Gemakkelijk rijk worden?
Schrijf je in bij de Woonservice
Elke week weer verschijnt in het in 's-Hertogenbosch verschijnende huis-aan-huis-blad het Stadsgewest een selectie van vrijkomende huurwoningen. Dit zogenoemde aanbodmodel probeert een duidelijk inzicht te verschaffen in de toewijzingscriteria en de inschrijvingsduur voor de kandidaat huurder.
door Bart Steenbergen (bestuurslid huurdersbelangenvereniging BOB)
Het aantal reacties van woningzoekenden overstijgt vele malen het aanbod. Hoezo geen woningnood? Voor populaire woningen is het aantal van meer dan honderd gegadigden geen uitzonderingen meer. Mede doordat het aanbod zo inzichtelijk is geworden heeft dit "creatieve" breinen aan het denken gezet. deze schrijven zich, voor het luttele bedrag van 35 gulden in bij de Woonservice, een samenwerkingsverband van een aantal woningcorporaties. Hierbij is het geen enkel probleem indien men zich wat vaker dan één keer in het bestand laat opnemen. De bij de Woonservice aangesloten woningcorporaties, waaronder de SSW, SWH en BrabantWonen (de nieuwe naam voor Stichting Hertoghuizen uit DenBosch die samengegaan is met Stichting Willibrordus uit Oss) beheren gezamenlijk zo'n 75% van de huurwoningen (ongeveer 25000) in 's-Hertogenbosch en Berlicum. Hierbij wordt -per inschrijving- één unieke pin-code verstrekt waarna men telefonisch dan wel schriftelijk kan reageren op het gepubliceerde woningaanbod. Na verloop van tijd reageert de kandidaat op een woning. Bij voorkeur gelegen in het centrum of Zuid met een goedkope aanvangshuur. Deze huurprijs wordt immers in dezelfde advertentie gepubliceerd in het Stadsgewest. Nadat het huurcontract van de aangeboden woning is getekend wordt deze onmiddellijk onderverhuurd. Sociale huurwoningen van bijvoorbeeld de SSW met een bruto huur van zo'n 440 gulden zijn dan terug te vinden in de advertentiekolommen van het Brabants Dagblad voor 800 tot 1000 gulden. Tel uit je winst. Aan inrichtingskosten ben je natuurlijk geen cent kwijt. Je aanvaardt de woning leeg en je laat je onderhuurder zelf voor nieuwe vloerbedekking en een schilderbeurt zorgen. Dan weet je zeker dat wanneer hij in de woning investeert ook niet zo snel op zoek gaat naar een andere, meer betaalbare woning. Je wilt immers niet twee keer binnen een korte tijd met verhuiskosten en dergelijke opgezadeld worden. Op deze wijze kan men in 's-Hertogenbosch verschillende woningen huren, steeds bij een andere wooncorporatie. Er is immers geen enkele controle of de kandidaat niet elders in de stad een sociale huurwoning op zijn naam heeft staan. Ook wordt nog niet standaard naar een legitimatie gevraagd wanneer men het huurcontract komt ondertekenen. Wat doen de corporaties aan deze nieuwe vorm van uitbuiting? De onderhuurder durft niet naar de woningcorporaties te stappen om aan deze woekerpraktijk een eind te maken. Standaardprocedure is immers, zo leert mijn ervaring, het opstarten van een gerechtelijke procedure tot ontruiming. Als argument voert de heer Leenders van de SSW aan dat de woning moet worden toebedeeld conform 'het convenant marktgericht wonen'. Een convenant wat "de vrije jongen" een enorme speelruimte laat.
In plaats van krachtig de strijd aan te binden tegen deze laaghartige manier van uitbuiting van een zeer kwetsbare groep woningzoekenden dragen de corporaties door hun handelswijze bij aan de instandhouding en verdere verbreiding van het verschijnsel van onderhuur en de uitbuiting van de rechteloze groep woningzoekenden.
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 329, 5 februari 1999
