Bosch Marionettentheater

Een nieuw soort ramptoerisme vierde hoogtij, die twintigste februari. Veel voormalige politici en wethouders hadden de moeite genomen om eens vanaf de politieke tribune het komende treurspel te bekijken. In ieder geval gingen de toeschouwers ervan uit dat zij op de eerste rang zouden zitten bij de aanstaande onttakeling van opnieuw een wethouder van Den Bosch. De oorzaken waren dit keer geen wilde klappen op Bossche Burgers, geen verstoorde verhoudingen met de ambtenaren, geen onduidelijke onkostendeclaraties of andere politiek opportune argumenten waarmee een fractieleider een nieuwe fase in zijn politieke loopbaan wil inslaan. Na de geslaagde koningsmoord binnen de PvdA door Ruud "Brutus" Rottier was nu de VVD'er Onno Hoes aan zet. Blijkbaar vond hij het voor hem juiste moment gekomen om een nieuwe uitdaging in zijn politieke loopbaan aan te gaan. De kop van Guus Paanakker zou hiervoor door het stof moeten rollen, maar wat precies de politieke of persoonlijke argumenten zouden zijn waarmee scherprechter Hoes het politieke vonnis over zijn partijgenoot zou vellen, daarover tastte men in het duister.

Onder de vele toeschouwers op de publieke tribune liepen de speculaties nogal uiteen. Zou het politieke fingerspitzen-gefühl van Onno aangetast zijn als gevolg van een te langdurig en overvloedig gebruik van engels roastbeef, of was het toch besmet brabants varkensvlees? Was het motief gelegen in financiële perikelen? Waren het toch politieke motieven; krachtige oppositie gaan voeren met populistische leuzen? Wilde Hoes een poging doen om de put te dempen welke tussen een aantal VVD-kiezers en de VVD-fractie ontstaan was door het drugsverslaafdenopvang-debat? Welke andere motieven zouden er kunnen zijn voor de komende politieke afrekening? 't Bleef gissen, en dat is het eigenlijk nog steeds. Want het argument voor de afrekening lag, althans volgens Onno, in de slechte communicatie tussen de fractie van de VVD en de eigen wethouder. Niks geen politieke verschillen, gewoon niet meer met elkaar kunnen praten. Nou is dat niet kunnen communiceren, voor zover ons bekend, binnen de Bossche verhoudingen niet direct de meest voor de hand liggende reden om de kop van wie dan ook te laten rollen. Integendeel: bestuurlijke arrogantie en niet kunnen communiceren, zijn toch sinds jaar en dag de politieke gebruiken in dit uit zijn krachten gegroeid dorp. Wat dat betreft toonde Hoes zich alvast als een geschikte troonopvolger, want motieven voor het vonnis over Paanakker wilde Hoes niet verstrekken, daarmee de vraag oproepend of dat communicatieprobleem nou wel bij de wethouder zat.

Tja, de spanning tijdens de toneelvoorstelling werd opgevoerd door onderkoeld spel van het CDA en het wat dik neergezette gevoel voor drama van GroenLinks. Het geheel onderbroken door een tweetal time-outs, waarna het vonnis over de VVD-fractie geveld werd. De VVD exit, Paanakker exit. Politici buitelden over elkaar heen om maar te verklaren wat een slechte naam de stad hiermee zou krijgen, dat de politiek in een slecht daglicht zou komen en nog meer van dat fraais. Maar ja, die hebben nog steeds het idee dat alles rondom hen draait en dat de ogen van gans Den Bosch op hen gericht zijn.

Inmiddels lijkt een nieuwe politieke moraal in politiek Den Bosch geboren. Jonge(re) fractieleiders die zich snel op het bestuurlijke pluche willen verheffen zien hun kans gekomen. Het vertrek van een politieke kaste die de stad jaren lang beheerst heeft, doen de kansen van nieuw bloed toenemen. De erfopvolgers van deze kaste hebben immers voornamelijk uitgeblonken door op het juiste moment te klappen en voor het zoveelste collegevoorstel te stemmen. Gedurfde, dat wil zeggen: afwijkende, politieke standpunten waren van hen niet te verwachten, dat zou de politieke carrière in gevaar brengen. Dat breekt de verschillende partijen nu op. Letterlijk in sommige gevallen, want na de al weer bijna vergeten transfer van Paul van der Krabben van CDA naar Bosch Behang, scheurt nu de PvdA langs de breuklijnen Kagie/De Bie en Rottier c.s.
De vraag is nu wanneer de volgende kop rolt. Wij gokken erop dat de al langer spelende spanningen binnen de fractie van Rosmalens Belang ertoe zullen leiden dat wethouder Goedhart de volgende kandidaat is voor het politieke hiernamaals.

Bjorn

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 307, maart 1997