SPACEMEAT VOOR DARMZUIGERS

Dat de medewerkers en medewerksters van Kleintje Muurkrant gehakt- en ander orgaanafval-zuigers zijn, is met het verschijnen van het vorige Kleintje definitief bewezen. Sinds de varkenspest in Nederland heeft toegeslagen zijn er ontelbare roze biggetjes van kant gemaakt. Behoorlijke inkrimping van de 15 miljoen tellende varkensstapel (wat een woord!...stapel...) zou je zeggen. Nee hoor. Terwijl Kleintje Muurkrant het nodig vond mijn belangwekkende verhaal over klikkende biggen in een hoekje op de achterpagina te plaatsen en een stuk over veganisme en extreem rechts een heuse telegraafkop te gunnen, zijn er in het afgelopen jaar let op 700.000 varkens BIJGEKOMEN. Bijgekomen! Leve de tijd van de varkenspest van je hiep hiep hiep hoeree, weer 700.000 erbee. De afgelopen maanden heb ik me serieus afgevraagd waarom jullie vleesconsumenten zulke sukkels van sullen zijn. Ik weet wel dat ik me zo niet zou laten afbekken zoals ik jullie de laatste maanden heb afgezeken. Lang heb ik verondersteld dat het dom schuldgevoel is. Ik merkte dat immers al zo vaak. Als je een kadavereter aanspreekt op de walgelijke leef- en doodsomstandigheden van de produkten die hij of zij naar binnen propt, zwijgt men wijselijk of zegt men zelfs dat ik gelijk heb. "Ja ik weet het, je hebt gelijk, het zou..., maar ja, ik...." Dat jullie een stel slome slapjanussen zijn dat heb ik inmiddels wel ontdekt. Zelfs de meest zweterige zwijnenverzwelgers bevestigen dat de beste manier om de bioindustrie te bestrijden het niet meer of anders in ieder geval veel minder opschrokken van bieflappen en hamstukken zal zijn. En zodra ik in de supermarkt mijn verbazing over de gemalen varkensdarm in mijn mede-klant's boodschappenkarretje uit, verbleekt hij of zij terstond drie schalen op de zonnekracht-huidtype-schaal en zie ik bij de kassa het dode vlees al niet meer tussen de boodschappen liggen. Spreek iemand aan op de gorigheid die in vlees wordt gestopt, zelfs stront wordt er doorheen vermalen, en ze worden zo misselijk dat ze er apathisch van worden. "Och, je kan ook helemaal niks meer eten" en dus stoppen ze de gefileerde BSE-prionen, buildragende varkensoren en salmokipkarbonades maar weer door de zure zult om deze smakelijk in de middagpauze als smakkende hyena's en ander aas-etend gespuis door de alokdarm te drukken.
Maarrrr........Geen nood, sukkels. Zo suf blijken jullie van oorsprong niet te zijn! Ik ben best bereid voorzichtig tegemoet te komen aan jullie welhaast verdwenen vertrouwen in je eigen beoordelingsvermogen. Want, wat blijkt? De reguliere media hebben het vrijwel doodgezwegen maar in Atlanta, Georgia, waar de Center for Disease Control and Prevention (CDC) is gehuisvest, is al in 1976 een stof ontwikkeld die sinds half jaren 80 door alle vlees en vleesbevattende produkten in Amerika, West-Europa en een deel van Azië wordt gemengd. Aanleiding was de uitbraak van een griep in legerbasis Fort Dix in de Amerikaanse staat New Jersey. Niet zomaar een griepje maar een variant van de varkensgriep. Binnen twee weken zijn 58 slachtoffers bezweken. Veel onderzoek, testen en experimenten volgden. Met een stof, pandemie-guillan barré genaamd, vermengd door vlees wordt het beoordelingsvermogen van het menselijk brein beïnvloed. Heus. Al ruim tien jaar lang blijkt in het vlees dat jij naar binnen werkt die stof verwerkt, met het doel te voorkomen dat je jouw kwaaltjes, griepjes en pijntjes associeert met je vleesconsumptie. Schokkend! Hoe ver moet het gaan voordat de consument het niet meer accepteert? ............tja, heel ver dus. Want ze zijn je voor geweest Je hebt het gewoon niet in de gaten. Met elke hap vleesderrie neem je ook een enkel microgrammetje op xtc gelijkende stof in die je bewustzijn begrenst Een voordeel: je kan er dus helemaal niks aan doen dat je zo'n oerdomme oenige sukkel bent! Het is niet je eigen schuld! Gelukkig maar, niet? Kom je mooi vanaf. Jammer alleen dat ik je nou niet meer kan afbekken. Vreet maar lekker door, zultkoppen!

Joep Zwaard (Den Bosch)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 313, 26 september 1997