niet meer te krijgen. En het bedrijf is hermetisch van de buitenwereld afgesloten door militairen. De "grote" media worden door Washington vriendelijk geadviseerd niets over het bedrijf naar buiten te brengen. Alles in naam van de nationale veiligheid. Maar, ... Oeps, we moeten dit stukje afbreken. De postbode staat voor de deur.
Poeder
Loos alarm. De postbode vroeg of hij een glaasje water mocht. Hij voelde zich niet lekker. Terug naar BioPort. Het door dit bedrijf geproduceerde anti-anthraxvaccin werd voor het eerst vrij massaal aan mensen toegediend als onderdeel van een cocktail die Amerikaanse soldaten ontvingen tijdens de Golf Oorlog. Wij weten inmiddels nog steeds niet waar het zogenaamde Golfsyndroom vandaan is gekomen, maar het vaccin van BioPort staat zeker op het lijstje van verdachten. Het is daarom niet zo verwonderlijk dat binnen het bedrijf sinds de overname in 1998 aan de formule van het product is gesleuteld. Opnieuw dienden soldaten van het Amerikaanse leger als proefkonijnen. En opnieuw was er sprake van niet zo zuinige bijwerkingen. Officieel is het middel nog niet goedgekeurd. Maar gezien de power van de Carlylegroep en zijn connectie in het Witte Huis zal dat niet lang duren. God bless America.
ABN/AMRO en Al Queda
Recent week meldde het brave gedeelte van de Nederlandse media dat in ons land twee bankrekeningen waren geblokkeerd die een Bin Laden-odeur zouden hebben verspreid. Welke bank de voorschriften uit het due dilligence-boekje aan zijn laars had gelapt werd er niet bij verteld. Laten we dus gokken: de ABN/AMRO. Waarom? Allereerst omdat bijna sinds mensenheugenis De Bank een aandeel van veertig procent bezit in de Saoudi Hollandi Bank. Dit financiële bolwerk heeft geen onbelangrijke rol gespeeld bij de uitbouw van het industriële complex van de familie Bin Laden. Inclusief dat van de zogenaamd uit de familie gestoten Osama, die in de eerste helft van de jaren negentig tijdens zijn ballingschap in Soedan daar een bouwonderneming uit de grond stampte via rekeningen bij de in Khartoum gevestigde banken Shamal en Tadamon Islami. Die laatste instelling beschikte zelfs over een bescheiden aandelenpakket in de Saoudi Hollandi. Een en ander werd in februari jl. tegenover een Amerikaanse federale rechtbank uit de doeken gedaan door Jamal Ahmed al Fadl, de voormalige penningmeester van Al Queda. Ten tweede speelde een ABN/AMRO-filiaal in India een hoofdrol bij een maar net op tijd geaborteerde bomaanslag op de Amerikaanse ambassade in Delhi. Quote uit verklaring van hoge islamitische geestelijke Shamim Sarwar, deel uitmakend van een Al Queda-afdeling in India, tijdens een gerechtelijk verhoor. Rechter: "U schreef zelfs een brief naar Osama bin Laden". Sarwar: "Klopt. Ik heb die geschreven om de leiders te plezieren. Hij moest door
Al Safani aan Bin Laden worden overgedragen om te laten zien dat alles volgens plan verliep." Rechter: "U opende een nieuwe bankrekening om het toegezegde geld te kunnen ontvangen". Sarwar: "Correct. Bij een filiaal van de ABN/AMRO in Kolkata".
Vraag: "Wanneer was u van plan toe te slaan?" Sarwar: "Net na half augustus. Dan staat de security in Delhi op een laag pitje". Vraag: "Wat voor explosieven was u van plan te gebruiken?" Sarwar: "RDX, met een tijdmechanisme en een remote control".
Nou kan je natuurlijk niet overal op letten, maar om te zeggen dat De Bank erg alert is geweest. Niet echt. Dus daarom gokken we erop dat de twee geblokkeerde rekeningen ook tot de voorraad van De Bank behoorden. Als het niet zo is, horen we het wel.
skepsis-congres
Op zaterdag 3 november aanstaande vindt er wederom een Skepsis-congres plaats onder het prachtige motto: "laat je niks wijsmaken!". Met lezingen van José van Eijndhoven, Wim Veen, Hans van Maanen en Ronald Plasterk. Aanvang 10.30 uur in het ROC Amerlanden, Disketteweg 10 te Amersfoort (op 3 minuten lopen van het NS-station Amersfoort-Schothorst). Meer informatie via Stichting Skepsis, Postbus 2657, 3500 GR, Utrecht 050.3129893
Om duidelijk te maken dat het van belang is dat heel veel meer mensen kennis maken met het skeptische gedachtengang, typen we hieronder een stukje over uit het laatst verschenen nummer van Skepter, geschreven door Jan Willem Nienhuys.
