Het leven als een film

Een vertelling voor het einde van het jaar 2004, speciaal voor filmliefhebbers. De toestand in Nederland zo vlak voor 2005.

door "de gek met 't hondje" (sinds 2002 zonder)

"Net echt" konden toeschouwers uitroepen toen zij pakweg honderd jaar geleden in een bioscoop bijvoorbeeld een trein zagen voorbijdenderen. "Als een film" moeten veel mensen gedacht hebben toen ze aan het begin van deze eeuw twee vliegtuigen twee torenflats zagen doorklieven.
Wie kent hem niet, de Nederlandse schilder uit de negentiende eeuw. En dan is er plotseling op 2 november 2004 de gewelddadige dood van een alleen in Nederland bekende naamgenoot en filmmaker.
Geen enkele film van Theo en geen enkel schilderij van Vincent zal zo'n verpletterende indruk gemaakt hebben als de film van Theo van Gogh's onnatuurlijke dood en de daaropvolgende gebeurtenissen in Nederland op toeschouwers in de hele wereld. De gebeurtenissen waren als het ware de verfilming van het schilderij "de schreeuw" om even het meesterwerk te noemen dat een aantal weken tevoren kortstondig het wereldnieuws haalde, overigens niet geschilderd door Vincent.
Het leven in Nederland als een film, het was 15 mei 2002, de gedenkwaardige dag van de tweedekamerverkiezingen. Ik had de televisie-uitzending van die als-in-een-filmverkiezing gevolgd bij een kameraad en ging om ongeveer twee uur 's nachts op weg naar huis met een vaag gevoel van onbehagen, andere tijden zouden in dit land aanbreken. Onderweg kwam ik een zwerfjongere tegen, een bekend verschijnsel in een arm land of een grote stad, maar ook in 's-Hertogenbosch dus. We spraken wat met elkaar en op een gegeven moment vertelde hij een opmerkelijk verhaal. Hij had enige tijd vertoefd op een of ander exotisch oord met zonnige stranden, palmbomen en was aldaar gaan zeezeilen. Onderweg begon het hevig te regenen en hard te waaien. Uiteindelijk liep het, zij 't kantje boord, goed af. Alvorens aan deze romantische excursie te beginnen had hij niet op het weerbericht gelet. Maar wel tien pretpillen (xtc en dergelijke) achter de kiezen. "Tien pretpillen!" riep ik uit, "krankzinnige mafkees, waarom?" Onverstoorbaar vertelde hij verder, hij wilde namelijk het leven ervaren op het randje van de dood, de bijna doodervaring ondergaan. Daar had ik even niet van terug.
Thuis aangekomen bleven die surrealistische verkiezingsuitzending en het verhaal van de jongen nog even door mijn hoofd spoken tot zich op een bepaald moment als het ware de gedachte ontvouwde dat het één verbluffend goed paste bij 't andere.
De verkiezingen leverde vanuit het niets 26 zetels winst op voor de lijst Fortuyn, een partij - zo was te lezen in een Franse krant - zonder geschiedenis, partijorganisatie en programma en sinds 6 mei 2002 ook plotseling zonder partijleider. Einde Fortuyn einde partij zou je zeggen maar zover kwam het niet. Zesentwintig zetels winst in de Tweede Kamer voor de partij van de bijnadoodervaring. Fortuyn mag dan lichamelijk niet meer onder ons vertoeven, zijn geest waart echter in volle gloria rond boven het maatschappelijk polderlandschap van vandaag. Ik denk daarbij aan de film "It" naar een roman van de bekende Amerikaan Stephen King. Of "Godzilla" want -ironie der geschiedenis- als er nu Tweede kamerverkiezingen gehouden worden zal dat ongeveer 26 zetels winst opleveren voor een nog niet bestaande partij van een bij wijze van schrijven bijna dood man, de heer Wilders ("Fortuynzilla"), eet graag rauwe hoofddoekjes, figurant uit een goedkope horrorfilm.
Nu wilde 't toeval dat ik een interessant schrijven heb mogen ontvangen van een specialist op het gebied van leven met de dood of de bijna dood, een schrijven afkomstig van mijn correspondentievriendje de welbekende heer Osama bin Laden, ook een It, zij het van internationale betekenis. De brief is namelijk niet alleen aan mij persoonlijk gericht maar ook bestemd voor jou...

