Ik ben een terrorist

Om maar meteen eerlijk te bekennen, dat ben ik niet. Maar het trok wel je aandacht, nietwaar? Sinds de elfde september 2001 is het terrorisme nog steeds een dagelijks tafereel. Althans in de media. Want waar is het terrorisme eigenlijk?

door Dennis Rodie

Een vriendin van me vloog van Ierland naar Zweden en werd bij de open grenzen door de douane tegengehouden voor het bij haar hebben van een nagelknippertje. Niet een nagelschaartje maar een knipper. Ze werd daarvan beschuldigd. Ze is geen terrorist overigens. Iemand anders werd op het vliegveld tegengehouden voor het in het bezit hebben van een puntenslijper. Die werd in beslag genomen.
Wat is een terrorist eigenlijk? Het woordenboek zegt: wie door gewelddaden schrik aanjaagt. En voor de duidelijkheid; geweld(daden): het ruw of onrechtmatig aanwenden van kracht; lawaai; onstuimigheid.

Na het drama op die elfde september kwam al snel het miltvuur (anthrax). Brieven die iedereen regelmatig ontvangt konden plotseling een onzichtbaar gevaar herbergen. Niet geheel onzichtbaar want het werd in de media geclassificeerd als wit poeder. Dit gebeurde in een ver land aan de andere kant van de wereld. Toch werden in Europa onmiddellijk een serie maatregelen getroffen gebaseerd op de Amerikaanse situatie. Er werd overal gezocht maar niets gevonden - op een paar verdachte gevallen na die net zo snel verdwenen als ze waren opgemerkt. En er was paniek. Oude mensen die hun post niet meer open durfden te maken. En overal was er paranoia bij het zien van onbekend wit poeder. Zo vloog een vliegtuig met een team gewichtheffers aan boord terug naar de luchthaven nadat een wit poeder op de wc was ontdekt. Talkpoeder bleek het te zijn. Terrorisme is schrik aanjagen door gewelddaden. Dat zegt mijn woordenboek tenminste.

Sinds die beruchte aanslagen zijn we overspoeld met Amerikaanse waarschuwingen. Hoe banger het volk, des te gemakkelijker wordt het installeren van een aantal drukkende "veiligheidsmaatregelen". Osama bin Laden werd dankzij de media een abstractie die door het politiek opportunisme werd gebruikt om een serie harde maatregelen te treffen. Om de dreiging van het terrorisme te laten voortgaan in de vorm van al-Qaeda kon Osama niet sterven. Dat zou het einde betekenen van al-Qaeda net zoals de dood van Hitler het einde van de nazi's inhield. Het effect van Osama als de grote boosdoener zwakte af ondanks enkele video-opnames van zijn eventuele bekentenissen. Dat twee van zulke video-interviews twee verschillende Osama's lieten zien, werd niet behandeld in de grote media. Amerika besloot terug naar hun oude vijand te gaan. Niet de Russen maar de Irakezen en dan met name Saddam bin Hoessein (zoals zijn volledige naam is). Ook zijn dode lichaam is nog niet gevonden. Tenzij hij nog leeft. Goed om hem achter de hand te houden bij eventuele calamiteiten in de toekomst. En af en toe met een dood familielid aankomen om de gemoederen te kalmeren. De dreiging moet blijven bestaan om het enorme defensiebudget te blijven rechtvaardigen. De conservatieven hebben het drama van de elfde september gebruikt om hun eigen agenda eindelijk in te vullen. Je gaat bijna denken waarom dat tweede vliegtuig de tweede wolkenkrabber uitkoos terwijl het dat uur elk ander doel kon uitkiezen. Het Witte Huis, Het Capitool, een kerncentrale, Disney-world, schrikbarende mogelijkheden genoeg. Omdat alle camera's al op die eerste toren stonden gericht en je zo het maximale effect krijgt om het volk te traumatiseren. Op die manier is de weerstand het minst als je met een arsenaal repressieve maatregelen het land en de wereld wilt "beschermen". En waar zijn de bewijzen eigenlijk? Ik weet het niet maar als iemand zegt over bewijs te beschikken maar het niet laat zien, is het meestal bluf. De autoriteiten beweren dat ze het bewijs voor onze eigen veiligheid achterhouden. Onwetendheid is Kracht.

Na 911 werd ons verteld dat het terrorisme nu overal kon toeslaan. Dat het daarvóór ook overal kon toeslaan is duidelijk. Het gaat tenslotte toch om terrorisme. En het terrorisme slaat toe... in de kranten. Het Pentagon heeft zelfs meegedeeld dat ze een afdeling hebben opgericht die zich bezighoudt met het plaatsen van valse artikelen in de buitenlandse pers, nep e-mail met verzonnen afzenders en andere geheime activiteiten om de publieke opinie te manipuleren. Volgens de USA komt de dreiging uit het buitenland en dus wordt het woord buitenland vaak gebruikt. In die context wordt het min of meer geaccepteerd door het Amerikaanse volk. Het feit dat het plaatsen van valse artikelen in de buitenlandse pers vrijwel onmiddellijk zijn weg terugvindt in de Amerikaanse binnenlandse pers wordt voor het gemak weggelaten.

