Artistieke onderdrukking

Ik had het moeten weten. Het was naïef om te veronderstellen dat een dagje Artis mij vrolijk zou stemmen. Maar de kleine wilde zo graag. En het weer was zo heerlijk zonnig. Dus met de railrunner op zak in een niet vertraagde trein gestapt. Tramlijn 9 naar Artis, Plantage Kerklaan. Het klinkt allemaal zo bekend maar dat kan niet van dertig jaar terug zijn, toen ikzelf nog de kleine was, nee het is van al die zondagochtend en -middag televisieprogramma's.
Mijn herinnering heeft me behoorlijk bedrogen, zoals ik wel vaker merk. Artis groot? Nee nee. Ruime kooien en vrijplaatsen? Nee nee. Rampzalig is het! Wat moet je je kleine nou voor educatief verantwoorde informatie meegeven als je wordt bevraagd op het in het gras uitgesleten pad dat de tijger voor de tralies heeft gelopen? Wat zou jij antwoorden als je de vraag werd voorgeworpen waarom die beer steeds zo met z'n kop staat te schudden?
Ik heb me echt ongelooflijk staan ergeren aan de puisterige jeugd in de dierentuin. Elk dier dat uiting geeft aan zijn of haar ongelukkigheid, ellende, angst of depressie door dwangmatig of afwijkend gedrag krijgt de tekst "stom beest" of "sukkel" toegeworpen. Ongetwijfeld hebben de ellendige beesten inmiddels de betekenis van de woorden door. Wat krijg je na tientallen jaren.
Jazeker, sommigen staan er al van voor 1953! Wie is hier nou de sukkel. Ik! Ik voel me een en