een hongerstaking in Honduras

Ik was drie maanden in Honduras, een land in Midden-Amerika en behorende tot een groep van landen, waaronder ook een deel van Mexico, die de 'Istmo' wordt genoemd. In dat gebied woonden en wonen nog een aantal Mayavolkeren die we gemakshalve indianen hebben genoemd. Hoe beroerd het met die indianen is gesteld en dat geldt evenzeer voor Noord- als Zuid-Amerika moet zo langzamerhand toch wel tot de botste breinen zijn doorgedrongen. Drie dagen voordat ik Honduras verliet tri\ok een groep van ongeveer 5000 indianen vanuit de Copán naar de hoofdstad Tegucicalpa en richtte aan de voet van het presidentiële paleis een kampement op en men was vastbesloten niet te vertrekken voordat hun eisen, waarbij landbezit centraal staat zouden worden ingewilligd. Een aantal van hen, ongeveer honderd, ging in hongerstaking. Op het moment dat ik Honduras verliet hadden er zich vijftig mannen en vrouwen meer bij hen aangesloten. Het Hondurese leger sloot de watertoevoer naar het kampement af en in de nacht werden de mensen wakker gehouden met felle elektrische lichten en het gemanoeuvreer van militaire voertuigen. De temperatuur overdag was rond de dertig graden. De hygiënische toestand liep al gauw uit de hand. Velen, waaronder kinderen moesten in ziekenhuizen worden opgenomen. De moord op een van hun leiders die drie weken voor de demonstratie plaatsvond, was voor het Mayavolk dat in de Copán woont, de druppel die de emmer deed overlopen. Die uitdrukking is hier niet op z'n plaats want die emmer loopt al vijfhonderd jaar over.
De wanhoop en het diep trieste van de situatie waarin deze mensen verkeren is groot. Het land dat hen is afgestolen en de voortdurende discriminatie waaraan zij blootstaan en daarbij de penetrante armoede terwijl er geen zicht op is, zich daar ooit uit te kunnen verheffen,het is teveel. Daar in de Copán strijken jaarlijks zo'n 20.000 toeristen neer om de befaamde Copánruïnes te bezoeken. Deze toeristen betalen toegang en overnachten in hotels. Vrijwel niets van deze inkomsten komt bij het Mayavolk de Chort