Ergens ter wereld, november, december 2004
Gegroet gij kleintje terrorist! Al gewend aan het leven met de dood van uw hondje? Welnu, laat ik gelijk met de deur in huis vallen, een deel van uw volkje is van mening dat wij moslims in een achterlijke cultuur leven. Het zij zo, maar is het mij desondanks toegestaan om naar uw adres een geschreven videofilmpje te sturen gericht aan uw volkje in de polder? Een filmpje bestemd voor Nederland afkomstig van een achterlijke?
Om te beginnen neem een atlas. Ik geef onmiddellijk toe dat bladeren in een atlas wellicht een achterlijke bezigheid is in de huidige flitsende tijden van pianospelen op toetsen die beelden geven op een elektronisch beeldscherm, ongetwijfeld tegenwoordig een voorlijke activiteit. Hoe dan ook, zoek de kaart van Nederland en zie de stad Rotterdam.
Op dit moment zijn in aanleg twee peperdure spoorlijnen noord-zuid en west-oost door en vanuit Rotterdam (nog niet aangegeven op de landkaart) terwijl er gewoon al bestaande spoorlijnen alsmede auto- en waterwegen aanwezig zijn (wel te zien op de kaart). De belangen van het Rotterdamse volk in het algemeen zijn echter vergeten danwel schromelijk verwaarloosd daarom wordt Rotterdam naast stapelplaats van goederen ook steeds meer een stapelplaats van grote stadsproblemen. Nu Rotterdam straks Bagdad of Belfast aan de Maas, overigens wil ik daarmee niet beweren dat de situatie in de rest van het land zoveel beter is. Het polderrevolutiejaar 2002 was dan ook in eerste instantie een Rotterdamse aangelegenheid (de overwinning van de Lijst Fortuyn in Rotterdam bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2002 en meteen daaropvolgend die historische verkiezingsuitzending op televisie met de val van PvdA-voorman Melkert). Ter vergelijking, de novembergebeurtenissen in het afgelopen jaar waren aanvankelijk een Amsterdamse aangelegenheid, de Hollandse revolutie tijdens het rampjaar 1672 was meer een Haags akkefietje.
Voor de volledigheid, ook het jaar 1572 was een Nederlands revolutiejaar, toen werd namelijk Den Brielle bij Rotterdam onverwacht veroverd door de watergeuzen op de spanjaard, daarop zagen geuzen kans om in diverse Nederlandse steden de macht te grijpen, lang niet overal met succes. In Holland en Zeeland slaagde de machtsgreep echter wel hetgeen een voorzichtig begin zou zijn van de carrière van uw polderlandje als aparte natie op de Europese landkaart, blader opnieuw in de atlas en zoek de kaart van Europa, ik kom zo dadelijk weer op Nederland terug. Uit de talloze feiten en gebeurtenissen uit de Europese geschiedenis kies ik een gebeurtenis die ongeveer in het midden van de vorige eeuw heeft plaatsgevonden, iets preciezer: 22 juni 1941. Op die dag begon Hitler-Duitsland met de aanval op Rusland. En warempel, medio 1942 bereikten de Duitsers de poorten van Leningrad (het huidige Sint Petersburg) Moskou en de Kaukasus, wat een daverend succes! Ook de poort van Stalingrad werd bereikt, sterker nog ze schoven er doorheen met als gevolg einde succes. In die nederzetting aan de Wolga - genoemd naar de toenmalige Russische Grote Leider moesten de Duitsers een bijzonder smadelijke nederlaag incasseren. Bij de Duitse capitulatie op 31 januari 1943 waren nog slechts honderdduizend van de driehonderdduizend Duitsers en bondgenoten in leven. De belangrijkste oorzaak was vergeetachtigheid. Overzie het enorme door de Duitsers bezette Russische en Oekraïense achterland. Dat waren ze dus een tikkeltje vergeten. De spoorlijn Berlijn-Moskou bijvoorbeeld. Het gedeelte Brest (het huidige Wit-Rusland aan de Poolse grens) - Moskou is maar liefst 1100 kilometer, van Moskou naar de Krim 1450 kilometer. Deze grote afstanden maakten het transportsysteem gevoelig voor storingen, bijvoorbeeld door het weer, maar vooral voor sabotage. Ga er maar aan staan en probeer die megakilometers spoorlijn te verdedigen tegen sabotagedaden van anti-Duits gezinde Russische en Oekraïense geuzen.
