Brandstichting geweldloos?

In nacht van 29 op 30 juni j.l heeft een grote brand gewoed in het pluimveeverwerkingsbedrijf Van Miert in Breukelen. De brand is opgeëist door dierenactivisten. Met regelmaat wordt sabotage gepleegd door middel van brandstichting. Brand is misschien wel één van de meest vernietigende wijze van sabotage en daarmee effectief om grote financiële schade toe te brengen. Met name in dierenrechtenkringen wordt deze actievorm steeds vaker toegepast. Waar ik mij zorgen om maak is dat bij het claimen van brandstichtingen vaak wordt gesteld dat geen mensenlevens in gevaar worden gebracht. Dat men geen geweld gebruikt tegen mensen, maar alleen tegen materie. Ik ben van mening dat mensen die zoiets stellen erg naïef erg hypocriet zijn. Omdat ik uitga van het naïeve, hoop ik met dit artikel duidelijk te kunnen maken waarom brandstichting juist wel gevaarlijk is. En niet alleen voor mensen, maar voor alles wat in die omgeving leeft (dus ook de dieren en de planten e.d) Ik wil me niet uitlaten over of ik het met bepaalde actiemethodes wel of niet eens ben. Daar heb ik wel een mening over, maar die doet er in dit verhaal niet toe. Wat ik wel belangrijk vind in dit verhaal is, dat als mensen bepaalde keuzes maken voor bepaalde acties, zij zich wel goed moeten realiseren waar ze mee bezig zijn en wat de gevolgen van bepaalde acties kunnen zijn. Wanneer in claimbrieven wordt gesteld dat men bij brandstichtingen geen mensenlevens in gevaar brengt, dan ben ik bang dat men zich niet goed beseft wat men gedaan heeft. En dat men de gevolgen van diens actie helemaal niet overziet. Bovendien verlies je als actiegroep je geloofwaardigheid zodra een brand volledig uit de klauwen loopt en je blijft zeggen dat je geweldloos bent (tegen personen). Mijn informatie is gebaseerd op wat ik lees in de krant en linkse media over bepaalde aanslagen en bijbehorende claimbrieven, en mijn kennisniveau op het gebied van brandbestrijding. Al eerder had ik het plan over dit onderwerp wat te schrijven, na de brand bij Dumeco, waar het niet zo heel veel had gescheeld of er was ammoniak vrijgekomen. Het is er toen niet van gekomen, maar pas geleden werd ik opnieuw geconfronteerd met ammoniakgevaar bij de brand in Breukelen (kippenslachterij). Ik weet hoe men liters water op een ammoniaktank heeft moeten gooien, om te voorkomen dat deze in de lucht zou gaan. Het had dus heel anders af kunnen lopen. Het is iets te makkelijk om hierbij te zeggen, wat zeur je nou, dat is toch niet gebeurd, dus er is niemand in gevaar geweest. Het had heel anders kunnen lopen. En dan waren de gevolgen voor de omgeving toch erg groot geweest. Dus nu dan alsnog een artikel over de risico's van brand(stichting), wat verre van volledig zal zijn.

