Het verdriet van Dutroux

De hele wereld en bijna alle Belgen wachten nu al weer een jaar of vier op het voorkomen van de rechtzaak tegen Dutroux. Het duurt en duurt.
Dat wachten heeft een reden: Er is geen zaak Dutroux. Het openbaar ministerie heeft geen zaak tegen Dutroux. In wezen hebben de regenten maar één probleem: hoe leggen we dit aan het volk uit cq. hoe overleven we dit.
Kortom er wordt naarstig gezocht naar een list. Geen veroordeling van Dutroux, vrijgeleide en schadevergoeding is immers een scenario dat België in de meest letterlijke zin niet zal overleven. Vrijgeleide van Dutroux zal onstuitbaar leiden tot een België opheffende volksopstand. Het niet vrijlaten van Dutroux is daarmee verworden tot een zaak van staatsbelang. Het gaat dus om niets minder dan een gouden list.

In den beginne, jaren geleden, was er nog wel een aanzet tot een zaak tegen Dutroux, zelfs een aanzet tot bewijsvoering, maar ja er waren wat foutjes bij politie, enige omissies bij justitie en een stuk of 8 deels cruciale getuigen kwamen vrij plots te overlijden. Kortom al snel was er geen zaak meer.
Zeker, Dutroux heeft wat opstallen met merkwaardige vertrekken, kwam in vreemde kringen, zat in dubieuze handel, maar daarmee bewijs je niet dat wat hem beroemd maakte. Er zijn vingerafdrukken en haren, maar een fractie daarvan is bewaard en een fractie daarvan is onderzocht, enz. Er is gewoon geen direct bewijs voor andere zaken dan dubieuze autohandel.
Er zijn nog meer complicaties. Het vooronderzoek duurt te lang en verloopt in strijd met allerlei ook door België ondertekende verdragen. Deze formele punten zijn voor de advocaat van Dutroux, als hij gezien de beladenheid dit durft, simpel aan te grijpen om het openbaar ministerie niet-ontvankelijk te laten verklaren.

Goede raad is duur; zeker als het gaat om de gouden list. De laatste maanden tekent die list zich echter af. Slim gedoseerd komen er verhalen en bedenksels over Dutroux naar buiten. De lijn is: hij spoort niet helemaal. Hij is tikje gahgah aan het worden, heeft waanbeelden, smeert poep op de muur, gedraagt zich verward, enz. Heel slim heet het nu dat onderzocht wordt of hij deze geestestoestand speelt of dat hij echt malende is.
Mocht het het komende jaar niet lukken om de zaak voor te laten komen dan kan dit scenario er voor zorgen dat hij niet vrijkomt maar in een psychiatrische inrichting opgeborgen kan worden.

De list lijkt, hoewel regentesk doorzichtig, voldoende waterdicht om België voort te laten bestaan.

Zand

PS: Interessant in deze is dat op 18 februari 2001 de Belgische Staatsveiligheid binnen één uur op de Teletekst van de Belgische TV1 ingreep; het aanvankelijke bericht over opname van Dutroux in een psychiatrische gevangeniskliniek vanwege zijn eventuele gekheid werd vervangen door vanwege complicaties rond zijn suikerziekte. Blijft over waarom suikerziekte in een psychiatrisch ziekenhuis behandeld moet worden.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 354, 9 maart 2001