Fijne dagen

Maak uw keuze. Let wel: op = op. Met drie heldere kleuren wordt de 'spectaculaire kerstverkoop' aangekondigd. Paginagroot. Het is 23 december, laat op de avond, mijn oog valt op de paginagrote driekleurenadvertentie van Poelier van de Camp. Helemaal vol met aanbiedingen voor het grote kerstgebeuren. Ik kan mijn ogen er niet meer van afwenden. Ik word er niet eens boos van; depressief eerder, want het is werkelijk waar een pagina vol overlijdensberichten. Achter elk piepklein regeltje tekst schuilen honderden opgekweekte schepsels, slechts de ziekmakende orale behoefte van de mens dienende.
Nog niet eerder betrapte ik zoiets bij mezelf, het eitje van de klas, wat al weende om elk doodgetrapt vliegje. Nimmer ook hebben zielige dierenoogjes mij nou zo bijzonder veel gedaan. Maar, heus, achter al de schreeuwerige kleuren en priegelige zinnetjes zie ik plots al die honderden, duizenden, misschien wel tienduizenden schepseltjes en heb ik werkelijk moeite mijn ogen droog te houden.

Traditionele Hollandse tamme konijntjes voor 15 gulden per kilo. Nooit had ik zelf een flappie, maar ik kan me Youp's ervaring meer dan ooit voor de geest halen. Het zal wel zinloos zijn om je te vragen je bij de aanbiedingen voor de geest te halen hoe het diertje leefde voordat het z'n ultieme functie vervulde. Supergrote hazenrug, wees er snel bij. Overheerlijke malse wildgoulash van ree, hert, haas, fazant, konijn en struisvogel. Kalkoen van de dijen, dus niet droog. De speciale verse piepkuikentjes laten mijn oren niet meer rusten. Stop uw diepvries maar vol, voegt mijnheer Van de Camp er aan toe. Met extra mooie duivenfilets, jonge kwarteltjes en verse ganzenlevertjes. Hele hanen en tamme ganzenborst. Verse maiskuikens en panklare moeraseenden. Speenvarkentjes met voortreffelijke patrijzenmousse. Parelhoenders tussen de eland, kameel, gems en springbok, gelardeerd met kangoeroefilet op een bed van krokodillentournedos.
Hoe hard zal het lamstongetje geloeid hebben, denk ik, ik kan het niet helpen, ik word er reuze triest van. En hoe hard hebben de konijnenbillen (vetvrij) moeten rennen voor het leven. Echt topspul zonder vlies, het staat er echt. Kerstwild voor wilde prijzen. Ons geciviliseerde landje doet me plots zo middeleeuws aan. Montignacers eten met de kerst struisvogelfilet; maar 2% vet. En de parelhoenboutjes kan je 't beste met appeltjes maken. Bakken als biefstuk, sausje erbij en smullen maar.
Terwijl ik me voorstel wat het betekent om pate van de lever van een eend op te eten, de vleugeltjes van een eendagskuiken af te kluiven of een hele kalkoen voor een tientje op tafel te zetten, vraag ik me af hoeveel een leven in deze wereld eigenlijk waard is. Een dierenleven blijkt vrijwel waardeloos. Economisch bepaald. Hoe meer jonge kwarteltjes, hoe goedkoper, dus hoe meer Van de Camp er moet leveren dus hoe meer er moeten leven voor dat doel.

En dat is dan ook m'n enige houvast op deze donkere avond. Want gelukkig wordt ook de waarde van het leven van de eter van al dat lekkers economisch berekend. Als er een kuikenbout deze kerst bij jou op je bord lag, heb je meer dan alleen vlees naar binnen gekregen. Omdat de kip anti-biotica te eten kreeg ten behoeve van de versnelde groei. Met een beetje geluk heb je de bout iets te kort gebraden en heb jij daarmee de resistente bacterie opgelopen die zodadelijk jou eerstvolgende oorontsteking fataal doet zijn. Want de opvallend kleine aandacht aan de ernst van deze bacterie die resistentie tegen alle bestrijdende antibiotica aan doodgewone bacterieen kan overdragen is ook economisch bepaald. De vleesindustrie kon de feiten kort voor kerst maar slecht verdragen en de overheid en economie blijken jouw gezondheid ook niet zo bijzonder belangrijk te vinden. En jijzelf vindt die ook niet zo belangrijk, getuige het smakelijke wild, gevogelte of hoefdier dat je tijdens JOUW feestdagen verorberde.

Fijn...dat er nog puur natuur is... schrijft Poelier van de Camp met zo'n beetje de grootste letter in zijn advertentiepagina. De wereld is ziek. Echt ziek. En jij bent daar mede schuld aan. Ik troost me met de gedachte dat de hel die de resistente bacterie in jouw lijf zal veroorzaken mogelijk ernstiger vormen aanneemt dan het leven van alle wezens die ten gunste van jouw vraatzucht moesten lijden is geweest. En ik ben momenteel absoluut niet in de stemming om jou een voorspoedig 1998 toe te wensen.

Joep Zwaard,

Den Bosch

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 317, 23 januari 1998