feiten en effecten

Op de voorpagina van Kleintje Muurkrant nummer 336 wordt in voor de Muurkrant grote, dikke letters het interview aangekondigd met de advocaat, Mr. J. Wilgers. Met alle waardering voor het interview, maar in die aankondiging gaat het mis. Er worden indrukken gewekt die niets met de echte feiten te maken hebben.

door Sjef Knevel (medewerker van Stichting Advocadur)

Advocaten zijn op grond van onze jarenlange ervaring meesters in het behalen van effecten. Of de effecten, die met de aankondiging worden binnengehaald, bedoeld waren, laten we in het midden, maar ze zijn er niet minder om. De aankondiging breekt namelijk een lans voor de onafhankelijkheid van de advocatuur. De lezer van de Muurkrant verneemt dat de advocaat mr. Wilgers het toch maar heeft aangedurfd om "de nationale heilige koe", het WNF, als een criminele organisatie te bestempelen en onvervaard zijn kritiek naar buiten te brengen. Het effect is dat de gemiddelde lezer denkt dat je voor kritiek en de echte onafhankelijkheid bij een advocaat op de juiste plaats bent.
Met de aankondiging wordt nog een effect binnengehaald. In dikke letters prijkt het op de voorpagina van Kleintje Muurkrant: De Raad - en vervolgens het Hof van Discipline - laten de deken, die Mr. Wilgers op zijn vingers tikte, in het stof bijten. Raad en Hof vonden dat het Mr. Wilgers - en daarmee iedere advocaat - betaamt om zijn kritische en onafhankelijke mening, gestoeld op feiten te berde te brengen.
Nog een effect is dat de Raad van Toezicht en de deken toezicht zouden houden op datgene wat er in hun arrondissement gebeurt en teven dat het tuchtrecht voor Advocaten (Raden en Hof van Discipline) uitstekend werkt en er zelfs in slaagt om een deken tot de orde te roepen. Het totaaleffect is dat de advocatuur haar zaakjes op orde heeft. Uitgerekend bij de laatste kritische lezers van het laatste kritische krantje wordt de indruk gewekt dat het met de advocatuur wel goed zit.

Niets is minder waar. Slechts de feiten laten zien wat de onafhankelijkheid van de advocaat om het lijf heeft als de façade wegvalt en het imago verbleekt. Slechts de feiten laten zien wat het tuchtrecht waard is. Na vijf jaar ervaring stellen wij vast dat de gedrevenheid, de kritische opstelling, en de onafhankelijke mening van Mr. Wilgers met betrekking tot het WNF hem sieren, maar in de huidige commerciële advocatuur komen deze eigenschappen zelden voor. Dekens en advocaten houden veelal geen toezicht en het tuchtrecht voor advocaten (de Raden en het Hof van Discipline) is een schertsvertoning, die zeker niet in het belang is van mensen die recht zoeken voor datgene wat advocaten hen hebben aangedaan. De wachttijden voor de behandeling van klachten zijn onmenselijk lang. De wijze waarop klachten worden behandeld is even tragisch als komisch.

Er is nog veel meer over de organisatie van de advocatuur en over heel het rechtsbedrijf te melden. Wanneer Kleintje Muurkrant een interviewer(ster) vrij kan maken, staan wij geheel en al ter beschikking van de waarheid.

(Stichting Advocadur streeft naar belangeloze bijstand bij "juridisch letsel". Vraag informatie op via Keppelseweg 27, 7031 AR, Wehl 0314.682870 fax: 0314.682871)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 337, 22 oktober 1999