Nucleaire dreiging vanuit Irak?

Never Happened!

Op 14 juli jongstleden werd het vierde Britse onderzoek gepresenteerd over de kwaliteit van de informatie, die de Amerikaans-Britse aanval op Irak in 2003 zou rechtvaardigen. Volgens de Butler-commissie, hebben Britse inlichtingendiensten zich op foute en onbetrouwbare bronnen gebaseerd.

door Theo Radestra

Na de Golfoorlog van 1991 worden in Irak duizenden aluminium buizen gevonden bij het Nassr-complex ten noorden van Baghdad. Deze zijn door VN-inspectie teams tussen 1991 en 1998 onderzocht, maar nooit in beslag genomen. Bij bestudering blijken de buizen van een speciaal geharde vorm van aluminium (7075-T6) te zijn vervaardigd. Dit type aluminium wordt ook gebruikt in de behuizing van de Mark-66 raketmotor in de Hydra-70 helikopterraketten van de Amerikaanse Marine. Het materiaal wordt tevens gebruikt in de verbrandingskamer van de Italiaanse Medusa helikopterraketten. De afmetingen van de gevonden buizen in het Nassr complex, komen overeen met die van een Medusa raket. In 1985 wist Irak, via Jordanië, de hand te leggen op duizenden Medusa Raketten. De meesten daarvan werden ingezet in de Iran-Irak oorlog. Tussen 1986 en 1987 probeert Irak de Medusa te kopiëren en om te bouwen naar een systeem voor lancering vanaf de grond. Hiervoor worden 160 duizend aluminiumbuizen gekocht in Europa. Volgens Iraakse verklaringen aan de VN-inspecteurs in 1996, zijn de buizen bedoeld voor de verbrandingskamer van de nieuw te ontwikkelen conventionele korte afstand raket. Een verbitterde Saddam Hoessein zet in 1998 de VN het land uit, nadat de VN-inspecteurs hebben geconcludeerd dat Irak zeer waarschijnlijk niet meer beschikt over bruikbare nucleaire faciliteiten. Irak gaat dan verder met haar verboden raketprogramma. De opgeslagen buizen bij het Nassr complex worden onderzocht op bruikbaarheid, daar de buizen door corrosie zijn aangetast. In 2001 lag de raketproductie rond de vijftig raketten per dag. Van de opgeslagen buizen bleek minder dan tien procent bruikbaar. Eind 2002 had Irak nog maar zevenduizend buizen over. Door dit verwachtte tekort wordt vanaf 2000 actief gezocht naar een grote hoeveelheid 7075-T6 aluminiumbuizen, met alle gevolgen van dien...

In 2001 heeft China gevolg gegeven aan Irak's vraag naar aluminiumbuizen. Een grote zending is onderweg naar Irak, wederom via Jordanië. De CIA is ervan overtuigd dat het gaat om stalen buizen voor uraniumverrijkingscentrifuges. De CIA heeft hiermee het bewijs geleverd dat het vermoeden van de Amerikaanse regering, dat Irak door ging met haar nucleaire programma ondanks de recente VN-inspecties, gegrond is. De Amerikaanse regering dreigt China en Jordanië met militair ingrijpen, om te voorkomen dat de zending Irak bereikt. De zending wordt geconfisceerd in Jordanië en wordt onderzocht door deskundigen. Het blijkt te bestaan uit 7075-T6 aluminiumbuizen. In juli 2001 geeft een CIA-specialist in Wenen een presentatie over zijn bevindingen van die buizen aan VN-inspecteurs. Volgens hem kunnen de geconfisceerde buizen na enkele bewerkingen worden gebruikt voor uranium centrifuge rotoren van een zeer oud Zippe-ontwerp. Enkele inspecteurs gaan in op de fouten van zijn bevindingen, met name de Urenco-medewerkers die zelf Zippe-type centrifuges hadden gebouwd en bediend in de zeventiger jaren. De CIA specialist blijkt enkel theoretische kennis te hebben over aluminium rotoren en Zippe-centrifuges, daar er in Amerika in de praktijk niet mee was gewerkt. De CIA specialist wordt tijdens de presentatie ingelicht over Irak's Medusa raketten project. Tevens wordt hem verteld dat Irak in de zomer van 1988 was begonnen met centrifuge rotoren van staal en van koolstof en dat de projecten met aluminium rotoren van verouderde ontwerpen (de Zippe en Beams typen) in 1989 werden gestaakt.
De CIA bleek het helemaal mis te hebben en het Amerikaanse vermoeden dat Irak probeerde haar kernwapenprogramma weer op te starten was ongegrond. Amerika had - op advies van de CIA - een militair conflict met China en Jordanië geriskeerd, vanwege een illegale levering van onderdelen voor conventionele korte afstand raketten.

