Kort nieuws
burgerinspectie Volkel
De door het "Platform Tegen de Nieuwe Oorlog" aangekondigde burgerinspectie op Volkel op de eerste zaterdag na de start van de oorlog tegen Irak (zie aankondiging in 't vorig Kleintje) wordt vervangen door een burgerinspectie op Volkel op zaterdag 18 januari aanstaande. Verzamelen om 12.00 uur op de NS-stations Nijmegen en Den Bosch. Vandaar rijden bussen naar Volkel. Eén van de belangrijkste redenen die de Verenigde Staten aanvoeren voor de dreigende oorlog tegen Irak is de vermeende aanwezigheid van massavernietigingswapens in dat land. Van Irak wordt absolute openheid hierover en ontwapening van deze wapens geëist. Ondertussen liggen er in diverse Europese NAVO-lidstaten nog altijd Amerikaanse kernwapens opgeslagen, bijvoorbeeld op de Vliegbasis Volkel in Noord-Brabant. Hiervoor weigeren de Amerikaanse en de Nederlandse regering openheid te geven, laat staan dat ze verwijderd worden om zo tot ontwapening over te gaan. Openheid, wapeninspecties en nucleaire ontwapening dienen wereldwijd plaats te vinden. We roepen dan ook iedereen op om met ons mee te gaan op inspectie naar de kernwapens op Volkel om deze hypocrisie aan de kaak te stellen! (www.wereldcrisis.nl &
biografie Kees Koning
"Al ga je eraan kapot!" is de titel van een door Gerard van Alkemade geschreven en net verschenen boek over het leven van vredesactivist Kees Koning. Het is uitgegeven door Papieren Tijger uit Breda en telt 280 pagina's, inclusief een uitgebreid chronologisch overzicht van Kees' acties en die van andere sociaal-activisten, gedurende de periode van 1985 tot juli 1996, de maand van Kees' overlijden. Het voorwoord is van de Groningse priester en publicist Herman Verbeek; het boek telt ruim 100 foto's en illustraties. De boekhandelsprijs is 20 euro en je kunt het vinden via isbn 9067281425 (www.stelling.nl/pt)
Oorlog Irak
Tijdens de NAVO-top in Praag heeft president Bush premier Balkenende gepolst over de bereidheid van Nederland om in het mondiaal belang van het algemeen - de wereldvrede - deel te nemen aan een mogelijke (aanvals-)oorlog tegen Irak. Alvorens onze regering hierover uitsluitsel geeft, spreekt het voor zich dat deze beslissing niet over onze hoofden heen genomen wordt, dus dat 'wij-Nederlanders' daarover eerst gehoord worden. In de democratie heeft 'het volk' immers het laatste woord in de politieke besluitvorming! Daarvoor zal in Het Torentje echter allereerst duidelijkheid moeten ontstaan over de kernvraag hoe in den lande over die dreigende oorlog wordt gedacht. Delen wij in overgrote meerderheid de visie van George Bush dat Saddam Hussein dè bedreiging voor de wereldvrede - het mondiaal algemeen belang - is? Zo ja, dan verwijst dit naar de enige beleidsmatige (niet partijpolitiek gebonden) consequentie, te weten: "Onze onvoorwaardelijke steun aan de oorlog, in het belang van de wereldvrede". Zo nee, dan kan van een Nederlandse deelname aan de oorlog simpelweg geen sprake zijn. Een uitslag waar alle partijen zich zonder gemor bij neer zullen moeten leggen. Om achter het antwoord op deze - fundamenteel democratische - sturende beleidsvraag te komen, denk ik aan het op poten zetten van een omvangrijk publiek debat over de deelname van Nederland aan de mogelijke oorlog tegen Irak. Voor de realisatie daarvan lijkt mij hier voor D66 - vanzelfsprekend in nauwe samenwerking met onze media - een uitgelezen taak weggelegd. Daarmee maken onze Democraten namelijk niet alleen hun naam waar, maar voorkomen zij tevens dat Den Haag zich wederom op ondemocratische wijze - dus zonder het volk te raadplegen - als een mak en onnozel schaap door Washington op sleeptouw laat nemen een zinloze oorlog in, waardoor ons beleid zich voor de zoveelste keer medeschuldig maakt aan zinloos geweld op mega-schaal. Dat regering en parlement daarmee automatisch hun recht van spreken verliezen bij de bestrijding van zinloos geweld op micro-schaal, de straat, moge duidelijk zijn. Het streven naar een veiliger Nederlandse samenleving, waar minister Remkes bij voortduring op hamert, doet dan ook volstrekt ongeloofwaardig oftewel potsierlijk aan, alle goede bedoelingen ten spijt. Voor veiligheid is nu eenmaal meer nodig dan goede bedoelingen alleen, want daarmee bouw je alleen maar luchtkastelen en daarin kan niemand veilig wonen door gebrek aan normen en waarden. (Wouter ter Heide)
