Kort nieuws

Van twee walletjes eten

Den Bosch zal het NOS journaal niet meer halen, na de verkiezingen. Ook Louis Neefs zal door Maartje van Weeghen niet glimlachend meer bevraagd worden. Want Den Bosch is niet schattig meer. De politieke versplintering in Den Bosch is zo ver doorgeschoten dat het bijproduct - het zaagsel - (in de politieke wereld veelal fracties genoemd) tot een soort spaanplaat wordt samengevoegd. Leefbaar Den Bosch.
Dat Leefbaar Den Bosch hier uit de grond zou springen was na de resultaten van de Utrechtse gemeenteraadsverkiezingen op je vingers na te tellen. Daarvoor zijn de Bossche politieke partijen opportunistisch genoeg. Na de breuken in Rosmalens Belang, PvdA, Bosch Belang is er behoefte aan een nieuw marketinginstrument. En wat is er mooier dan Leefbaar Utrecht annex Leefbaar Nederland? Een beproefde methode! Natuurlijk is het Paul Kagie (was die niet met GroenLinks aan 't praten over een rol voor hem aldaar?) die de naam Leefbaar 's-Hertogenbosch en Rosmalen heeft gedeponeerd. Rosmalen is natuurlijk een tijdelijke marketing-kwestie. Van twee walletjes eten, volgens Rosmalens Belang. Natuurlijk. Louis Neefs (Nestor/AOV), Paul Kagie (Lente 97) en sukkel Cozijnsen (Knillis) praten al openlijk over de nieuwe gezamenlijke partij. Natuurlijk heeft Kagie dat met Westbroek zelf al lang geregeld.
Een partijprogramma? Politieke uitgangspunten? Neah. Hebben we nog niet. Dat komt nog wel. Nu nog niet zo relevant. Het gaat immers om omzet. En omzet haal je door een goed marketing-plan, wát je verkoopt is niet relevant als je maar véél verkoopt.
Politiek anno het derde millennium.

Prettige millenniumwisseling

Komende jaarwisseling is tegelijk de millennium-wisseling. Dat de meeste mensen vorig jaar hebben stilgestaan bij het millenniumvraagstuk is onterecht geweest. Dat vraagstuk bestaat niet. Als het al ooit heeft bestaan dan is het reeds zo'n anderhalf duizend jaar geleden opgelost. Toen onze kalender in de zesde eeuw na Christus is bedacht, werd in Europa de nul niet gebruikt. Men kende de nul niet eens. Een logisch gevolg daarvan is dat het jaar nul niet bestaat. De kalender begint derhalve met het jaar 1 na Christus. De dag voorafgaand aan 1 januari 1 na Christus is dus 31 december 1 vóór Christus. Dit houdt in dat er met onze kalender niet kan worden gerekend als daarbij het beginpunt moet passeren. Als het 4 graden Celsius is en de temperatuur zakt zeven graden, dan wordt het 3 graden onder nul, maar als we vanuit het jaar 4 na Christus 7 jaar terug tellen komen we niet in 3 maar in 4 vóór Christus uit.
Het eerste jaar van de eerste eeuw na Christus is dus het jaar 1 en aangezien een eeuw nu eenmaal honderd jaar telt, loopt de eerste eeuw van 1 tot en met 100, de tweede van 101 tot en met 200, de derde van 201 tot en met 300, de negentiende van 1801 tot en met 1900, de twintigste van 1901 tot en met 2000 en de eenentwintigste van 2001 tot en met 2100. Voor wie een beetje logisch kan denken en tegelijkertijd weet dat (anders dan bij de thermometer) de kalender geen 0 kent, bestaat er geen millenniumprobleem. Iedere middelbare scholier kan begrijpen en weten dat de eenentwintigste eeuw op 1 januari 2001 begint en geen seconde eerder. Het is onmogelijk daarover serieus van mening te verschillen.

