Huurlingen

De laatste tijd wordt er meer en meer gesproken over particuliere aannemers die in de service van het leger van de Verenigde Staten werken. Deze mensen worden doorgaans voorgesteld als gewone burgers die in Irak humanitaire taken en heropbouwwerk verrichten evenals zekere veiligheids- en beschermingstaken. Berichten in de media vermelden dat er zo'n 15.000 tot 20.000 werknemers in Irak aanwezig zijn die voor deze 'aannemers' werkzaam zijn.

Door Wietse Ratsma

Maar wie zijn deze mensen nu eigenlijk en wat doen ze daar allemaal? Werken ze inderdaad wel allemaal voor vreedzame doeleinden en helpen ze Irak te herbouwen of zijn zij ook actief bezig de oorlog te ondersteunen als een soort particulier leger?
Verscheidene informatiebronnen helpen ons een aantal van deze bedrijven te identificeren. Namen zoals Northbridge Services uit Pennsylvania, Blackwater uit North Carolina, Dyncorp uit Virginia en nog anderen staan bekend als particuliere militaire firma's die contracten met de regering van de VS hebben. Volgens een vermelding van 24 september 2003 op de BBC verschaft Northbridge militaire training aan mensen die geen militair zijn, maar huurlingen. Zij krijgen een opleiding om het soort van werk te doen dat de regering van de VS niet door zijn eigen troepen kan laten uitvoeren. Door dit soort werk door een privé-leger te laten doen vermijden zij het probleem van politieke verantwoordelijkheid en vaak komt dat goedkoper uit dan het door soldaten te laten doen die medische en andere soorten verzekeringen hebben. Huurlingen werken tegen een vaste prijs en als het werk gedaan is worden zij ontslagen. Een nieuwsbericht op het Inter Press Service News Agency (IPS) gaat over 122 voormalige commando's uit het Chileense leger en andere soldaten en zeelui die nu in Irak voor Blackwater werkzaam zijn. "Deze Amerikaanse firma, die opgericht is door voormalige Mariniers en Groene Baretten, heeft ongeveer 3,000 werknemers in Irak", aldus dit bericht. De 122 speciaal geselecteerde Chilenen kregen een aanvullende training in North Carolina voordat ze naar Koeweit en verder naar Irak doorgestuurd werden. De onafhankelijke internet publicatie Indymedia wordt vermeld als de bron van een bericht dat de VS gepensioneerde leden van het Chileense leger heeft aangenomen die eerder onder de dictator Augusto Pinochet werkten, evenals voormalige volgelingen van Zuid Afrika's apartheid regime. Deze lui werken als "soldiers of fortune" in Irak. Indymedia schat het aantal voormalige Zuid Afrikaanse militairen op 1500, wat hen de grootste groep huurlingen in het bezette Irak zou maken, aldus het IPS bericht.
Nog een ander bericht in de Engelse krant The Guardian citeert Gary Jackson, een voormalige Navy Seal en nu president van Blackwater USA. Hij vertelde The Guardian "wij doorzoeken de hele wereld om beroepsmensen te vinden - de Chileense commando's zijn heel erg professioneel en zij passen heel goed in het Blackwater systeem". In de Mei-Juni 2003 editie van MotherJones.com staat ook een artikel over Blackwater onder de titel "Soldiers of Good Fortune". Daarin wordt uitgelegd dat Blackwater in 2002 een contract van 35.7 miljoen dollar met het Pentagon afsloot voor de jaarlijkse training van 10,000 mariniers uit Virginia, Texas en Californië. De training is bestemd voor "beveiliging van het leger". Andere contracten zijn zo geheim, zegt Blackwater president Gary Jackson, dat wat hij voor het ene federale agentschap doet niet aan een andere kan worden medegedeeld.
Volgens Blackwater's eigen website verschaffen zij training aan iedereen die dat aanvraagt, of zij nu militair personeel zijn of gewone burgers. Zolang als je je eigen geweer maar meebrengt. De rol van privé - winstmakende - militaire firma's is gestadig gegroeid in de laatste jaren zodat zij nu een groot aantal taken vervullen die voorheen door de militairen zelf gedaan werden. "Privé militaire firma's leveren lijfwachten voor de president van Afghanistan, bouwen detentiekampen voor verdachte terroristen in Guantanamo Bay, en vliegen bewapende verkenningsvliegtuigen en helicopters om de coca-oogsten in Colombia uit te roeien... Ze leveren essentiële hulp aan militaire bases in de hele Perzische Golf, van het runnen van kantines tot het verschaffen van veiligheid. Ze leveren gewapende schildwachten op de VS legerbasis in Qatar, en gebruiken dodelijke ammunitie voor de training van soldaten op Kamp Doha in Koeweit", aldus het Mother Jones artikel. Deze, en nog vele andere taken die uitgevoerd worden door particuliere aannemers maken het duidelijk dat zij een groeiend aandeel leveren aan de globale militaire avonturen van de VS. De verantwoordelijkheid voor hun acties ligt echter niet bij het leger, iets dat het voor hen mogelijk maakt om zekere restricties die door het Congres opgelegd zijn te ontwijken. De beruchte contra-affaire uit de Reagan periode maakte gebruik van groepen huurlingen voor hun vuile oorlog tegen Nicaragua.
Het idee van "winstmakende" privé-legers die wat dan ook voor taak tegen betaling uitvoeren is op zichzelf weerzinwekkend. Het is wel bekend bijvoorbeeld dat er veel pogingen zijn gedaan om Fidel Castro en andere leiders van landen waar de VS vijandig tegenover staan, om het leven te brengen. De groei van privé-legers zal daar geen verbetering in brengen en zal waarschijnlijk op nog meer illegale en subversieve acties uitlopen. Een voorbeeld van privé-legers vindt
men onder andere in Afghanistan, waar zij geleid worden door zogenaamde "warlords", sterke factionele regionale leiders die lak hebben aan nationale wetgeving en die geen enkele inbreuk tolereren over hun persoonlijke macht.
De groei van deze privé-legers in de VS en in andere landen, legers die bewapend zijn met dodelijke wapens en personeel dat opgeleid is om te vechten, moet wel serieuze bezorgdheid opwekken. Privatisering is het onvervalste merkteken van de Nieuwe Wereldorde en het belangrijkste programmapunt van de voorstanders van vrije handel en de neo-cons. Het resultaat hiervan is dat particuliere firma's enorme macht hebben verkregen in de globale economie, een macht die dikwijls boven die van nationale regeringen uitsteekt. De opkomst van privé-legers bestaande uit getraind personeel afkomstig uit allerlei landen zou uiteindelijk uit kunnen lopen op multinationale privé-legers zonder ook maar enige trouw aan een land, legers die gehuurd kunnen worden om elke gecontracteerde taak uit te voeren of simpelweg de belangen van hun leiders te volgen. Als dat gebeurt dan is niet alleen de democratische controle over de economie verloren, zoals dat nu al in grote mate het geval is, maar ook over alle militaire acties in de wereld. En dat is inderdaad een erg angstaanjagende gedachte.

Bovenstaand artikel is geschreven door Wietse Ratsma, medewerker bij AxisofLogic.com en te vinden op internet-adres www.dewaarheid.nu/wwwboard/particuliere_aannemers.htm

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 391, 14 mei 2004