Snuffelstaat
Vrijwel onopgemerkt heeft Nederland een nieuwe wet op de inlichtingendiensten gekregen. De BVD heet sinds 1 juni jongstleden plotseling AIVD. Maar wat is er nog meer veranderd? In het boek "De Snuffelstaat" brengt Buro Jansen & Janssen in kaart hoe de dienst infiltreert in bonafide milieu-organisaties, hoe ze zich mengt onder hooligans, zich bemoeit met taxi-chauffeurs, met moskeeën en georganiseerde misdaad. Hoe gaat de dienst daarbij te werk? Hoe zit het precies met de vaak discutabele samenwerking met de politie? Is er na 11 september 2001 nog wel sprake van enige democratische controle? De AIVD denkt iedereen ongestraft te kunnen beloeren. Jansen loert terug. "De Snuffelstaat, Nederland en de BVD" is geschreven door Buro Jansen & Janssen en is uitgekomen bij uitgeverij Fagel (zie www.burojansen.nl/snuffel.htm)
camera-spotting
In oktober jongstleden vond er een fraaie actie plaats in de Amsterdamse binnenstad. Het "Spot The Cam"-project probeert zoveel mogelijk (beveiligings)camera's die overal om je heen in de stad hangen in kaart te brengen. Op de internet-pagina's www.spotthecam.nl kun je volgen waar al die dingen in Amsterdam hangen. De actiegroep trekt erop uit om met zoveel mogelijk vrijwilligers met digitale camera's foto's te maken van rondhangende camera's. Die foto's worden op de website geplaatst en zo ontstaat er een onthutsend overzicht van alle controle.
Zullen we zoiets ook in DenBosch gaan doen? De laatste jaren duiken in Nederland en ook in DenBosch steeds meer camera's in het straatbeeld op. Veiligheid is zo'n beetje 't belangrijkste onderwerp in de politiek geworden. De belofte dat camera's op straat de veiligheid op straat zullen vergroten heeft veel potentieel protest tegen het schenden van de privacy weggevaagd. "Spot The Cam" wil burgers kritisch naar camera's op straat laten kijken. Wie wat dieper graaft in rapporten en evaluaties ziet dat het resultaat van cameratoezicht omstreden is. Criminaliteit blijkt zich te verplaatsen onder invloed van camera's en het belangrijkste resultaat is vaak een "gevoel" van veiligheid. De vraag of dat een gewenste dan wel ongewenste ontwikkeling is blijft meestal achterwege. In de spanning tussen privacy en veiligheid is het belangrijk dat iedereen zich bewust is van de ontwikkelingen rond camera's. Waar staan ze, wie zitten erachter en wat zijn de regels? Spot The Cam is dus geen pure anti-camera actie. Daarmee zou je op dit moment weinig mensen bereid vinden om te luisteren naar kritiek op controle en toezicht. Spot The Cam is wel een poging om burgers kritischer naar camera's te laten kijken. Heb je interesse om ook in (de Binnenstad van) DenBosch alle camera's te inventariseren, neem dan contact op met 't Kleintje
oorlogsretoriek
Laatst hoorde ik iemand zeggen dat ie de laatste weken zo aan de Koude Oorlog moest denken. Alle maatschappelijke tegenslag en rampspoed werd toen "de russen" en de communisten verweten. Vandaag krijgen "de islamieten" de schuld. Ik heb nog nooit iemand zich druk horen maken over al die katholieke slotzusters en nonnen die in lange zwarte juten zakken over de straten sjokken. Of over mannen die in fleurige gewaden in een grote hoge koude kerk hun liederen opdreunen. Maar je moet sommigen eens horen over hoofddoekjes of mannen die een grote lap om hebben in plaats van een broek te dragen. En wat te denken van dat oerhollands gezellige kinderfeest Sinterklaas die omringd wordt door stereotiepe knechten, "zo zwart als roet" en zo dom als een zwarte piet. Wie maakt zich daar druk om? Maar owee als een Medelander opkomt voor zijn eigen cultuuruiting, dan moet je ze horen, die zogenaamd tolerante Nederlanders. Het heeft inderdaad alle kenmerken van de Koude Oorlog die tot begin negentiger jaren ons allen beïnvloedde.
