De Spekkoek Wrekers

het netwerk achter Peter Siebelt

In bepaalde linkse kringen spreken we al jaren over de crisis van links. Ik heb daar ook geregeld aan mee gedaan. Na het lezen van het boek Eco Nostra van Peter Siebelt ben ik van die mening teruggekomen. Links staat er beter voor dan ooit, kent een groot bloeiend netwerk en beheerst vele sleutelposities op nationaal en internationaal overheidsniveau. En onze leiders zijn Ruud Lubbers, Kofi Annan en Jan Pronk.

door Hans de Bruin

Bij uitgeverij Aspekt is kortgeleden een boek uitgegeven onder de intrigerende titel "Eco Nostra, het netwerk achter Volkert van der Graaf". De auteur is Peter Siebelt, die in het dagelijks leven eigenaar was van het beveiligingsbedrijf Algemene Beveiligings Consultants (ABC) uit Vinkeveen. In zijn boek -dat overigens nogal knullig geschreven is en waarin nogal wat taal en typefouten staan- komt Siebelt met een fantastische beschrijving van, wat in zijn ogen de kringen zijn rondom de man die Pim Fortuyn vermoordde en en passant wordt daarmee uiteraard de suggestie gewekt dat Volkert niet alleen handelde. Zonder blikken of blozen komt Siebelt daarbij uit op een netwerk, wat hij de 'spekkoek' noemt, waar niet alleen radicale activisten deel van uitmaken, waarvan velen met naam genoemd worden, maar ook mensen uit niet bepaald radicale groepen als de Postcodeloterij of Novib, tot aan mensen als oud-president Gorbatshov, VN-voorzitter Kofi Annan, de Zuid-Afrikaanse bisschop Tutu en de oud CDA-premier Ruud Lubbers.
Koren op de molen natuurlijk van de mensen die niet op kunnen houden met te beweren dat de 'kogel-van-links' kwam en die er het liefst een groot complot in willen zien.

Het boek is te absurd om waar te zijn, zelfs de inleider van het boek prof. Bob Smalhout houdt een gigantische slag om de arm door al bij voorbaat te stellen dat als zelfs maar de helft waar is dan..., maar het meest bizarre is dat in sommige media deze informatie kennelijk serieus wordt genomen. Met voorop natuurlijk de Telegraaf die altijd in is voor wat anti-linkse stemmingmakerij en waar journalist Joost de Haas al jaren met deze Siebelt wegloopt. Al eerder in 1996 kwam de Telegraaf met een paginagroot artikel waarin het netwerk achter RaRa op dezelfde suggestieve manier werd onthuld, maar ook de steeds rechtser wordende HP-de Tijd, of het rechts-conservatieve Katholiek Nieuwsblad en het Reformatorisch Dagblad namen de afgelopen weken kritiekloos de informatie van Siebelt over. Ook een krant als de NRC meende mee te moeten doen. Weliswaar met de kanttekening dat de complottheorieën van Siebelt nogal buiten proporties zijn, maar dat sommige informatie toch wel zo de moeite waard is dat er door de overheid naar gekeken zou moeten worden. Wat is dit voor een journalistieke benadering van een verhaal waarmee je zo meerdere afleveringen van de onvolprezen, prachtig absurde Wrekers mee kunt vullen?