Dit stukje is gebaseerd op de bijdrage van G.C. Molewijk in de bundel "randverschijnselen in de wetenschap" die verschenen is als nummer 13 in de reeks Skeptische Notities, te verkrijgen bij Stichting Skepsis, Postbus 2657, 3500 GR, Utrecht (www.skepsis.nl)

technologie waar niemand om gevraagd heeft

Je kinderen in de auto hebben honger. Bij het naderen van een vestiging van McDonald's weet je auto je behoefte en doet een aanbieding die je niet kunt weigeren en wijst je automatisch de weg. Een futuristische nachtmerrie? Niet in de ogen van de ingenieurs die zich bezig houden met telematiek. Telematiek is een samensmelting van telecommunicatie, vervoer en IT. Met andere woorden: met je auto online.

door Dennis Rodie

Bij Ericsson Microwave kunnen ze een heleboel andere beschrijvingen geven wat je met zo'n auto kunt doen.
* Je kunt precies te weten komen waar een auto zich bevindt. Handig als je wilt weten in welke file je echtgenoot zich bevindt. Ook kan reclame speciaal op jouw auto worden afgestemd. * De reddingsdienst wordt automatisch gealarmeerd als je in een sloot rijdt. * Als het tijd is om op vakantie te gaan kun je extra pk's downloaden via je mobieltelefoon.
* De auto wijst zichzelf de weg. Dat hoeft niet de kortste te zijn, maar de route met het minste verkeer. * De auto stelt zelf een diagnose over zijn gesteldheid en vertelt dat aan de garage waar de schade online wordt gerepareerd. * In plaats dat er een lichtje gaat branden als de tank bijna leeg is vertelt de auto jou dat het tijd is om te tanken als je een benzinestation nadert met de beste korting.
Bij Ericsson hebben ze ook aan een antwoord gewerkt op de voor de hand liggende vraag of we die technologie wel nodig hebben. 'Wat voor hulp wenste een boer honderd jaar geleden bij het ploegen van zijn akkers? Een sterker paard. Niet een tractor. Zo moet je ook telematiek zien. Een technologie waar niemand om gevraagd heeft.' Het zijn geen filosofen bij Ericsson.
De grote autobedrijven Saab/GM, Volvo/Ford en de Technische Universiteit Chalmers in Göteborg samen met Ericsson hebben hun handen ineen geslagen om de technologie te ontwikkelen die in alle auto's in de wereld kan worden geïnstalleerd. 'Telematiek is een mengeling van service, vermaak en marketing. Zoiets als Internet.' Aldus de afdwalende promotie. In de toekomst stellen ze zich voor dat iemand die een auto wil kopen meer naar de aangeboden diensten zal gaan kijken dan naar de apparatuur. En dat noemen ze dan een revolutie in autobezit. Mensen worden door de industriële grootmachten simpelweg gereduceerd tot handelsobjecten. Als je deze techniek in de mens zou bouwen, spreek je van de grootste totalitaire macht uit de geschiedenis. Er zouden door overheidsvertegenwoordigers ethische vragen gesteld worden. Maatschappijcritici ontploffen. Links en rechts zullen hun literaire ongenoegen uiten in menig trendy tijdschrift. Blijkbaar ziet men geen totalitaire dreiging als men het dierbaarste bezit van de moderne mens onder handen neemt.

Nieuwe getuige

In de continuing story rond de bomaanslag op de schilder Rob Scholte in november 1994 in het hart van de Amsterdamse Jordaan heeft zich een verrassende ontwikkeling voorgedaan. Enige tijd geleden is namelijk een nieuwe getuige op het tapijt van Scholte's advocaat Nico Meijering verschenen. Het zou gaan om een Palestijn die ten tijde van de aanslag in de Jordaan werkzaam was. Een uur voordat de bmw van de schilder 's ochtends het luchtruim koos was de man op weg naar zijn werk via de hem vertrouwde route langs ondermeer Scholte's atelier. Op dat moment verschenen volgens de nieuwe getuige uit de tegenover het atelier gevestigde galerie de eigenaresse van de bewuste kunstwinkel in gezelschap van de criminoloog/dichter/performer Koos Dalstra. Een ex-compaan van Scholte, die in een bitter juridisch gevecht is gewikkeld met de schilder omdat deze hem in het openbaar ervan heeft beschuldigd verantwoordelijk te zijn geweest voor de aanslag. Iets wat volgens Dalstra volledig uit de lucht is gegrepen. Terwijl de performer zich verwijderde in de richting van een paar geparkeerde auto's zou de galeriehoudster de Palestijn de weg hebben versperd en hem hebben toegevoegd dat het te gevaarlijk was en dat hij beter een andere route naar zijn werk kon nemen. De getuige zou zich pas nu hebben gemeld omdat hij in 1994 nog geen vaste verblijfsvergunning bezat. Zonder twijfel zal zijn verschijnen opnieuw voor kruitdamp zorgen in het juridische gevecht tussen Dalstra en Scholte en wellicht voor nieuwe onthullingen over de achtergronden van de zaak.