De oorlogsretoriek van Bush & Co begint ondertussen steeds ernstigere vormen aan te nemen. Zoon Bush laat zich influisteren door een hele batterij koude oorlog haviken die ten tijde van van de oude Bush ook al aan het roer zaten. Velen kunnen zich wellicht namen als James Baker, Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Colin Powell en Henry Kissinger herinneren. Henry Kissinger kan zich tegenwoordig overigens niet geheel vrij meer over deze aardbol verplaatsen aangezien er in een aantal landen juridische procedures tegen hem lopen wegens misdaden tegen de menselijkheid en vanwege zijn betrokkenheid bij staatsterrorisme. Maar Bush heeft hem wel pas geleden benoemd tot leider van een onderzoekscommissie naar de achtergronden van de zelfmoordvliegtuigen die zich dwars door het WTC boorden op 11-9 vorig jaar. Dat hij zich inmiddels vanwege massale kritiek heeft moeten terugtrekken doet hier niets aan af. Je kunt gerust aannemen dat de onderste steen onder zal blijven, met of zonder Kissinger aan het roer. Wij lezen er hier in onze Hollandse media weinig over maar in de Verenigde Staten is de journalistieke zoektocht naar hoeveel (voor)kennis de Amerikaanse regering en de diverse inlichtingendiensten bezaten over deze terreurdaad al sinds de aanslagen van 11-9 regelmatig voorpagina-nieuws.
Over de achtergronden van de misdaden van Henry Kissinger is een jaar geleden een schitterend boek uitgekomen. Het is geschreven door Christopher Hitchens en heet: "The trial of Henry Kissinger", London: Verso Books, 2001. Bij Uitgeverij Papieren Tijger uit Breda zijn de afgelopen maanden een aantal brochures uitgekomen die als rode draad de misdaden van types als Henry Kissinger bevatten. Allen zijn (in 't Engels) geschreven door de hard werkende Willem Oltmans (die overigens geestelijk gestoord aan het worden lijkt te zijn door zich als adviseur van de LPF te willen profileren). Ruim een jaar geleden verscheen "Who are the No.1 War Criminals", daarna verschenen "Not Guilty" en "Global Terrorist" en recent "New Nazis". Kijk op de website van Papieren Tijger (www.stelling.nl/pt), het is allemaal zeer de moeite waard. We komen hier in volgende Kleintjes nog wel op terug, deze maand hadden we het te druk met van alles en nog wat, en nog meer...
gebruikte postzegels
Ten behoeve van een uitermate goed doel zamelt Kleintje Muurkrant reeds gebruikte postzegels in. Krijg je regelmatig post uit binnen- en buitenland scheur de postzegels dan van de envelop, doe deze in een andere envelop, wacht tot deze behoorlijk vol is en plak hierop een (eventueel reeds gebruikte) postzegel. Stuur 'm op naar Kleintje Muurkrant, Postbus 703, 5201 AS, DenBosch, veel dank vast...
