Het hout is besteld

Zand

Twee sets, de ene iets groter dan de andere, beide bestaande uit zes planken, twee aan twee gelijk. Mooi Hollands eiken, mooi beslag.
Voor de roddelbladen breekt met de laatste spijker een periode aan die het meest te typeren is met één van Cruijff's wijsheden: ieder voordeel heb zijn nadeel.
Die spijker, de optochten en de terugblikken zullen lekker verkopen, maar zullen ook een periode van een jaar terughoudendheid inluiden. Voorschriften zijn heilig. Kortom een jaar lang kan er in de schaduw gevreeën worden. Er zal geen foto gepubliceerd worden. Niet alleen van belang voor de vrijgezellen, maar ook omdat Laurens-Jan zo plots weer dichtbij is komen te werken. Als dat maar niet weer een gebroken been oplevert.

Pro-actieve bedrijvigheid is er alom. Drukkers poetsen de platen. Wim Sonneveld maakt achter de rododendrons ruimte voor een nieuwe lading goed bedoelde rotzooi. Archivalia staan al jaren te trappelen om bekeken te worden. Publicisten en historici watertanden: de echte geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog kan binnenkort eindelijk beginnen.
De eerste pers-reportages zijn klaar; tv-series zijn gemonteerd en kunnen ieder moment de lucht in. René Zwaap hangt in de startblokken.

Verliezers zijn er ook. De bloemenveiling Aalsmeer. Onze helden uit Indië. Leugens zullen sneuvelen. Na verlichting, verdwalingen, dubbelrollen en corruptie, kortom na kleur, blijft over reactionaire kak met kraak noch smaak.

En dan, dan is er nog Eef. Hij ligt al regelmatig een nachtje wakker. Hij vraagt zich af of dit het moment wordt waarop hij zijn kapsel kan moderniseren; van two-fashions-behind naar one, of is het juist gepast aristocratisch om juist nu rond te lopen met haren over de oortjes.
Achter de schermen onderhandelt hij over de te verwachten stoet bastaarden. Toestanden als rond Francois vindt hij onsmakelijk en ongepast binnen ons christelijk poldermodel. Zeker op de dag zelf.
Maar ook daarna als de tijd aanbreekt voor de claims en post-mortem DNA-tests. Hij vraagt zich af of de speciale afdeling voor dit soort familie-ongelukjes op het Ministerie van Buitenlandse Zaken de kwestie niet onderschat.
En tot slot wat moeten we met Willem. Konden we dat nog maar aan Joseph vragen, maar ja die is gahgah. Ze zullen toch niet komen, arm in arm.

Zand

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 334, 2 juli 1999