geweldloze boot

Het Museum voor Vrede en Geweldloosheid heeft op 20 November 2000 een suikertanker gekocht die zal worden verbouwd tot Vredesboot. Het schip dat 46 meter lang en ruim 6 meter breed is, zal in Hendrik Ido Ambacht en Utrecht worden opgeknapt en ingericht als expositieruimte met veel interactieve elementen die jong en oud zullen aanspreken. De vredesboot zal via de binnenwateren steden en dorpen bezoeken om zo bij te dragen aan een meer vreedzame samenleving zowel op straat als in de wereld. Het Museum voor Vrede en Geweldloosheid is reeds enkele jaren actief met rondreizende tentoonstellingen en een museum op internet (www.vredesmuseum.nl). Nu wordt dus ook de wens, om met een schip naar de mensen te komen, verwezenlijkt. Het museum is nog ongesubsidieerd en bestaat dankzij trouwe donateurs en een groep vrijwilligers.

ingezonden

Leuk artikel over "collusie" in het vorige Kleintje, waarbij inzichtelijk wordt hoe Nederland door middel van 'beleid' aan handhaving doet en de grondwet en de diverse verdragen
worden verkracht. Tegen dergelijke besluitvorming staan slechts gepretendeerde rechtsmiddelen van bezwaar en beroep open waarbij men binnen deze pseudo-rechtsgang in hoogste instantie immer zal stuklopen op de daartoe ingestelde Politbureaus (RvS en de CRvB). Feitelijk wordt dus bij decreet gereregeerd. Het is daarbij evident dat ook de lagere 'besturende' rechter nimmer zal toetsen aan de wet en de verdragen, doch aan de jurisprudentie van deze beide good old boys clubs. Dezelfde Hoge Raad heeft overigens begin deze eeuw al eerder bewust de wet buiten werking gesteld door het testimonium de auditu te accepteren (verklaring van horen zeggen) hetgeen er toe heeft geleid dat binnen de gehele publieke rechtspraak (straf- bestuurs- en belastingrechtspraak) de ambtelijke leugen, hetzij in woord hetzij in geschrift, straffeloos regeert. Opgemerkt dient te worden dat het vervalsen iets anders is dan intellectuele valsheid van een geschrift. Circa honderdtwintig jaar geleden hebben zeer kiene wetgevingsjuristen al bedacht dat slechts de inhoud van 'het geschrift' zoals dit in het maatschappelijk verkeer was gebracht bepalend was voor de valselijkheid daarvan. Bepalend voor de strafmaat was daarbij het intellect en de kwaliteit van de persoon die het geschrift in het maatschappelijk verkeer had gebracht. Ambtelijke valsheid is altijd een kwaliteitsdelict waarvoor een hogere strafmaat geldt. Ook hier heeft de Hoge Raad middels zijn jurisprudentie een stokje voor gestoken: niet 'het' geschrift is bepalend voor de valselijkheid daarvan, doch het opzet waarmede 'het' is opgesteld. Ambtenaren doen 'het' dus altijd 'per ongeluk'. (dit stukje kwam per email bij het Kleintje binnen)

overeenkomst:

Op het Loo drijven elitaire mensen onschuldige varkens op om ze af te maken en in Argentinië dreven elitaire varkens onschuldige mensen op om ze af te maken.

rundersaté

alle gekheid op een stokje...