bouwfraude
Nu zojuist de bouw-enquête haar rapport heeft gepubliceerd is het wachten op welke stappen het Openbaar Ministerie zal nemen tegen de inmiddels aangetoonde corruptie en fraude. Er is druk op het OM om de dubbele boekhoudingen openbaar te maken zodat elke benadeelde partij -in de praktijk zullen dit vooral gemeenten en provincies zijn- verhaal kan gaan halen op de grote bouwconcerns. Miljoenen guldens gaan hopelijk teruggehaald worden. Maar wat te denken van de woningbouw? Nu dat er grootschalige fraude is aangetoond in de weg- en waterbouw ligt het voor de hand om eenzelfde onderzoek in te stellen naar de woningbouw. Op dit moment is er een schreeuwende behoefte aan kwalitatief goede en toch nog betaalbare volkshuisvesting. Deze is niet beschikbaar onderandere omdat in de afgelopen jaren de bouwprijzen gigantisch zijn gestegen en er "niet meer goedkoop gebouwd kan worden", zoals de bouwondernemers stellen. Iedereen die hierover wel eens nagedacht heeft weet dat dit leugens en bedrog zijn en dat de prijzen ook in de woningbouw flink opgedreven zijn. Dus: maak openbaar die dubbele boekhoudingen! Huurders van Nederland, haal je teveel betaalde huurpenningen terug door je te organiseren en erachter proberen te komen welke bouwonderneming teveel heeft verdiend aan de bouw van je woning! Overigens geldt dit natuurlijk ook voor huiseigenaren, die hebben echter de afgelopen jaren per definitie een speculatieve prijs betaald voor hun onderkomen.
Alles onder controle
Juanra zit opnieuw weer in de bajes. Godzijdank. En Nederland kan weer rustig gaan slapen. Afgelopen 1 oktober sprak de rechtbank van Amsterdam zich positief uit over de uitlevering van de bekende, is hij nou een activist, terrorist of een Catalaanse zanger, Juanra. Hoe dan ook, tot verbazing van iedereen bleef hij in vrijheid want volgens deze zelfde rechters die het vonnis velden, bestond er geen enkele aanwijzing dat hij zich zou onttrekken aan justitie. Het gehele land was sprakeloos van dit ongebruikelijke vonnis. Om een einde te maken aan de maatschappelijke ongerustheid waarin de Nederlandse samenleving verkeert, ging het Openbaar Ministerie in hoger beroep bij de Zevende Strafkamer van het Amsterdamse Gerechtshof. "Stelt u zich voor, uwe edelachtbaren, de internationale ontzetting waar ons het land het onderwerp van zal worden, wanneer nadat een zo gevaarlijke terrorist, zoals Juanra, is opgepakt, nu vrij wordt gelaten en zal ontsnappen?!" Dit felle betoog overtuigde mr. Brilman, de voorzitter van het Gerechtshof, die wederom besloot om de verdachte op te sluiten. Hoe dan ook, wat maakt het uit dat hij zich elke keer gemeld heeft na iedere dagvaarding die tegen hem werd uitgevaardigd en dat hij een vaste woon- en verblijfplaats heeft in Amsterdam (het historische Vrankrijk, verblijfplaats van gewelddadige lieden, zoals iedereen weet). "De betaling van een borg van 20.000 euro biedt niet genoeg garanties", zoals de briljante meester in de rechten het stelde in zijn vonnis. En Juanra keerde terug naar de bajes, tot grote geruststelling van allen. Hoe dan ook, meester Victor Koppe en zijn anti-Spaanse vrienden (zoals officier van justitie Ang Lee ze zeer juist omschreef tijdens de laatste rechtszitting) probeerden wederom onrust te zaaien in de publieke opinie en gingen in hoger beroep tegen het vonnis. Afgelopen 5 november 2002 vond achter gesloten deuren het hoger beroep plaats. "Als 20.000 euro niet voldoende garantie is, hebben we hier de bankafschriften van de stortingen van in totaal 50.000 euro en de namen van de Hollandse mensen die hier aan bijgedragen