dominotheorie
Het is een bekend verhaal dat je in de 7de lijn zo ongeveer iedereen kent. Dat gaat als volgt. Ik ken een gemeenteraadslid, die kent een PvdA-wethouder, die kent Wim Kok, Wim Kok kent Beatrix, dus in slechts 4 stappen ken ik Beatrix ook. De andere kant op kan ook. Ik ken iemand uit Wageningen die dus Volkert vdG kende, dus ken ik in 2 stappen Volkert en dus kende Beatrix in slechts 6 stappen ook Volkert vdG.
Peter Siebelt past deze optelmethode toe op iedereen die via de een of andere lijn in relatie stond met Volkert vdG. En noemt dat serieus onderzoek. Op deze manier knoopt hij alles aan elkaar vast: de Vereniging Milieu Offensief (VMO), waar Volkert werkte, Milieudefensie, die wel eens subsidie aan het VMO gaf, de Stichting Doen die weer subsidie aan Milieudefensie gaf, de Postcodeloterij, waarvan Stichting Doen zijn geld heeft. Er is dus een rechte lijn tussen Volkert en het bestuur van de Postcodeloterij. En als je deze lijn kunt neerzetten is het prachtig om alle kanten uit te waaieren. Bij Milieudefensie werkte Wijnand Duyvendak en die is ooit door de Telegraaf als RaRa-terrorist neergezet, hoewel iedereen die zich enigszins inhoudelijk in de standpunten van Wijnand heeft verdiept ten tijde van de RaRa-acties weet dat hij en met hem de hele Bluf!-redactie daarop zware kritiek had.
Maar Wijnand Duyvendak zit nu voor GroenLinks in de Tweede kamer, dus GroenLinks is onderdeel van hetzelfde linkse terreurnetwerk als Volkert en RaRa in de connectie Milieudefensie en RaRa. En omdat de advocate Britta Böhler van Volkert ooit op het kantoor van RAF-advocaat Bakker-Schut heeft gewerkt is er dus ook een lijn naar de RAF. En zo redeneert Siebelt eindeloos door: naar de Novib, naar de PvdA, naar de ETA, naar het NCO, naar de VN. Het maakt niet uit. Nou ja het maakt wel uit, want het moet wel in zijn straatje passen. Wat moet je bijvoorbeeld met advocaat Spong die zowel dierenactivisten verdedigde, vegetariër is, maar ook de haatzaai-advocaat van Fortuyn werd? Of met Britta Böhler die nu ook prinses Margarita verdedigt? Hoewel met een moeder die met bomen praat moet zij ook wel deel zijn van de milieumafia...

Politieke achtergrond
Wie is Peter Siebelt, die door zijn uitgever wordt neergezet als beveiligingsexpert en die zichzelf tegenwoordig graag afficheert als internationaal gerespecteerd onderzoeker van radicaal-links? Door het onderzoeksbureau Jansen & Janssen en door Eveline Lubbers is Siebelt al in 1994 beschreven, nadat was duidelijk geworden dat Siebelt middels het ophalen van oud papier bij meer dan dertig organisaties informatie verzamelde en dat in een loods van zijn bedrijf doorspitte. Siebelt deed dat in opdracht van meerdere grote multinationals.
Grappig is dat Siebelt al veel langer geleden door de (toen nog linkse) HP, die hem nu kritiekloos alle ruimte geeft, werd beschreven. Op 20 okt 1984 schrijft de HP: "Hij werd de gehate controleman van het management bij Ogem voor bedrijfsbezettingen, die volgens hem tot niet anders konden dienen dan om stakingsleiders in de Tweede kamer te brengen. "Die mensen werden misbruikt door de politieke partijen", vindt hij. Boskalis, nu kampend met Ogem-achtige problemen, loopt ook een stakingsrisico en Siebelt heeft hen al gewaarschuwd voor komend onheil. Hij heeft nu veel ervaring met stakingen en biedt zich graag aan om de directie te beveiligen."

De voormalige bulldozerbestuurder, croupier en bewaker begint in 1976 z'n eigen beveiligingsbedrijfje: Siebelt Beveiliging BV. Bij Ogem adviseerde hij de directie tijdens bedrijfsbezettingen. Volgens eigen zeggen heeft hij veel ervaring met stakingen en biedt hij zich graag aan om de directie te beveiligen. In 1984 waarschuwt hij Boskalis voor naderend stakingsrisico. Voor dit werk richt Siebelt vervolgens in 1983 de Algemene Beveiligings Consultants BV (ABC) op. In 1986 verkoop hij zijn bewakingsbedrijf Siebelt Beveiliging. Het aanbieden van interne informatie of risico-analyses bleek een gat in de markt. Interviews uit de begintijd van ABC laten weinig aan duidelijkheid te wensen over. Tegen het Parool zei Siebelt in 1986: "Je hebt natuurlijk organisaties die door beleggingen in en contacten met bepaalde landen in de belangstelling staan van terroristische groepen. (..) Het kan ook zijn dat een bedrijf ten onrechte denkt geen risico te lopen, maar intussen staan ze er niet bij stil dat ze geld hebben geïnvesteerd in een omstreden project in Zuid-Afrika of Israël, om maar iets te noemen. Dan staan ze opeens wel op een lijst." (1)
Organisaties die op die manier werden bekeken door Siebelt waren bijvoorbeeld: Somo, Trans National Institute, het Oecumenisch Studiecentrum Osaci (nu Oikos), Kairos (Christenen tegen Apartheid), Pax Christi in Utrecht en XminY. Nadat Jansen & Janssen deze methode had onthuld is deze manier van informatie vergaren gestopt. Het is ook opvallend dat de informatie die Siebelt nu in zijn boek verwerkt grotendeels gebaseerd is op die periode tot 1992. Latere bronnen zijn in feite alleen nog maar openbare bronnen als dagbladen of internet. De expertise van radicaal-links en milieuorganisaties van Siebelt is dus nogal betrekkelijk.