Fidel Castro

Op 17 november jl. onthulde de Cubaanse leider Fidel Castro dat een stel militante leden van de Cubaanse gemeenschap in Florida het voor de zoveelste maal op zijn leven hadden gemunt. Hij deed die mededeling in Panama waar hij een bijeenkomst bijwoonde van leidende politieke figuren uit Spaans sprekende landen in Europa en Latijns-Amerika. De reactie was lauw. Maar diezelfde dag nog werden vier (ook na hertelling) Cubaanse lieden uit Florida gearresteerd, die naast valse paspoorten ook over een zeer bevlekte reputatie bleken te beschikken. De groep stond onder leiding van de voormalige Venezolaan Luis Posada Carriles die ondermeer verantwoordelijk was voor de aanslag op een Cubaans passagiersvliegtuig in 1976 waarbij 73 mensen om het leven kwamen. Daarnaast was hij een sleutelfiguur in het Midden-Amerikaanse deel van de Iran/Contra-sage en speelde hij in 1994 een hoofdrol bij een geaborteerde aanslag op Castro tijdens diens bezoek aan Colombia. Zijn tegelijk met hem gearresteerde maatjes in Panama Guillermo Novo, Pedro Remon en Gaspar Jimenez deden daar nauwelijks voor onder. Zo was de eerste ondermeer betrokken bij de moord op de Chileense leider Orlando Letelier in 1976 en bij een poging om Che Guevara het hoekje om te helpen. Pedro Remon had een voorkeur voor het plegen van aanslagen op Cubaanse vertegenwoordigers bij de VN. Bij __n daarvan was hij succesvol. Gaspar Jimenez tenslotte wordt verantwoordelijk gehouden voor de aanslag met dodelijke afloop op een Cubaanse consul in Mexico en het vrij recentelijk laten ontploffen van bommen met minder vriendelijke intenties in Florida. Bij het verdere onderzoek van de Panamese autoriteiten in de afgelopen week deed men een vondst van 9 kilo explosieven en een tas gevuld met tienduizenden dollars die naar verluidt bedoeld waren voor de sluikse financiering van een anti-Castrocampagne op de Panamese radio en teevee. Ondanks het feit dat de justitiële speurtocht in Panama nog lang niet is afgesloten hebben zowel Cuba als Venezuela al om de uitlevering van Posada Carriles gevraagd. De Venezolaanse claim heeft de meeste kans om gehonoreerd te worden. De bomspecialist zat namelijk in verband met de aanslag op het Cubaanse passagiersvliegtuig al een flink aantal jaren vast in een staatshotel in Caracas toen hij in 1985 vermomd als priester de benen nam. We mogen van Castro denken wat we willen, maar in dit geval was de kwaliteit van zijn informatie net zo goed als die van zijn sigaren.

pedofielen

De Telegraaf meldde in haar uitgave van 8 december jongstleden dat een ring van pedofielen was opgepakt die op nogal gewelddadige manier regelmatig sex hadden bedreven met minderjarige jongens, die tot prostitutie werden gedwongen. Eén van hen was wethouder A.P. uit Stiens, wiens in Nederland op seksgebied zo nauwgezet beschermde privacy daarmee meteen op de vuilstort belandde. Maar geen woord over een uitspraak van legerleider Bouterse in het programma Netwerk van de dag daarvoor. Daarin merkte de door zijn betrokkenheid met de decembermoorden van 1982 in het nauw gedreven ex-legerleider op dat het Surinaamse O.M. bij het onderzoek tegen hem de hulp had ingeroepen van een Nederlandse advocaat, die zowel in "de" wc's als bij hem thuis seks had gehad met jeugdige jongetjes. Bouterse noemde hem met naam en toenaam: mr. Gerard Spong. Of hij daarvoor bewijzen heeft zei hij niet. Zo niet dan is dat ernstig en doet zich de vraag voor waarom Netwerk die uitspraak in de reportage handhaafde. Zo ja, dan is dat nog ernstiger. Afgelopen voorjaar verraste de Amsterdamse Officier van Justitie Fred Teeven het college van procureurs generaal met een lijst van meer dan tachtig namen van politici, mensen uit de juridische wereld en topambtenaren die volgens hem chantagegevoelig waren. Eenderde daarvan zou in die positie zijn terechtgekomen omdat zij op de verkeerde plaatsen hun broek hadden laten zakken. Binnen een verbazend kort tijdsbestek deelde minister Korthals aan de ongeruste Haagse meute mee dat er in wezen niet zoveel aan de hand was. Teeven werd weggepromoveerd. De vraag ligt voor de hand: stond A.P. uit Stiens erop? Kijk voor meer artikelen over deze materie op de website van het Kleintje (www.stelling.nl/kleintje) en/of De Morgenster (www.stelling.nl/morgenster)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 351, 15 december 2000