Vanaf oktober 2004 moet iedereen die de VS binnenkomt of een visum hebben (inclusief vingerafdrukken en een digitale scan van het gezicht) of een biometrisch paspoort. Om zo eventuele terroristen tegen te houden. Alsof de meeste terroristen een terroristisch strafblad hebben (en buitenlander zijn!). Maar terroristen blijken een speciale relatie met hun paspoort te hebben. Zo werd het vrijwel ongedeerde paspoort van Satam Al Suqami, één van de vliegtuigkapers, binnen een dag na de aanslag bovenop het puin van het World Trade Center gevonden en worden complete Tsjetsjeense paspoorten binnen enkele uren van exploderende zelfmoordenaars in Rusland geplukt. Zijn de nieuwe paspoorten ook van kryptoniet?

De bibliotheken in de VS moeten op verzoek leen- en registratiegegevens verstrekken aan de FBI. Dat wordt voor het gemak ook onder de noemer van de "globale oorlog tegen het terrorisme" gegooid en onder de wetgeving van de "US Patriot Act" gebracht. Wat de relatie tussen boeken en terrorisme is wordt niet uitgelegd. En wat denkt men te vinden? Je vindt tenslotte geen gecopieerde blaadjes van extreemrechtse rekruteringsgroepen in de schappen terug. Wel Karl Marx en de biografie van Abbie Hoffman.
Diezelfde "Patriot Act" - die in een recordtijd van zes weken na de 11de september werd opgemaakt en door Bush ondertekend - maakt het zelfs mogelijk om de kijkgegevens op te vragen van de televisie van een verdachte. Dit heeft niets meer met criminaliteitbestrijding te maken maar is het gevolg van een ziekelijke drang naar controle om de eigen machtsstatus te handhaven. Er waren ooit communistische landen met een minder strikt controle apparaat dan de VS tegenwoordig handhaaft. De geschiedenis herhaalt zich. Zoals Hermann Göring - één van Hitler's nazi-politici - tijdens het Nurembergproces (*) al zei: "Het enige wat je moet doen is hen vertellen dat je wordt aangevallen en de pacifisten aanklagen voor hun gebrek aan patriottisme en zo het land verder in gevaar brengen".

En het patriottisme wordt voluit uitgebuit. Operatie TIPS - het Terrorism Information and Prevention System - waar Amerikaanse burgers in alle mogelijke beroepen en sociale bijeenkomsten verdachte activiteiten kunnen rapporteren aan hun overheid, heeft al een hoop onschuldige slachtoffers veroorzaakt. De door de media veroorzaakte paranoia heeft een aantal mensen op scherp gezet en bijvoorbeeld Arabisch sprekende mensen in een café als verdacht aangemeld. Ook de eigenaar van een linkse boekwinkel in Atlanta kreeg onlangs bezoek van de FBI nadat een klant hem had aangegeven voor het lezen van een verdacht artikel. Of hij eventjes kon vertellen waar dat over ging. Nadat de boekhandelaar zich suf piekerde wat dat dan geweest kon zijn, herinnerde hij zich uiteindelijk dat het een artikel van het internet moest zijn geweest. De titel: "Weapons of Mass Stupidity".

Zoals nu elke aanslag in de wereld als terroristisch wordt geclassificeerd, zo blijft het stil bij de woordkeus van scholieren die met vuurwapens hun klasgenoten neermaaien. De Amerikaanse regering blijkt dan ook vol te zitten met harde voorstanders van de loyale wapenwet en diens club de National Rifle Association. Zo bracht hun Minister van Justitie John Ashcroft meteen na zijn aanstelling een wet in werking die beloofde dat binnen 24 uur na de aankoop van een vuurwapen en controle naar de achtergrond van de koper, alle gegevens worden vernietigd door het Ministerie van Justitie. Niemand die dus weet wie of wat voor wapen men heeft. Wie in ieder geval wel in de nabije toekomst een pistool gaan dragen zijn de Amerikaanse piloten in de cockpit om zo eventuele kapers in de knie te kunnen schieten. Daar sta je dan met je punteslijper.

De politieke situatie die is ontstaan in de Verenigde Staten heeft directe gevolgen op de maatschappij in Nederland en andere Europese landen. Dat is geen toevalligheid. Twee jaar na dato worden er nog steeds wetten en regels opgesteld die individuele vrijheid flink inperken. En dat is gebaseerd op een terroristische daad waarvoor geen enkel juridisch bewijs is gepresenteerd. Maar wie heeft bewijzen nodig als je mensen op een andere manier kunt overtuigen.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 382, 29 augustus 2003