Siebelt werkte dus in opdracht van multinationals die belangen hadden in besmette landen, zoals Zuid-Afrika dat toen nog de apartheid kende. Waar Siebelt politiek stond werd toen dus al duidelijk, want hij werkt niet geheel belangenvrij. Op basis van beweringen van zijn hand werd in 1994 de waarnemersdelegatie van Parlementariërs tegen Apartheid (Awepaa), die de verkiezingen in Zuid Afrika ging volgen, door de Telegraaf beschuldigd van misbruik van subsidies. Ook het OSL-blad Stavast kwam met deze beschuldigingen tegen de Parlementariërs tegen Apartheid en Jan Nico Scholten op basis van informatie van Siebelt. Na het afschaffen van de Apartheid kwam bij Siebelt de nadruk vooral op milieuorganisaties te liggen. Groeperingen die kennelijk zijn grote ergernis opwekken. In 1996 komt de Telegraaf op zijn aangeven met een aanval op Milieudefensie. Een week voor een geplande actie om ballonnen op te laten bij de luchthaven kopt de krant: 'BVD vreest terreur op Schiphol' en daarbij wordt met name Wijnand Duyvendak te grazen genomen als zgn. RaRa-verdachte. In de Tweede Kamer gaan stemmen op om de subsidies aan Milieudefensie stop te zetten.
Niet alleen Milieudefensie, maar alle milieuorganisaties zijn Siebelt dus een doorn in het oog. In de retoriek van Pim Fortuyn vindt hij, blijkens zijn nu verschenen boek Eco Nostra zijn ideologische goeroe, want deze formuleert zijn ongenoegen. Tevreden citeert hij Fortuyn: "In Nederland hebben we helemaal geen milieuproblemen meer. Het gaat goed met water, lucht en bodem. We zijn hier volkomen doorgedraaid. Ik geloof dat hele CO2 verhaal niet!" Dat was hem uit het hart gegrepen.

In zijn boek worden alle milieuorganisaties neergezet als een grote (mondiale) mafia-organisatie, die in zijn ogen zaken als: "het broeikaseffect, de zure regen, de smeltende ijskappen, de uitputting van de natuurlijke hulpbronnen" alleen maar gebruiken om ons bedrijfsleven kapot te krijgen. Alle maatregelen die genomen worden om bijvoorbeeld de afbraak van de ozonlaag tegen te gaan, of de uitstoot van ammoniak te verminderen, acties tegen de uitbreidingen van Schiphol, tegen de bio-industrie, of pleidooien voor hulp aan boeren in Bangladesh hebben in de visie van Siebelt maar één doel: het is allemaal gericht tegen onze boeren met hun poepende koeien, varkens en kippen.
Of de milieubeweging nu gewoon handelt binnen de marges van de wetgeving maakt hem niet uit. Gefrustreerd beschrijft hij dat VMO honderden rechtszaken voert en in meer dan driekwart van de gevallen succesvol is. Ter illustratie haalt hij een boer aan die verloren heeft van VMO: "Het lijkt wel een criminele organisatie. Belachelijk zo vaak als die lui gelijk krijgen."
Het zijn zinnen die je drie keer moet lezen om ze te begrijpen. Wat staat hier nu eigenlijk? Ze verwoorden kort samengevat de filosofie van Peter Siebelt. Wettelijke maatregelen die ons bedrijfsleven belemmeren zijn fout. Als er vanuit de VN maatregelen worden voorgesteld om te komen tot internationale milieumaatregelen of het 'Handvest voor de Aarde' is dat een complot van de milieumafia. Een milieumafia die "een schaduworganisatie vormt achter de VN met machtige tentakels die wereldwijd doordringen tot in alle lagen van de bevolking. Zij beschikt niet alleen over invloedrijke sleutelfiguren binnen de VN maar ook binnen de Europese Unie, nationale regeringen, overheidsdepartementen, lokale overheden, kerken, de vakbeweging en allerhande netwerken van milieuorganisaties." Kortom alle organisatievormen, die het vrije bedrijfsleven, het vrije kapitalisme belemmeren zijn fout. Rechters die bijvoorbeeld het VMO gelijk gaven in de vele honderden rechtszaken moeten ook wel fout zijn. Het komt niet bij hem op dat die boeren misschien wel fout handelden. Ideologisch staat Siebelt met deze opvatting binnen de vooral in de VS sterk aanwezige groepen uit extreem-conservatieve hoek en extreem-rechtse hoek die bijvoorbeeld de Verenigde Naties beschouwen als een complot om de macht over te nemen. Het is geen toeval dat één van de groepen die Siebelt volop de ruimte geven voor zijn neoconservatieve wartaal de Libertarians is (2). Volgens het rechtse libertarisme (vooral niet te verwarren met linkse anarchisme) staat "belastingheffing gelijk aan gelegaliseerde diefstal. Immers, zonder toestemming van het individu claimt de overheid een groot deel van je inkomen. Als tegenprestatie realiseert zij hiervoor doelen waar je nooit om gevraagd hebt of levert zij diensten die beter, efficiënter en goedkoper door de vrije markt kunnen worden gerealiseerd" (...) "Het libertarisme is een voorstander van de vrije markt. De vrije markt is zowel de enige maatschappelijke ordening die verenigbaar is met de vrijheid van het individu als de economische ordening die de hoogste welvaart creëert. Hoewel er in de media vaak wordt gesproken over de vrije markt, bestaat er in de gehele wereld geen echte vrije markt. In alle landen, ook de VS, wordt het economisch leven sterk aan banden gelegd door regelgeving van de overheid en hoge belastingen." Het zijn extreme vrije marktaanhangers en op de website van Libertarian.nl staat dat Peter Siebelt weliswaar geen lid is van hun club, maar wel hun doelstellingen onderschrijft.