Mooi, van de oneindige Russische steppen terug naar het eindige laagland aan de Noordzee, u kunt de atlas terzijde leggen. Uw landje is er in de loop van de afgelopen ongeveer vijftig jaar in geslaagd om de dagelijkse bedrijvigheid draaiende te houden door toepassing van steeds meer techniek en steeds minder personeel, zo min mogelijk personeel zelfs als het even mogelijk is en wel zeer succesvol.
Bijvoorbeeld hoeveel mensen werken er tegenwoordig in het Rotterdamse haven- en industriegebied en hoeveel in pakweg 1960? Of de spoorwegen, veel spoorwegemplacementen zijn verlaten, zeker in de stille uren van de dag en de week vanwege weinig personeel, maakt dat de Nederlandse spoorwegen niet ietwat gevoelig voor storing en sabotage? Ik kom daar straks op terug.
Een verpleegster in een ziekenhuis van tegenwoordig besteedt onderhand meer tijd aan het bedienen en bewaken van technische apparatuur dan aan het verzorgen van zieken, een waar succes, of ...? Tegelijkertijd is een ander verschijnsel toegenomen, mogelijk gemaakt door het steeds meer gebruik maken van elektronische techniek, namelijk de bureaucratie. De technische verwerking van formulieren en ander bureaucratisch papier maakt het mogelijk om meer bureaucratische gegevens te verwerken, meer gegevens betekent echter meer bureaucratie. Het einde daarvan is niet in zicht, integendeel zelfs, in aanmerking genomen alle fantastische plannen voor de toekomst van dat schattige kabinetje Balkje-Zalmpje en de dictatuur van de regelgeving vanuit het Brussels Bureaucratisch Complex. Sinds mei van dit jaar bestaat de E.U. uit in totaal 25 leden waardoor de E.U. wellicht één van de grootste bureaucratische organisaties ter wereld is geworden.
Bij de bureaucratie is overigens geen sprake van minder personeel want het aantal ambtenaren is de afgelopen jaren naar verhouding behoorlijk gegroeid, ook bij andere organisaties en bij grote bedrijven, bijvoorbeeld te aanschouwen in Den Haag de gebouwen van de diverse ministeries, de kantoorbunkers van de Nederlandse bureaucratie. Inmiddels is het land volgestort met kantoorkolossen en straks twee Betuwelijnen maar ook kantoor- en villaparken, woonwijken en woontorens, industrieterreinen, winkel- en sportcentra, bouw- en tuinmarkten, meubel- en doehetzelfpaleizen, pret- en vakantieparken, veevoersilo's, megakoeien- varkens- en pluimveestallen, maneges, tuinbouwkassen, megascholen, megaziekenhuizen, megadiscotheken, megastadions en arena's, landings- en golfbanen, maasvlakten, containeroverslagterreinen, autoverkeerspleinen, elektriciteitscentrales, hoogspanningsmasten en -leidingen, waterzuiveringsinstallaties, vuilverbrandingsovens, enorme ondergrondse bekabeling voor elektriciteit en ondermeer tv en internet, straalzenders voor de mobiele telefonie, buizen en pijpen voor de gasvoorziening, de aanvoer van drinkwater en de afvoer van afvalwater. Een niet te tellen aantal kanalen, sloten, sluizen, dammen, gemalen, dijken, bruggen, viaducten, rotondes, tunnels, autoverkeerslichtinstallaties, wegwijzers, elektrische verdeel- en schakelkasten, bovendien een tramtunnel en niet te vergeten snelwegen en parkeerplaatsen voor ongeveer zeven miljoen auto's. Ziehier het succes van de Betuwelijncultuur, het halve zoniet het hele land als het ware volgebouwd met Betuwelijnen in alle soorten en maten. En binnenshuis dus in woonhuizen en andere gebouwen (fabrieken, kantoren enzovoorts) staat het propvol met meubilair en elektrische en elektronische apparatuur. De daarvoor noodzakelijke elektriciteit is onderhand niet meer aan te slepen, wanneer de stroom uitvalt beweegt er in uw dynamisch voorlijk cultureel polderlandje bijna niets meer.