hebben, maar als zelfs dat nog niet genoeg zekerheid biedt, zegt u ons dan aan welke voorwaarden mijn cliënt dient te voldoen om in vrijheid gesteld te worden". De verdediging was fel en hoewel hij goed onderbouwd was, was de officier van justitie Ang Lee beslissend: "Het gaat niet om het geld dat u ter beschikking stelt, Juanra blijft gevangen. Wil deze rechtbank dan voorbij gaan aan het vonnis dat de Zevende Strafkamer van het Amsterdamse Gerechtshof eerder heeft genomen?" Het pleidooi van onze heldin was slap, dat staat vast, maar het zorgde wel voor het nodige intimiderende effect en de terrorist, of de activist, of de zanger, wat maakt het ook uit, blijft gelukkig achter de tralies. Uiteraard in Vught, op het terrein van het voormalige concentratiekamp van de nazi's, in een nieuwe vorm als de Penitentiaire Inrichting Nieuw Vosseveld in het leven geroepen door de sociaaldemocratische toverkunst. Op deze wijze is het alsof ons land zijn openstaande rekeningen met het verleden heeft vereffend. En zo is het, beste lezers, alsof de justitie (zonder juridische redenering, maar wie maakt dat nog wat uit?) een einde heeft gemaakt aan de nachtmerrie dat Juanra vrij op straat rondloopt. Nederland kan weer rustig gaan slapen: alles is weer helemaal onder controle. Onze regeringscoalities van centrumrechts zullen niet meer in een crisis geraken; evenmin zal er opnieuw een echtgenoot van welke Nederlandse koningin dan ook overlijden; en bovenal, bovenal zullen we hem niet meer dat provocerende "Hasta la victoria siempre, Hasta la victoria siempre, Hasta la victoria siempre" horen zeggen. (http://www.freejuanra.org)
"Home Before Christmas"
(door JoopFinland)
Guda Ansje. Guda Ansje/
Dat is geen naam die je zo/
Maar even op 'n vroege/
Septemberdinsdag/
uit je duim suckt.
Maar Guda Ansje bestaat zoals/
Broadway bestaat en Ally McBeal/
McDo en Mcdenken en o ja/
Prosperity just around/
Het hoekje.
Guda of is het Ansje/
Zendt mij mails, zo'n tien/
Per dag, de één nog hoger/
Of zo je wilt scherper van toon/
Dan de ander.
Gudansje is boos, verschrikkelijk/
Furieus. Ik schreef op 'n dinsdag ergens/
In een september dat zij met de haren/
Verdwaald is, helemaal gezien/
Completely lost.
Gansje beweert nu het/
Tegendeel en dat ik/
Met de mijnen ook nog es laf/
Ben en 'n parasiet vol/
Bloody ignorance en pot.
Zo kwamen we als vanzelf/
Op onze moeders, ik bedoel:/
Ik héb alleen 'n moeder maar/
GA mag zich ook één noemen/
(Mij trouwens motherfucker).
Bill Ansje of is het Bill Guda Ansje/
Is 'n officer, voor zijn moeder het/
Equivalent van zoon terwijl de mijne/
Juist zo trots is op/
Mijn total refusal.
Ik geloof bij het lezen van Guda/
Over 911, over "our pain" en/
Over Bill soms mijn ogen/
Niet en zoek steun bij/
David Brook.
Brook David heeft doorgeleerd/
En wordt ervoor betaald.
Hij schreef 'Ode aan Amerika': van dik/
Hout zaagt men planken en/
The real truth!
"Europeanen weten niet meer hoe/
Het is om het zelfvertrouwen van 'n/
Wereldrijk te hebben, om met de kracht/
Van de geschiedenis in de rug/
Je een heroe te voelen." (*)
Met Brook gelezen en Guda/
Dagelijks op mijn bord, zie/
Ik waar en wanneer zij/
Eigenlijk leven:
Those were the days.
1914, de Grote Oorlog van de volgende/
Dag, dichtbij Salzburg, in de/
Vogezen of hartje Leeds. Daar/
Wacht hun overvolle/
Trein.
Stappen ze in blij van/
Moede, de bajonet op/
De jongensschouders.
"Home Before/
Christmas".
Guda, ik kom misschien/
Nog juist op tijd om/
Bill te doen/
Ontsporen.
(*) Gepubliceerd in Trouw van 26 oktober jongstleden.
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 374, 20 december 2002