In principe kun je zeggen dat elke brand gevaar oplevert voor mens, dier en hun omgeving. Bij elke brand komen sowieso al schadelijke stoffen vrij. Bij de ene brand wat meer als bij de andere, maar er bestaat bijna geen "schone" brand. Wel is er een verschil tussen een beperkt buitenbrandje en brand in een (vee)wagen en brand in een (bedrijfs)pand. Ik zal me vooral beperken tot branden in gebouwen. Brand kan allesvernietigend zijn en dat maakt het zo aantrekkelijk voor bepaalde acties, maar brand kan ook erg onvoorspelbaar zijn. Als ergens een klein brandje begint is lang niet altijd te voorspellen hoe deze brand zich zal ontwikkelen en met welke snelheid. Soms kan vuur ongelooflijk snel om zich heen grijpen en soms kan iets uren lang doorsmeulen zonder opgemerkt te worden en dan in een keer onverwacht snel uitbreiden. Denk bij het laatste bijvoorbeeld aan een situatie dat mensen ergens een pand in brand willen zetten. Ze controleren goed of er niemand in het pand aanwezig is (tenslotte wil men geen levens op het spel zetten) en laten een brand beginnen, om er vervolgens vandoor te gaan. Het brandje slaat niet echt om zich heen, maar lijkt juist weer uit te gaan. Toch blijft er iets doorsmeulen, uren lang. Inmiddels zijn er wel weer mensen in het pand gekomen, waarna het smeulende vuurtje alsnog kans krijgt uit te breiden, waardoor de mensen in het pand in de problemen komen. Het lijkt misschien wat ver gezocht, maar toch een reëel gevaar, waar men rekening mee dient te houden. Het is namelijk juist die onvoorspelbaarheid die brand zo gevaarlijk maakt. Ook al denk je alles goed gecontroleerd te hebben en zeker te weten dat er niemand meer in het pand aanwezig is, of in de buurt is. Daarnaast kan er van alles in een pand staan dat de brand extra gevaarlijk maakt, naast alle risico's die een ontwikkeling van elke brand toch al met zich meebrengt. Al heel simpel de verwerking van kunststoffen in stoelen, bekleding, vloerbedekking, bureaus, computers en noem het allemaal maar op. Hoe meer kunststoffen verbranden, hoe meer schadelijke stoffen er zullen vrijkomen en hoe hoger de verbrandingstemperaturen kunnen worden. Je merkt het gelijk in de rook die veel meer prikt en vaak ook veel donkerder van kleur is. Dit kan een behoorlijke milieubelasting zijn op de directe omgeving. Verder kunnen zich in een pand een hoop gevaarlijke voorwerpen bevinden zoals spuitbussen of andere houders onder druk (welke kunnen exploderen) of gevaarlijke stoffen die nergens geregistreerd staan, zodat ook van te voren bijna niet te controleren is of dergelijke stoffen aanwezig zijn. Toch kunnen juist deze stoffen zorgen voor zeer onverwachte en daarmee gevaarlijke situaties. Met name voor degene die de brand moeten bestrijden. Hoewel deze mensen leren omgaan met die onverwachte situaties, blijven het levensbedreigende risico's. Naast al die onvoorspelbare zaken zijn er ook nog wel geregistreerde of bij het bedrijf bekend staande gevaarlijke objecten. Een voorbeeld hiervan heb ik al eerder genoemd, namelijk de aanwezigheid van ammoniak bij slachterijen. Ammoniak wordt gebruikt voor de koeling. Vooral bij grotere koelinstallaties. Dus slachterijen komen hiervoor in aanmerking. Het is te beredeneren of er risico is voor aanwezigheid van ammoniak. Nou heb ik ooit iemand horen zeggen dat ammoniak toch niet meer gebruikt wordt voor koeling. Nu weet ik niet zoveel van moderne technieken, maar ik weet wel dat ammoniak bij koelinstallaties toch nog met regelmaat wordt aangetroffen. En dus dat men er rekening mee moet houden. Ammoniak is een giftig en brandbaar goedje, dat de gezondheid van mens, dier en milieu zeer ernstig kan aantasten. Dus als iemand uit liefde voor het dier een slachterij in brand steekt, waar uiteindelijk ammoniak bij vrijkomt, dan is dat uiteindelijk helemaal niet zo vriendelijk voor alle dieren die in de buitenlucht leven. Het is al een paar keer bijna fout gegaan en ik hoop van harte dat het nooit werkelijk fout zal gaan. Want dan kun je zeker wel inpakken als actiegroep, als je een milieuramp veroorzaakt. Oftewel, als je na dit verhaal nog steeds overtuigd bent dat brandstichting een goede manier is van actie voeren, dan is het uiteraard je eigen keus om daarmee door te gaan. Maar zeg dan niet dat je geen (onschuldige) mensenlevens in gevaar brengt, want dat doe je dan wel. Daarnaast wil ik er nog bij vermelden voor degene die zich misschien niet zo druk maken om het leven van hun medemens, dat verbranding één van de meest verschrikkelijke verwonding is die iemand kan oplopen. Iemand die zeer ernstige brandwonden oploopt verwenst zichzelf nogal eens liever dood dan te vergaan van de intense pijn. Bovendien houdt men (als men het al overleeft) er voor de rest van hun leven zeer pijnlijke en lelijke littekens aan over. Je kunt je afvragen of je zoiets een ander toewenst, al is het je grootste vijand! Ik hoop dat mensen in alle wijsheid hun keuzes zullen maken en daarbij al het andere dat leeft kan blijven respecteren. En dat dit verhaal daar een rol bij kan spelen.

(geschreven door Yvonne & door 't Kleintje van www.indymedia.nl afgeplukt op 31 juli 2003)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 382, 29 augustus 2003