Bescheiden achterlijk vraagje, wie gaan als die zaken repareren, onderhouden en bewaken tegen mogelijke sabotageactiviteiten van anti-Nederlandsgezinde Nederlanders nu alles zoveel mogelijk geregeld moet worden met zo min mogelijk personeel? Dat betekent weinig toezicht zodat eventuele saboteurs ongestoord hun gang kunnen gaan, ik herinner maar even aan het zojuist beschreven voorbeeld van de NS. En, niet onbelangrijk, wie gaan er voor de kosten opdraaien? Anti-Nederlandsgezinde Nederlanders? Ga ik uitleggen, daartoe moet ik eerst een ander verschijnsel beschrijven, namelijk het verschijnsel van de laat ik schrijven ZOC-bezigheden: zitten, ouwehoeren dan wel onzin uitkramen, consumeren. Een groot deel der mensheid weer deze nou ja activiteiten te waarderen maar uw poldervolkje heeft het zoccen tot een zeer gangbare hobby voor veel Nederlanders weten te promoten, geen volk van fortuinzoekers maar Fortuynzoccers.
Let op, met consumeren bedoel ik consumptiegoederen die de mond of de neus ingaan en het zogenaamde virtuele consumeren - om een gangbare term van tegenwoordig te gebruiken - bijvoorbeeld van kilometers veelal per auto en vliegtuig (hoog verbruik van benzine en kerosine). Ook het langdurig vertoeven voor een beeldscherm dus heet consumeren van beelden via de ogen en elektriciteit, veel elektriciteit dat spreekt vanzelf. Het eindeloos ouwehoeren via de chatbox en per mobiele telefoon en niet te vergeten de vergadergekte, de productie van en handel in vergadermeubilair en andere toebehoren is in het polderlandje een permanente groeimarkt.
Nu is de Nederlandse bevolking bij wijze van schrijven grofweg te verdelen in twee groepen, namelijk de Fortuynzoccers en de anderen. De anderen zijn de mensen met gewone banen, zij kunnen uitsluitend in de zogenaamde vrije tijd zoccen als zij er dan nog zin in hebben, bijvoorbeeld vakkenvullers, bouwvakkers, treinmachinisten, onderwijzers, verplegers, huisartsen, kleine zelfstandigen, scholieren ook al geldt naar school gaan niet als 'baan', enzovoort.
Fortuynzoccers hebben daarentegen de gelegenheid om de hele dag en week door te zoccen, zij zijn de personen met de niet gewone banen en vooral buitengewone salarissen, arbeidsvoorwaarden en omstandigheden. Enige voorbeelden ter verheldering, om te beginnen de heer Moberg, de huidige Grote Leider van supermarktbedrijf A.Heyn, mobiel bellen, zogenaamde 'dienstreizen' per auto en vliegtuig natuurlijk, vergaderen, besprekingen, dineetjes uiteraard zo nu en dan, onzin uitkramen voor de pers, kortom het betere werk, riant betaald riant Fortuynzoccen.
Even opletten, de heer Moberg achtte zich zeer wel in staat om het noodlijdende winkelbedrijf uit de shit te trekken en wat waren daartoe zijn geniale plannen? Antwoord: personeel ontslaan en een zogenaamde prijzenoorlog beginnen, is het niet om u achterlijk ziek te lachen? Zoiets had uw hondje zaliger nog wel kunnen bedenken, in ieder geval een stuk goedkoper! Een uitstekend voorbeeld van een waar Topman van een Voorlijke Cultuur toch, deze meneer Moberg?
Dan de heer Cerfontaine, Groot Leider van de bekende verzameling landingsbanen bij Amsterdam, voorheen G.L. van een megaziekenhuis (Utrecht); de namen van de bedrijven of instellingen veranderen, de bezigheden van de betreffende G.L. allerminst. Tegenwoordig mag de heer Cerfontaine riant betaald riant onzin uitkramen over bijvoorbeeld 'geluidsnormen' of 'geluidszones', ongetwijfeld zeer wijs en scherpzinnig allemaal, ik besef dat ik te achterlijk ben om het te kunnen begrijpen want wie kan het weten? Morgen is de heer Cerfontaine G.L. van ik noem maar iets, een porno-imperium.
Rotterdam, de stad die enorm gezegend is met G.L. burgemeester Opstelten, op stelten op weg naar Bagdad aan de Maas, doet hij, regelt hij! Vanuit Brussel: G.L. Bolkestein vertrekt, Groot Leidster Kroes treedt aan.
En vergeet vooral uw eigen luizenstadje niet, de affaire bij de Stichting Wonen 's-Hertogenbosch bijvoorbeeld: G.L. Verel komt ten val, G.L. Maassen komt overeind en het Bossche provinciehuis waar tegenwoordig mevrouw Maij-Weggen haar zoc-verblijfplaats bemachtigd heeft. Zij heeft als minister in de eerste helft van de jaren negentig in de vorige eeuw volkomen voorlijk of democratisch zo u wilt, kans gezien de staatskas leeg te plunderen voor ondermeer de aanleg van de Betuwelijn met als beloning het verwerven van een voortreffelijk Fortuynzocbaantje als Groot Leidster van Noord-Brabant in deze eeuw. Is de provinciekas al in veiligheid gebracht?
