pornografisch

Zo'n dikke tien jaar geleden kwam ik voor het eerst in directe aanraking met vuige, mensonterende porno. Dat was in het Golden Tulip Hotel aan het stationsplein in Amsterdam. Ik gaf daar een zomercursus managementvaardigheden aan keurige, getrouwde, in colbert en kostuum gehulde managers van al even fatsoenlijke bedrijven. Op mijn kamer zapte ik een avond in onschuld van kanaal naar kanaal en ineens viel ik in een soort verkrachting. Een vrouw zat onderdanig op haar knieën en twee mannen penetreerden haar ruw in diverse lichamelijke holten. Die mannen stonden tegenover elkaar, zij zat dus op haar knieën, en die mannen stonden elkaar - terwijl ze bezig waren! - de meest vernederende dingen te vertellen over het object dat ze gebruikten. Mijn haren stonden recht overeind, ik was verbijsterd. Het bleek een van de 'adult channels' (pay TV) te zijn die het immer klantvriendelijke Golden Tulip concern zijn gasten à raison van fl. 19,50 per view aanbiedt. Sindsdien heb ik in bijna alle - soms bijzonder chique - hotel/conferentieoorden die ik bezocht dergelijke filmaanbiedingen gezien. Ik gebruik de gratis drie eerste minuten weleens om te checken wat er nu weer aan de heren managers wordt aangeboden. Het wordt steeds walgelijke.
Waar iets aangeboden wordt is een markt. Golden Tulip is niet mesjogge. Die *weet* dat het verkoopt, zelfs goed verkoopt. Je kan dus stellen dat de gemiddelde manager, dus ook de gemiddelde gast van deze hotels, regelmatig betalend kijkt naar de aangeboden hardporno (want dat is het). Je kan dus stellen dat Golden Tulip een handelaar in porno is. En daar ligt mijn kwaadheid. Die hele handel, van kinderporno tot adult movies, kan alleen bestaan bij de gratie van de aftrek (economisch). Waar vraag is komt aanbod, we weten het allemaal (marktwerking, D66, toch?). Een paar jaar geleden waren de 'snuffmovies' een hit bij jongeren en wat ouderen. Je kon zien hoe mensen werden afgemaakt, echt misselijk makend afgemaakt. Men betaalde goud geld voor die movies en hun exploitanten werden stinkend rijk. In West-Afrika is een levendige handel in videobanden waarop te zien is hoe een afgezette legerleider de ballen worden afgesneden. Er gaan tienduizenden van die banden dagelijks over (onder) de toonbank. Men smult. Wanneer op het Britse Ministerie van Defensie 35.000 pornografische afbeeldingen worden ontdekt op de ministeriële computer, dan is dat geen incidentje. De vraag moet reusachtig zijn. Wanneer op ons eigen Ministerie van Justitie pornoplaatjes door een computer-ambtenaar van het net worden geplukt en uitgewisseld met medeambtenaren, dan is ook dat geen incidentje. Het is een structuur. Onze godganse samenleving is doortrokken van een ziekelijke behoefte aan harde emotieprikkels. Omdat de meeste mensen (consumenten...) vergeten zijn wat tederheid is, wat werkelijke liefde is, wat seksualiteit betekent in een echte, diepgaande relatie met elkaar. Die honger naar bikkelharde, steeds hardere prikkels komt voort uit een ontwortelingsproces dat nog lang niet aan zijn eind is. De symptomen van het proces komen wel veel duidelijker aan het licht, lees de kranten van de laatste weken. Wat we niet meer op een natuurlijke, authentieke manier kunnen beleven compenseren we met porno, geweld en een potje viagra.
Waarom worden bioscoopexploitanten niet vervolgd als zij bloedige slachtpartijen laten zien op hun schermen (moord is een misdrijf)?. Waarom worden seksvideo-verhuurhuizen niet vervolgd wanneer zij verkrachtingsvideo's verhuren (verkrachting is een misdrijf). Waarom is er geen 'snuffmovie'-affaire geweest? Waarom wordt het Golden-Tulipconcern niet aangeklaagd door de gezamenlijke pers? Waarom is INTERNET nu ineens het grote kwaad? Waar vraag is komt aanbod. En de vraag is het kernprobleem, het aanbod en de distributie de afgeleide problemen. Zolang in de binnenste delen van onze samenleving, zoals binnen ministeries en/of grote bedrijven, een meerderheid van de aanwezige mannetjes (vrouwtjes?) de vraag levend houden naar (kinder)porno en zinloos-geweldsfilms (etc.), zolang hebben we onze morele wijsvingertjes in de richting van internet te bedwingen. Steekt uw hand in eigen boezem, kleine man! Wilhelm Reich zei het al: onze beschaving gaat aan seksuele perversiteiten ten onder, en die seksuele perversiteiten zijn het gevolg van een 'emotionele pest' die epidemische vormen heeft aangenomen. Maar toen Reich dat in de jaren vijftig reeds stelde, werd hij door een moral majority in de gevangenis gesmeten, waar hij stierf. Aids was er toen nog niet. Kinderporno wel.

(Deze bijdrage is verspreid via de open mailinglist van de Stichting Digitale Burgerbeweging Nederland op internet http://www.db.nl)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 325, 25 september 1998