Sylvia Millecam
De levenslustige en aantrekkelijke tv-ster Sylvia Millecam ("ook dat nog", "knoop in je zakdoek", "klokhuis") was al langere tijd ziek; een infectie werd gezegd. Na een vakantie in Frankrijk dacht ze weer aan de beterende hand te zijn, maar haar huwelijk in juli was toch uitgesteld. Om 2 uur 's ochtends op maandag 20 augustus stierf ze, 45 jaar oud, aan een borstkanker die schijnbaar pas op de vrijdag daarvoor was vastgesteld.
Spoedig bleek dat ze in september 1999 al een knobbeltje in de borst had, en dat ze in voorjaar 2000 in het Kennemer Gasthuis, en daarna in mei in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis te horen had gekregen dat de tumor al zo groot was dat opereren zonder voorafgaande chemokuur niet mogelijk was. Ze wees dat af, en stortte zich in een geheel eigen en dodelijk programma 'plank voor je kop': de alternatieve wereld, die nu wel heel bont bleek, en heel duur: enkele tonnen.
Zo arriveerde ze zomer 2000 in een Zwitserse kliniek die een uitvinding van universeel genie Panos T. Pappas toepast: de PAP-Ion Magnetic Inductor. Uit een slang van dit apparaat - die zo te zien uitmondt in een dikke lus met twee windingen - komen magnetische pulsen, waarvan de weldadige werking onder meer berust op koude kernsplitsing (K wordt Na+O). Het toestel zou ook helpen tegen aids, verstuikte enkels en maagzweren. Op een website van Pappas staat dat deze reactie energie oplevert, maar volgens de conventionele natuurkunde moet er zoveel energie bij dat die alleen maar bij de paar miljard graden in de kern van een supernova beschikbaar is. Daarna liet ze zich door de Hilversumse kwakzalver Kees Boegem met keukenzoutcapsules ('een lichaamseigen stof!') pekelen en door Jomanda bestralen ('uit de andere wereld is doorgekomen dat alles goed is zoals het is; ik blijf toch het woord kanker bestrijden, absoluut'). Eind 2000 bezocht ze twee maanden lang C.J.M. Broekhuyse, een Haarzuilense arts-kwakzalver en auteur van "Vluchten kan niet meer". Die vertelde haar dat haar kanker werd veroorzaakt door een bacterie, war hij wel enige zelfontwikkelde middeltjes tegen had. Die bleken niet te helpen ('ga toch even op zoek naar een chirurg'), maar het geloof in de bacterie bleef. Ook zou Syl volgens 'Privé' een jaar lang patiënt zijn geweest in het homeopathische Walburg Instituut, en daar ozontherapie en een 'gigantische hoeveelheid medicijnen' hebben gekregen.
Nog maar een half jaar geleden verkondigde ze aan studiopubliek dat ze geheel genezen was van kanker. De laatste etappe bracht Syl door ten huize van Jos M.A. Koonen en Tonny Derksen, vrienden van de familie Millecam. 'Integere mensen die op hun wijze hun uiterste best hebben gedaan', aldus Syls vriend Nol Willemsen. Huisarts Jos doet aan colonhydrotherapie (darmspoelingen tegen vastgekoekte gifstoffen), homeopathie, acupunctuur, elektroacupunctuur, geluidstherapie volgens Sharry Edwards (het lichaam helpen door toevoer van complementaire frequenties en harmonischen, na analyse van stemafdrukken), kortom, ook een veelzijdig kwakzalver. In de woning in Millingen aan de Rijn werd een PAP-IMI-apparaat geïnstalleerd en Lotje gedoopt. De patiënte kreeg ook daar volop homeorommel ('nee hebben we en ja kun je krijgen' zei de dokter). Toen de zieke de laatste drie weken snel achteruitging en van benauwdheid, pijn en oedeem niet meer kon liggen, zitten, slikken, slapen of staan werd ze op vrijdag naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen gebracht. Daar konden de artsen alleen nog maar vaststellen dat ze hooguit nog twee weken te leven had.
Wie een zekere vroege dood verkiest boven een chemokuur en een tamelijk zekere genezing (meer dan 90 procent zeker voor de combinatie van opereren, bestralen en chemo) is daar vrij in. Artsen horen niet mee te werken aan de instandhouding van een illusie die voor een afschuwelijk ziekbed zorgt en de zieke ook nog de gelegenheid ontneemt zich op de dood voor te bereiden. Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis-chirurg E. Rutgers in 'Nova' van 1 september over bacteriën en Jomanda's kletsverhaal" 'pure misleiding, crimineel, misdadig - ik heb geen andere woorden.'
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 361, 26 oktober 2001