Begrijpen wij elkaar een beetje kleintje terrorist of moet ik nog doorgaan?
Voorbeelden van figuren die het in uw polderlandje voor het zeggen hebben, de zogenaamde managers, vinden zichzelf bijzonder belangrijk en doen alsof ze hard werken. Verder is riant betaald zoccen eveneens weggelegd voor personen zoals ministers, wethouders, keuringsartsen, diverse hoogleraren, personen met een goed betaalde baan bij krant, radio en tv, ach eigenlijk iedereen die een baan heeft weten te bemachtigen met vet incasseren en weinig of liefst helemaal niet zwoegen.
Nu zijn uitgerekend deze figuren, dit stelletje geniale persoonlijkheden van mening dat Nederlanders met een gewone baan meer moeten gaan werken en langer en bovendien zonder tegenspraak genoegen moeten nemen met eventueel minder salaris en/of arbeidsvoorwaarden. Als klap op de vuurpijl moeten uitkeringen bij werkloosheid, ziekte of arbeidsongeschiktheid op zijn minst gedeeltelijk maar eigenlijk helemaal afgeschaft worden met de groeten van de heer Balkenende want hij is het er helemaal mee eens.
Toegegeven, uitkeringen zijn inderdaad af te schaffen. De verschijnselen werkloosheid, ziekte en arbeidsongeschiktheid echter niet. Wat kan Balkenende dat nou schelen zo'n totaal onbelangrijk detail. Laat ons vooral beseffen dat hij de Man is van het debat over Normen en Waarden. Nu moet ik schrijven dat ik niets van enig debat heb opgevangen, ja achterlijk natuurlijk, ik geef het meteen toe. Volgens mijn bescheiden achterlijke mening is de norm echter allang vastgesteld, namelijk de Zalmnorm. Als u arm bent moet u inleveren en als u rijk bent mag u uw hypotheekrenteaftrek behouden. Geen hond die dit kan verzinnen maar groot Leider Balkenende, de meester Fortuynzoccer (met de nadruk op de letter o) dus wel, wat maakt u toch deel uit van een komisch volkje!

Welnu, is het eventueel niet onmogelijk dat het Nederlandse volk door het hierboven beschreven Grootleiderschap enigszins zenuwachtig wordt en uit het lood raakt of misschien een tikkeltje getergd? Want er is nog een dingetje dat ik in dit verband beslist niet onvermeld mag laten namelijk die zogenaamde prijzenoorlog van Moberg. Hoe aandoenlijk, alsof de prijzenoorlog niet al jaren aan de gang is, ik bedoel dan het verschijnsel van permanente irritant voelbare prijsstijgingen, zeker al de afgelopen vijf jaar, eventueel langer. Volgend jaar wordt alles gewoon weer duurder, het jaar daarop ongetwijfeld opnieuw enzovoort, terwijl de geleverde spullen en diensten daarentegen niet beter worden, eerder slechter. Hier komt het Nederlandse volk niet meer van af, laat dat maar aan het Haagse Grootleiderschap over en het Bureaucratisch Complex in Brussel. Een kleine troost: vrijwel het gehele Europese volk komt er niet meer vanaf.
Steden en dorpen kunnen ontsnappen aan volle oorlogshandelingen (soldaten, kanonnen, bommen en dergelijke), niet iedere stad krijgt een Stalinorgel op visite maar aan prijsstijgingen ontsnapt geen enkele nederzetting. Waar oorlog is, dreigt of kortgeleden beëindigd is, zijn prijsstijgingen pijnlijk aanwezig en altijd voor een compleet land of zelfs een half of heel continent, genadeloos! Permanente prijsstijgingen zijn op te vatten als een soort virtuele ratelslangen binnen een economisch-maatschappelijk systeem, een volk kan het er behoorlijk benauwd van krijgen. Staat u mij nu toe om de situatie in het tragikomische polderlandje van tegenwoordig nog een keer kort samen te vatten: Ik heb geschreven over het succes van de Betuwelijncultuur (zich uitdijende bebouwing en technische voorzieningen), het succes van steeds meer techniek en steeds minder personeel, het grootleiderschap en de dictatuur der Fortuynzoccers, de Zalmnorm van het kabinet Balkenende, het toenemende elektriciteitsverbruik en de toenemende bureaucratie (voor beiden geldt einde niet in zicht) en permanente prijsstijgingen (eveneens zonder einde in zicht). Dat is nogal wat, vindt u niet, mijn waarde kleintje? Natuurlijk, het is slechts de mening van een achterlijke, maar zal ik eventueel een plek in gereedheid laten brengen voor u, uw kameraden en medestanders, een plek veilig in de buurt van deze achterlijke jongen? U kunt het in ieder geval in overweging nemen.
