Hersenstorm

Met veel belangstelling heb ik het artikel "ADHD: aangepast dankzij een handvol drugs" in Kleintje 354 gelezen. Zelf ben ik op volwassen leeftijd gediagnostiseerd met ADHD en heb een zeer uitgebreide internet-website over dit onderwerp gemaakt (hello.to/hersenstorm)

door Anne-Marie van der Gouw

Ik kan me grotendeels vinden in bovengenoemd artikel, al wil ik toch een lans breken voor ADHD als aantoonbare, serieuze oorzaak van veel problemen in het leven. Ikzelf zie ADHD niet als ziekte, maar wel als een "alternatief temperament" waardoor je erg ziek kunt worden, wanneer je je leven lang gedwongen wordt je te conformeren aan een omgeving die enerzijds veel te langzaam (niet-stimulerend) en anderzijds te stressvol (prestatiedwang) is.
Maar dat er ook een (grote?) groep kinderen rondloopt die hun gedragsproblemen te 'danken' heeft aan gebrekkige opvoeding en vorming (ook in het onderwijs, maar neem het al die overspannen leerkrachten maar eens kwalijk met een dergelijk regeringsbeleid), staat volgens mij ook buiten kijf.

ADHD is een heel moeilijke diagnose (zoals heel veel DSM-IV-aandoeningen) en ik ben er zelf van overtuigd dat deze later ook wordt herzien en/of verscherpt. Grote kans dat er ook nog een onderscheid gemaakt gaat worden in de erfelijke vorm van ADHD en de verworven vorm (onder andere door problemen tijdens de zwangerschap en geboorte). Grofweg kun je deze groepen onderscheiden in de ondergestimuleerde ADHD'er en de overgestimuleerde ADHD'er. De eerste kan zich goed concentreren wanneer hij/zij ergens door gegrepen wordt, de tweede heeft altijd concentratieproblemen.
Ik zal jullie verder niet vermoeien met talloze voorbeelden van ouders van zeer hyperactieve kinderen die aan het eind van hun latijn zijn, over kinderen die nergens meer mogen komen spelen omdat ze de boel afbreken, over kinderen die in het speciaal onderwijs terechtkomen ondanks het feit dat ze erg intelligent zijn, verhalen over kinderen die niet meer slapen door (de ontwenningsverschijnselen van) Ritalin en vervolgens ook kalmeringsmiddelen krijgen, over kinderen die angst- en paniekaanvallen hebben als gevolg van de 'storm in hun hoofd', over kinderen die opgroeien met de 'wetenschap' dat er iets mis is met hun hoofd... Voor al deze mensen probeer ik op te komen en daar hoort een definitieve stellingname ten aanzien van diagnosticering van ADHD en het voorschrijven/gebruik van Ritalin niet bij. Al vind ik persoonlijk dat de deskundigheid van de hulpverlening op dit gebied nog erg veel te wensen over laat.
Op mijn website beschrijf ik mijn eigen ervaringen (als volwassene) met Ritalin en ook ik pleit voor terughoudendheid met het voorschrijven van dit absoluut geestveranderende medicijn. Met name door kinderen! Ritalin is absoluut een goed medicijn in crisissituaties, maar men moet toch maar eens nagaan of een jaar doubleren op school een goede reden is kinderen medicijnen te geven met de boodschap dat zij zonder pillen in hun lijf en hoofd niet in orde zijn...pillen in hun lijf en hoofd niet in orde zijn...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 355, 6 april 2001