Skip to main content
  • Archivaris
  • 382

For whom the bell tolls

u$a$hit, deeltje 3

I don't want "estimates" said mr. President, I want numbers! Vijf jaar na de moord op John F. Kennedy, sloeg de ontwerper van de 'Great Society' met gebalde vuist op de vergadertafel, waaraan de voltallige defensiestaf, veiligheidsadviseurs, minister van defensie, en de minister van buitenlandse zaken zaten.

door Jacob Roodenburg

Het was in de hoogtijdagen van de Vietnam-oorlog, waar op de winsten van surplus oorlogstuig uit de 2e wereldoorlog en de hete/koude oorlog in Korea, een 'defensie apparaat' ontwikkeld werd dat overal ter wereld 24 uur per dag toe kon slaan, om de vrijheid en democratie, 'The American Way of Life' te verdedigen. De ontwerper van de Great Society besloot zich niet herkiesbaar te stellen na de oorlogsmisdadige B52 bombardementen over Laos en Cambodja. Tijdens de 'Amerikaanse' oorlog in Vietnam, grofweg van 1965 tot 1975, vielen er 56.000 Amerikaanse militaire levens te betreuren, gemiddeld 5600 per oorlogsjaar. In dezelfde periode werden in de vredige en veilige Verenigde Staten, tussen de 200.000 en 250.000 mensen, gemiddeld 20.000 tot 25.000 per jaar, gedood tijdens ordinary domestic conflicts, street crimes en andere met geweld en wapens gerelateerde 'Way of Life' normen en waarden. 2.000.000 Vietnamese where wiped of the face of the Earth, 3.000.000 Cambodjanen werden vermoord door de Rode Khmer, die aan de macht kwam als gevolg van Amerikaanse bombardementen. I don't want estimates, I want numbers said mr. President.

"Read My Lips"
Een en ander resulteerde in een 'Way of Life', nadat alle flower power onzin eind zeventiger jaren binnen de grenzen van vecht-economisch streven was geassimileerd, tot de art pour l'art, Andy Warhols soepblikken toekomst, in visionaire production pour la production. De Wapenindustrie, de Exxons, en miljoenen kilometers reclame tussen de oneindige T.V. beelden van geile mannen en vrouwen met automatische wapens en explosieven, die de gedemoniseerde, wie niet voor ons is is tegen ons vijanden van de 'Way of Life', aan stukken schieten, verpletteren en verbranden. Een hele 'Way of Life' gebaseerd op vijand-denken via paranoïde op anderen geprojecteerde eigenbeelden, and we have the 'Force' to show it, werd status en cult via de Rambo's de Chuck Norrissen de Dirty Harry's en de Charly's Angels. Die continue stroom psychopatisch schizoide waan-beeld-dreigingen, vanuit een overwegend fundamentalistisch christelijk schuld en boete kader, ondersteunt de hoofdzakelijk materiële illusie van kracht en macht, die een zogenaamde vrede en vrijheid en democratie vertegenwoordigt. De rest van de wereld moet zich daaraan conformeren, want anders, 'we have the power to En-Force it' bombarderen we wie niet voor ons is is tegen ons, from here to eternity. De laatste minister van defensie van de voormalig communistische Sovjet Republieken merkte terecht op, dat de val van het communisme in feite het ergste was dat ze de vijand konden aandoen, omdat daarmee het Amerikaans militair complex de motivatie voor een progressieve bewapenings-budgettering werd ontnomen. De enig overgebleven Supermacht had daardoor, na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, een 'neo empire of evil' nodig om de belasting betalende Amerikaan te blijven inspireren voor de trillion dollar Hi-tech wapen-ontwikkelingsmarkt. Iran en later Irak voldeden aan die Amerikaanse beeldvorming.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 382, 29 augustus 2003