Is de productie van Nederlandse films niet ietwat overbodig geworden, nu de poldermaatschappij zelf een film aan het worden is? Kijk, ik bedoel als het kabinet Balk-Zalm ongehinderd haar gang kan gaan, zal het getergde Nederlandse volk vanzelf rijp worden voor burgeroorlog en revolutie, voor sabotagedaden en klein- en grootschalig terrorisme, automatisch! Dus ik hoef niets te ondernemen richting het polderlandje, geen door mij uitgesproken fatwa voor Nederland. Weet dat ook mijn middelen niet onbeperkt zijn. Zelfs ik kan niet voor iedere uithoek in de wereld een blik zelfmoordenaars of academisch geschoolde terroristen opentrekken, laten we eerlijk zijn, wat stelt Nederland nou voor op de wereldkaart, Een flutlandje toch? Verder heb ik het zoals algemeen bekend druk genoeg met de Grote Leider aan gindse zijde van de Atlantische Oceaan (vanuit de polder gezien, overigens géén correspondentievriendje). Tenslotte kom ik nog een keer terug op het Duits-Russische akkefietje in die gedenkwaardige winter van 1942-1943. Op last van de toenmalige Duitse Grote Leider moest generaal Von Paulus (de opperbevelhebber van de Duitse manschappen in Stalingrad) met zijn strijdkrachten de gewraakte stad in zogenaamde egelstelling zien te behouden. Dat wil zeggen, doorgaan met de strijd tot de laatste man en het laatste gebouw, zelfs al waren de Duitsers voor honderd procent omsingeld door de Russen (vanaf 22 november 1942 tot aan de capitulatie) waartegen ze op den duur geen schijn van kans hadden.
Duidelijk? Zie nu een overeenkomst met de tegenwoordige situatie in uw landje, het bureaucratische Zalmnormkabinet gaat ook in egelstelling ten opzichte van het Nederlandse volk, zij het in dit geval op last van zichzelf en de Fortuynse bondgenoten. Bij wijze van schrijven een bijnadoodkabinet bestaande uit zelfmoordministers die als blinde paarden de weg vrijmaken voor een maatschappelijk Stalingrad in de polder of liever Zalmnormgrad. Straks zijn die twee Betuwelijnen voltooid terwijl voor de rest het halve of hele land in puin ligt!
Zal het kabinet eveneens van plan zijn gewoon door te gaan tot het voor honderd procent omsingeld wordt door het Nederlandse volk dat steeds onrustiger zoniet steeds woester zal worden of denkt het kabinet het boze volk gewoon als een uitkering te kunnen afschaffen?
Goed mijn waarde kleintje terrorist tot zover, ik ben als kleine troost wel bereid om bij mijn Grote Leider Allah een goed woordje te doen voor u en uw kameraden want kleine terroristjes kunnen meestal rekenen op zijn sympathie. Wellicht is Zijn zegen goed te gebruiken in deze instabiele tijden of denken u en de uwen dat Hij ook achterlijk is? Wees in ieder geval waakzaam en voorzichtig want extreemrechts is in uw landje onmiskenbaar in opmars, onderschat het niet (26 zetels winst volgens de peilingen voor het dubieuze nog niet officieel bestaande partijtje van rechtse G.L. de heer Wilders). Het kan gebeuren dat zelfs uw buurlanden met name België en Duitsland zich hierover gaan verbazen.
Overigens zullen ook andere landen in Europa en eventueel elders in de wereld de ontwikkelingen in Nederland - waar het dus behoorlijk on-Nederlands aan het rommelen is - met meer dan gemiddelde belangstelling blijven volgen.
Hoe dan ook, ik wens u en het Nederlandse volk veel sterkte toe in het komende nieuwe jaar.
(uw toegenegen correspondentievriend Osama de Achterlijke)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 398, 17 december 2004