van leven ga je dood

Wat een wereld! Het klinkt zo lekker neutraal en modern: "de terugtredende overheid" maar tegelijkertijd neemt de regelneverij en bemoeizucht steeds heftiger vormen aan. Je kunt zelf je ruiten dadelijk niet meer wassen zonder een gecertificeerde steigerbouwer in de arm te nemen. Sinds de smeulende ruïnes te Volendam en Enschede zijn brandvoorschriften knellende voorwaarden geworden die reeds tal van initiatieven kapot hebben gereglementeerd. Nadat er wat bejaarden omvielen ten gevolge van de legionella-bacterie worden er op dit moment tienduizenden euro's verdiend door slimme advies- en consultancy-bedrijfjes die voor dure uurlonen gebouwen aan het inspecteren zijn. Dat het gemiddeld op z'n hoogst om vier of vijf doden per jaar gaat telt ineens niet. Aan de salmonella-bacterie (voedselvergiftiging) gaan per jaar bijna 300 mensen dood en daar hoor je niemand over. Momenteel dienen duizenden clubs en verenigingen een zogenoemde "arbocheck" in te vullen: een inventarisatie van elk denkbaar risico in of rondom het clubgebouw. Daarna moet er verplicht "een plan van aanpak" worden geschreven. Leegloop van vrijwilligersorganisaties dreigt - want wie heeft daar nog trek in? Dezelfde overheid die dit allemaal verplicht stelt moet zelf nog 600.000 reeds vastgestelde plekken saneren waar mogelijk giftige grond ligt!
Vanwege roken, alcohol en deelnemen aan 't Hollandse verkeer vallen jaarlijks duizenden doden en gewonden toch hoor je daar vrijwel niemand over. Wereldwijd overlijden er 1,2 miljoen mensen in het verkeer en vallen er 50 miljoen gewonden! In Nederland vallen er gemiddeld drie doden per dag in het verkeer! Nee, de nieuwe vijand is radongas dat verstopt zit in bakstenen. Eventjes was de Nederlandse regering van plan om vanwege dit radon-gevaar (tussen de 64 en 128 doden per jaar - althans mensen die nooit hebben gerookt!) een maximale stralingsnorm van twintig becquerel per kubieke meter in te voeren. Maar al snel leverde wat rekenwerk op dat er dan 1.700.000 woningen zouden moeten worden aangepast en dat is wel wat veel voor die paar doden.
Wat de asbest-verwerking betreft heeft zich de afgelopen periode ook een ommekeer afgespeeld. Binnenkort zul je de dikke auto's van directeuren van asbestverwijderingsbedrijven niet meer zien. Aangezien nader onderzoek heeft aangetoond dat de paniek die er over asbeststof is gezaaid wat al te voorbarig is geweest.
We zijn inmiddels wel vele miljoenen euro's verder. Het zal wel net gaan als met de normen die men wilde stellen ergens vroeg in de tachtiger jaren bij smog wanneer het weer wat warmpjes is. Het eerste jaar dat men deze waarschuwingen serieus wilde nemen betekende het al een paar dagen gesloten bedrijven en autorij-verboden. Dus snel werd besloten om de normen op te hogen zodat er geen dergelijke dure maatregelen meer genomen hoefde te worden. Het kost simpelweg teveel geld om smogalarm af te kondigen. Een mensenleven is onmogelijk in euro's uit te drukken, maar dergelijk gedrag geeft te denken. Hoewel? In de volkskrant van 7 mei jongstleden stond dit stukje: "de uitstoot van fijn stof door vooral het autoverkeer heeft in de grote Franse steden in 2002 de dood veroorzaakt van 6500 tot 9500 volwassenen" (...) "Iedere dode door de uitstoot van stofdeeltjes kost de gemeenschap 900 duizend euro aan gezondheidszorg, stelt het rapport. De rampzalige consequenties van het autoverkeer zijn groter dan de inkomsten uit tolheffingen op de snelwegen en de belasting op benzine, aldus de onderzoekers." En nog zoiets: volgens vele medici kwam huidkanker in de jaren zeventig amper voor. Nu zijn er voorspellingen dat zeker een op de zes mensen een vorm van huidkanker krijgt. En waarom? Omdat er zoveel in de zon gelegen wordt! Maar ja, dan lees ik weer in "de encyclopedie van misvattingen" dat twee derde van alle tandartsbehandelingen herstelwerkzaamheden van vorige behandelingen blijken te zijn en dat drie van de vijf diagnoses en behandelbeslissingen van tandartsen foutief zijn. Het moet allemaal niet veel gekker worden...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 392, 11 juni 2004