Open Up! Geen EU maar solidariteit

Demonstratie van Vaals (Nederland) naar Aken (Duitsland) op zaterdag 24 mei 1997 aanstaande.

Over grenzen praat de EU-propaganda veel. Maar veel minder wordt gezegd over wat er nu precies met die grenzen gebeurt, en hoe verschillend ze gehandhaafd worden. Zo geldt de opening van de grenzen voornamelijk voor kapitaalstromen. Voor mensen, vooral als ze niet uit de EU komen, worden de grenzen helemaal niet geopend maar verpláátst. Ze zijn te vinden op stations, luchthavens en bij gemeente-instanties. Politie en Justitie overschrijden echter geheel ongehinderd alle grenzen. Zo makkelijk zelfs, dat het "openen van de grenzen" vertaald wordt in het weerklinken van "Aufmachen!!" voor Nederlandse deuren...
Het begrip "grens" wordt door de EU flexibel aangepast aan de doelen die zij wil bereiken. Zo worden voor de kapitaalstromen alle grenzen opgeheven, niet alleen binnen maar ook buiten de EU. Rijke en machtige ondernemingen kunnen zo met een pennestreek hele fabrieken sluiten en weer opbouwen in gebieden met goedkopere arbeidskrachten of soepeler milieuwetgeving. Aan de andere kant leggen de EU-lidstaten zichzelf strenge grenzen op, de door henzelf verzonnen "Euro-criteria". Deze worden door hen tot een soort "natuurwet" verklaard. Sociaal en milieu-beleid worden aan deze criteria opgeofferd, en politiek verwordt tot een soort spelletje om procentjes, zonder enige ruimte voor andere ideeen over een menswaardige toekomst. Radicale alternatieven worden zo 'ondenkbaar' gemaakt. Als gevolg van deze politiek zijn in de EU nu 20 miljoen mensen officieel werkloos, 50 miljoen mensen leven onder de armoede-grens. De afbraak van sociale voorzieningen zorgt voor uitsluiting van steeds meer mensen, de sociale onrust en de groeiende kloven in de bevolking worden opgevangen door steeds meer controle. Voor de slachtoffers van deze politiek, de werklozen, onderbetaalden en gemarginaliseerde groepen, blijft er vaak niets anders over dan een radertje in het systeem te worden; en als stadswacht of tramconducteur anderen in de gaten te houden.

Een gracht met een ophaalbrug
Voor mensen die geen EU-paspoort bezitten, worden de grenzen steeds scherper getrokken. Niet alleen aan de zogenaamde "buitengrenzen" van het Fort Europa, waar een militair afschrikkingsapparaat wordt opgebouwd. Maar ook op luchthavens en zeëen buiten de EU wordt al gepatrouilleerd. En er wordt alles aan gedaan om te voorkomen dat mensen naar de EU vluchten. Niet door de rijkdom op de wereld eerlijker te verdelen, maar door militair- diplomatiek ingrijpen. Binnen de EU worden de grenzen op andere plekken opgetrokken: op stations, in binnensteden en binnen de bureaucratie. Razzia's, illegalisering en mensonwaardige werk-, woon- en gezondheidssituaties komen vaker en vaker voor. Mensen worden op een levensgevaarlijke manier uitgesloten van sociale en medische voorzieningen. Om al deze plannen erdoor te kunnen drukken, worden de grenzen van de zogenaamde "binnenlandse veiligheid" steeds verder opgerekt. De bevoegdheden van politie en justitie worden uitgebreid. Door databanken, computers, camera's kan iedereen steeds beter in de gaten worden gehouden. Zo wordt gewerkt aan een groot-Europese controle-samenleving, waarin elk norm-afwijkend gedrag genadeloos opgespoord wordt.

zwarte ridders
Ondertussen proberen, met als eerste punt de momenteel in behandeling zijnde nieuwe uitleveringsverdragen tussen EU-landen, de strategen van de EU een nieuwe stap te nemen: elk in een willekeurig EU-land begaan strafbaar feit (of verdenking daarvan) zou in elk ander EU-land te vervolgen moeten zijn, ook als dit feit in het andere land absoluut niet strafbaar is. Geheel volgens deze lijn doorzocht de Duitse politie, daarbij ijverig geholpen door de Nederlandse justitie, de woning van een Spaans staatsburger in Vaals (NL). De reden hiervoor was een vermoeden dat deze man zou hebben meegewerkt aan het Duitse linkse tijdschrift "radikal". Dit blad is overal gewoon legaal, behalve in Duitsland waar het verboden is onder de beruchte "anti-terreur-wetten". Voor het eerst in de geschiedenis probeert de Duitse justitie de vermeende redactie van een tijdschrift te behandelen als een criminele organisatie, en breidt deze poging ook tot Nederlands grondgebied uit. Toen in de jaren tachtig een redakteur van het blad naar Nederland vluchtte, was de Nederlandse overheid nog van oordeel dat de vervolging puur op politieke gronden plaatsvond, en verleende dan ook politiek asiel. Nu, tien jaar later, wordt klakkeloos meegewerkt met Duitsland, zelfs zonder zich af te vragen of dat wel legaal is. Een vooruitblik op komende tijden......?! Juist daarom hebben wij, linkse mensen die in Duitsland en Nederland wonen, besloten om een demonstratie van Vaals (NL) naar Aken (D) te organiseren. Een grensoverschrijdende demonstratie. Niet omdat we nou erg geinteresseerd zijn in de oude nationale grenzen, maar omdat we ons samen te weer willen stellen tegen de huidige EU-politiek. Omdat we samen grenzen willen openen, tussen onszelf en voor iedereen die naar Europa wil of moet komen. Omdat we geen EU willen, maar een heel ander Europa en een heel andere wereld. We zijn ons er zeer van bewust dat een grensoverschrijdende demonstratie ook nadelen heeft. Vele mensen zullen er niet aan kunnen deelnemen, omdat ze niet de 'juiste' papieren bezitten. Aan de andere kant kan deze demonstratie ook mobiliseren tegen de EU-top van 14 tot 17 Juni in Amsterdam. Daar willen de machthebbers hun verdere plannen vastleggen. Een breed spektrum aan linkse groepen wil zich daartegen verzetten, diskussieren over alternatieven en proberen om de top te storen. Tegen de supra-nationale plannen van de EU kunnen we ons alleen internationaal verdedigen, als we niet in nationalisme willen vervallen. Veel mensen in Europa hebben dit al begrepen, en organiseren zichzelf op allerlei manieren. Ook willen we met deze demonstratie Duitsland verder onder druk zetten om de absurde hetze tegen het tijdschrift "radikal", die het land zowel binnen als buiten zijn jurisdictie alsmaar verder voert, te stoppen. Hoe ver de juridische medeplichtigheid van Nederland aan deze aanval op de persvrijheid gaat, zullen we eind juni zien. Dan vindt voor de rechtbank in Maastricht het proces plaats over de overdracht aan Duitsland van de spullen die bij de huiszoeking in Vaals in beslag zijn genomen. We roepen iedereen op, ook daarbij aanwezig te zijn en te protesteren! Er bestaan geen onwettige mensen, alleen onmenselijke wetten! Alleen gezamenlijk kunnen we de EU stoppen. Stop de "radikal"-processen!

Demonstratie: zaterdag 24 mei 1997, Verzamelen: Von Clarmontplein, Vaals 12.00 uur.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 309, mei 1997