de rechtse spekkoek
Een andere club waar Siebelt mee verbonden was is Groen-Rechts. Deze partij werd opgericht in 1997 uit een fusie tussen twee andere rechtse splinters te weten de Partij voor Milieu en Recht (PMR) en Realisten Nederland. Deze laatsten hadden eerder geprobeerd te fuseren met de CD en CP'86. Groen-Rechts wilde twee jaar geleden meedoen met de verkiezingen, maar trok zich terug toen Fortuyn zijn opmars begon. Ze zijn tegen de "enorme verkwisting van belastinggeld en de onnodige uitbreiding van het multiraciale karakter van de bevolking" en voor een voor rijken voordelig belastingsysteem (3).
Het is als je dit leest ook geen toeval dat Siebelt vrienden heeft bij het Oud Strijders Legioen (OSL), bij de Telegraaf en bij het rechts-conservatieve Katholiek Nieuwsblad, maar ook bijval krijgt van groepen als Stormfront White Nationalist (4). Siebelt is zonder aarzeling te plaatsen in de extreem-rechtse hoek. Je kunt hem dus hem in een wereldwijd extreem-rechtse 'spekkoek' plaatsen van lieden die er niet voor terugdeinzen om grof geweld te gebruiken, van het in elkaar slaan van buitenlanders tot het opblazen van overheidsgebouwen, van lieden die schijt hebben aan de wereld en hun medemensen en slechts uit zijn op eigen belang en ongebreideld zakkenvullen.

Bij uitgeverij Aspekt is hij daarom ook wel op zijn plek. Uitgeverij Aspekt richt zich met een deel van de boeken die zij uitgeeft duidelijk op Nieuw Rechts, een kleine maar potentieel gevaarlijke extreem-rechtse stroming, waar bijvoorbeeld Voorpost toe gerekend kan worden. Vooral de Ernst Jünger-boeken en de anticommunistische werken sluiten goed aan op het interessegebied in deze kringen. In het nieuwrechtse blad TeKoS, waarin ook de voorzitter van Voorpost-Nederland, Marcel Rüter af en toe een artikel schrijft, is dit opgepikt en verschenen positieve recensies van Aspekt-boeken .

Wie is uitgelachen of uitgebraakt raad ik dan vervolgens liever het boek van Michael Moore aan: "Stupid White Man". Het gaat over de grote familie Siebelt. En tenslotte vraag ik me af wat de wetenschappelijke waarde is van iemand als prof. Smalhout, de man die door Paul de Leeuw werd afgebeeld als Hitler (?) en die zo'n intelligent, 'wetenschappelijk verantwoord' voorwoord schreef voor Siebelt. Waar werkt die man eigenlijk?

noten:
1. http://www.xs4all.nl/~evel/oudpap.htm
2. http://www.libertarian.nl
3. http://www.xs4all.nl/~afa/alert/4_1/wat.html
4. http://www.stormfront.org
5. http://www.kafka.antifa.net/aspekt.htm

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 382, 29 augustus 2003