leugens
Op 8 september 2002, ruim een jaar nadat de CIA absoluut weet dat haar verhaal onjuist is, wordt het aluminiumbuizen verhaal van de CIA gepubliceerd in de New York Times. Waarbij wordt opgemerkt dat hoe dichter Saddam Hoessein bij een kernwapen komt, des te moeilijker het is "to deal with him". De regering Bush pikt het verhaal diezelfde zondagavond nog op, om - voor het televisiekijkend publiek - aan Irak een nucleaire dreiging toe te schrijven. Condoleezza Rice, hoofd van de Nationale Veiligheids Raad, laat CNN's Late Edition weten dat Saddam Hussein actief een nucleair wapen probeert te bemachtigen. De reden die zij geeft voor deze bewering is "aluminium tubes that really are only suited for nucleair weapons programs, centrifuge programs." Irak moet gestopt worden want "we don't want the smoking gun to be a mushroom cloud." Vice-president Dick Cheney herhaalt de reden voor ongerustheid in NBC's Meet the Press; Saddam "now is trying, through his illicit procurement network, to acquire the equipment he needs to be able to enrich uranium - specifically aluminium tubes."
Vier dagen later verteld de Amerikaanse President George W. Bush tijdens de algemene vergadering van de VN dat "Iraq has made several attempts to buy high-strength aluminium tubes used to enrich uranium for a nucleair weapon."
Op 24 september van dat jaar, wordt het Britse regerings dossier "Iraq's Weapons of Mass Destruction" gepubliceerd - het dossier dat aanleiding gaf tot vier Britse onderzoeken. Het dossier concludeerde dat "the specialized aluminium in question is subject to international export controls because of its potential application in the construction of gas centrifuges used to enrich uranium, although there is no definitive intelligence evidence that it is destined for a nucleair program." Dit weerhoud de Britse premier Tony Blair er niet van om, bij de presentatie van het rapport, het Britse parlement te misleiden door te beweren dat Irak "has attempted, covertly, to acquire 60,000 or more specialized aluminium tubes, which are subject to strict controls due to their potential use in the construction of gas centrifuges." Blair linkt de buizen aan centrifuges. Terwijl in het dossier dat hij presenteert staat, dat er geen enkel bewijs is dat de buizen voor een kernwapenprogramma bedoeld zijn. Op 5 februari 2003 geeft de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken Colin L. Powell voor de Veiligheidsraad van de VN de sterkste verdediging voor het argument dat de buizen bedoeld zijn voor centrifuges. Zijn presentatie - verzorgd door de CIA - zou de beste inlichtingen hebben over, en het sterkste bewijs voor, de massa vernietigingswapens van Irak. Het bewijs van het vermeende kernwapenprogramma rust uitsluitend op de aluminiumbuizen, omdat inmiddels is gebleken dat het Britse document over de levering van Afrikaans uranium was vervalst. Volgens Powel is Saddam vastberaden de hand te leggen op een atoombom. Saddam is zelfs zo vastberaden dat "he has made repeated covert attempts to acquire high-specification aluminium tubes from 11 countries." In een conceptversie van de presentatie zou Powell ook zeggen dat het aluminium te slap was voor een raketmotor behuizing (zoals in de Amerikaanse Hydra 70), dit is vervangen door de claim dat het aluminium van een te goede kwaliteit voor een raket zou zijn. Zijn eigen experts van het Ministerie van Buitenlandse Zaken zijn het niet eens met 't CIAverhaal. Volgens een memo zou er met diverse inlichtingendiensten overlegd worden "to fix some of the more egregious errors in the tubes discussion."
Een onderzoek van de Amerikaanse Senaat concludeerde begin juli 2004 dat de buizen inderdaad bedoeld waren voor conventionele korte afstand raketten. Ruim zeven jaar - en een oorlog later - nadat dit bekend was bij de Verenigde Naties en drie jaar nadat de CIA erop was gewezen.

Bronnen:
"Flaws Cited in Powell's U.N. Speech on Iraq" door Greg Miller, LA times, 15 juli 2004
"Iraq's Aluminium Tubes: Separating Fact from Fiction" door David Albright, Washington, DC, 5 december 2003:
www.isis-online.org/publications/iraq/IraqAluminumTubes12-5-03.pdf David Albright is directeur van het Institute for Science and International Security . Tussen 1992 en 1997 was hij verbonden aan het Irak Inspectieteam van het Internationaal Atoom Energie Agentschap van de Verenigde Naties . In juni 1996 was hij de eerste non-gouvermentele inspecteur van het Iraakse nucleaire programma. Tijdens zijn inspectie missies heeft hij leden van het voormalige Iraakse uraniumverrijkingsprogramma ondervraagd.

(Aangezien Nederland heeft een uraniumverrijking-installatie in Almelo en een inwoner, Henk Slebos van het eenmansbedrijf Slebos BV, die nauw is betrokken bij het kernwapenprogramma van Pakistan. Mocht het oog van de Amerikaanse regering vallen op de Nederlandse gasvoorraad, dan weet de CIA daar vast wel een mouw aan te passen).

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 394, 27 augustus 2004