Van regenten en nuffen

Geef het klootjesvolk kleurentv's en ze zijn stil. Zoals zo vaak met voorspellingen blijkt dat ze deels uitkomen, maar blijkt ook dat de werkelijkheid weerbarstig is.
De Nederlandse klootjes zijn inmiddels zo verwend dat ze last hebben van koopstress en van gekkigheid niet meer weten hoe ze de derde badkamerverbouwing nog tussen de vakanties kunnen plannen. Ze zijn zo verwend dat ze vergeten op te voeden. Het begrip solidariteit lijkt definitief naar de geschiedenis verbannen. Je regelt alles zelf, kruipt voor en als dat niet werkt rammel je met de beurs of gaat meppen.
Dwars door die mêlée deed iemand het licht aan; effe later deed iemand anders het weer uit. Vervolgens zaten we allemaal een beetje quasi beteuterd daas te zijn. Wat een volk, alles aan de oppervlakte. Maar met diepgang moest je sowieso al nooit aankomen bij dit gidsland van christenburgertrutten.
De stofwolken zijn wat opgetrokken. Iedereen spreekt over nieuwe politiek maar hunkert daar dwars doorheen naar de oude politiek. Waarom ook niet, de kleurentv doet het immers, nog? Toch spreken politici en pers voortdurend over nieuw, over openheid. Een openheid die verder reikt dan de Panorama, maar minstens even nuffig is. En dom, want de grachtengordel heeft zelfs met looks nog niet door dat er toch echt iets veranderd is; en dus halveert die partij; een terechte straf. Net als de straf voor die twee opperregenten die zich rijk rekenden en nu tegen de helderheid en looks aanlopen van iemand die de luiken wel enigszins openzette.
In zekere zin winnen twee stropdaslozen het dankzij een jaartje stofwolken het van de nuffen en de regenten. En vervolgens blijft God in het midden toch aan de stuurknuppel. Toch niks veranderd? We moeten wachten tot de kleurentv's echt stuk beginnen te gaan.

Zand

PS: Schattig overigens dat niet alleen de kerken maar ook Balkenbrij, inclusief pelotons adviseurs, geen benul hebben over hoe te communiceren met te winnen achterbannen. De kerken en het CDA zitten voor 80% vol met 55-plussers naar de toekomst te kijken. Heerlijk.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 375, 24 januari 2003