spreidingsbeleid

Alsof het huidige debat over een eventueel "spreidingsbeleid" een nieuw fenomeen zou zijn. In het blad "Wrokoman" (= Arbeider) van de LOSON, strijdorganisatie van Surinamers in Nederland uit 1973 (!), het nu volgende citaat, dat we op Indymedia-NL tegenkwamen: "De Antillianen en Surinamers in Nederland hebben er nooit om gevraagd gespreid te worden. De eis van Surinamers en Antillianen is altijd geweest een baan en een woning in de stad waar zij verkiezen te wonen en te werken. Met het spreidingsbeleid probeert de regering Den-Uyl heel het sociaal leven dat de Surinamers en Antillianen zo moeizaam hebben opgebouwd in een klap stuk te maken. Dat is onakseptabel. Het spreidingsbeleid is niet alleen onakseptabel omdat het ondemokraties is, maar ook omdat men hierbij grof rascisme gebruikt. Om het spreidingsbeleid te rechtvaardigen probeert de regering Den-Uyl het nederlands volk wijs te maken dat de woningnood en werkloosheid en de spanningen in de buurten zullen verminderen als de Surinamers over Nederland gespreid worden. Deze argumenten getuigen van het grofste rascisme. Want niet de Surinamers maar de monopoliebedrijven zoals Philips en Hoogovens jagen het arbeidstempo omhoog en buiten de nederlandse en buitenlandse arbeiders zo genadeloos uit. En niet de Surinamers en Antillianen maar de regering Den-Uyl weigert om genoeg goede en betaalbare woningen te bouwen en recreatiemogelijkheden te scheppen zodat er minder spanningen optreden, en Surinamers, andere buitenlanders en Nederlanders vredig met elkaar kunnen leven in de verschillende wijken en prettig, en kameraadschappelijk met elkaar kunnen werken en elkaar steunen in de strijd voor betere voorzieningen. Het is duidelijk dat dat de regering Den-Uyl de Surinamers en Antillianen tot zondebok wil maken en zich zo een vrijbrief wil verschaffen om te doen en laten wat zij wil met Surinamers en Antillianen. De Surinamers en Antillianen zullen zich echter niet laten spreiden en zullen strijden voor behoud van de mogelijkheid om als groep op te komen voor hun rechten. Het spreidingsbeleid is voor de Surinamers en Antillianen principieel onaanvaardbaar omdat de regering Den-Uyl via dit beleid de Surinamers en Antillianen onderling wenst te verdelen. Door het spreidingsbeleid wordt het voor Surinamers en Antillianen bovendien moeilijk hun cultuur en identiteit te behouden. Organisatie van allerlei culturele en politieke aktiviteiten wordt hierdoor immers vrijwel onmogelijk. Onaanvaardbaar is het spreidingsbeleid ook omdat de regering Den-Uyl met het spreidingsbeleid het nederlandse volk probeert te misleiden door net te doen alsof de Surinamers de oorzaak zijn van de werkloosheid en woningnood.
In feite is het zo dat niet alleen Surinamers maar ook Nederlanders gedwongen worden om te gaan werken in gemeenten waar ze liever niet willen wonen. (PTT ambtenaren) Het spreidingsbeleid is ook t.o.v. Nederlanders ondemokraties. Met het spreidingsbeleid worden de problemen zoals werkloosheid en woningnood niet opgelost maar probeert de regering Den-Uyl de aandacht af te leiden van haar wanbeleid en de schijn op te houden dat ze moeite doet om de mensen aan werk en een woning te helpen. Tegelijkertijd probeert de regering Den-Uyl het verzet in de gebieden waar de werkloosheid hoog is te breken door de werklozen en woningzoekenden te spreiden over Nederland zodat ze niet eensgezind kunnen strijden. Dat is de ware politiek achter het spreidingsbeleid. De eenheid onder Nederlanders, Surinamers en buitenlanders tegengaan en bij het uitvoeren van dit verdeeldheid zaaiende beleid de Surinamers en Antillianen als zondebok kiezen. De Surinamers en Antillianen zullen zich blijven verzetten tegen dit verdeeldheid zaaiend spreidingsbeleid. Want evenals Nederlanders en andere buitenlanders wensen de Surinamers in Nederland ook samen op te trekken, samen te feesten, samen te wonen en samen te strijden. De Surinamers en Antillianen zullen zich niet laten verdelen en zich eensgezind met het nederlandse volk verzetten tegen het spreidingsbeleid. De Surinamers, Antillianen en Nederlanders zullen eensgezind strijden voor het recht op werken en te wonen waar ze willen en dit recht zal niemand en geen enkele regering hun kunnen ontnemen. Samen strijden dat is onze weg.
Niet alleen Antillianen en Surinamers hebben te kampen met problemen met betrekking tot werkgelegenheid, woningnood, scholing en omscholing. Duizenden Nederlanders zoeken op dit moment vergeefs naar een baan en een woning. Het is noch de schuld van de Antillianen en Surinamers noch die van het nederlandse volk dat deze problemen er zijn. Schuldig is de kleine groep van monopoliekapitalisten, Shell, Philips, Hoogovens, ABN-AMRO, Unilever, Akzo,A.D.M., U.D.S.M., die de nederlandse economie beheersen en de nederlandse en buitenlandse arbeiders zo genadeloos uitbuiten. Het zijn deze monopoliekapitalisten die verantwoordelijk zijn voor het feit dat de prijzen met de dag stijgen; de huren omhoog gaan en de lonen laag blijven. Het zijn ook deze monopoliekapitalisten die maandelijks duizenden nederlandse en buitenlandse arbeiders op straat zetten. De monopoliekapitalisten vrezen de eenheid van Surinamers, Nederlanders en buitenlanders. Daarom voeren zij een rascistiese campagne tegen Surinamers, Antillianen en andere buitenlanders om zo te voorkomen dat zij eensgezind strijden tegen de hoge prijzen en lage lonen. Surinamers, Nederlanders en andere buitenlanders hebben echter dezelfde belangen. Samen strijden, dat is onze weg."

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 388, 19 februari 2004