Groeten uit Zweden

De zaktelefoon zie je hier overal. Nergens anders groeit die markt zo snel als in Zweden. Maar zoals wel vaker het geval is met nieuwe technologie, blijken de voordelen snel terrein te verliezen ten opzichte van de nadelen.

door Dennis Rodie

Elke zaktelefoon is een opsporingsapparaat. Dat is opzettelijk ingebouwd. Een geavanceerd computersysteem (System X) kan de gedetailleerde verblijfplaats van alle eigenaars op elk willekeurig tijdstip vastleggen tot twee jaar lang. Het Engelse systeem wordt ook naar Rusland en China geëxporteerd. Tegelijk kan men digitale telefoons en dus ook de zaktelefoon gebruiken als afluisterinstrument ZONDER dat de eigenaar de telefoon opneemt (Sunday Telegraph 020297). Weten we nu wel zo'n beetje dat we met onze gezichten niet tegen het brandende tv-beeld moeten gaan zitten, zaktelefoon-gebruikers lijken met de miniantenne naast hun hersenkwab zich niet bewust te zijn van eventuele schade. Een Brits advocatenbureau heeft het Zweedse bedrijf Ericsson en diens concurrenten aangeklaagd wegens zijn hersenkankerverwekkende zaktelefoons. Ericsson blijft er kalm onder. "Er is niets dat erop wijst dat zaktelefoons een hersentumor kan veroorzaken", aldus professor Kjell Hansson Mild van het Instituut voor het Werk-Leven. Ook het Staatsinstituut Bescherming tegen Straling heeft dezelfde houding. "De straling is verschrikkelijk laag, zowel bij de zaktelefoons als de basisstations. Er is geen reden om aan te nemen dat het gevaarlijk is." Het doet mij allemaal denken aan de argumenten die we tientallen jaren hebben moeten aanhoren over de risico's van het roken. Verschillende mensen hebben ondertussen een speciaal soort hersentumor ontwikkeld waarvan men de oorzaak legt bij hun veelvuldig gebruik van de zaktelefoon. Bewijs ervoor is een open zaak maar 'wat men niet kan zien, kan geen kwaad doen' zal ook deze keer weer bij de meeste mensen de overhand hebben. Het is wel vreemd dat juist datzelfde Zweden het eerste land was dat bepaalde dat blootstelling aan zwakke elektromagnetische straling van hoogspanningskabels bij kinderen kanker veroorzaakte. Het Zweedse Nationale Bestuur voor Industriële en Technologische Ontwikkeling heeft door onderzoek beslist dat alle toekomstige werkzaamheden met betrekking tot electrische hoogspanningsmasten en kabels rekening moet worden gehouden dat er een link bestaat tussen electromagnetische straling en leukemie bij kinderen (New Scientist 110492). In 1980 werden de normen zoals die werden gehanteerd in het militaire en burgerleven betwist. Om een einde te maken aan de controverse stak de US Air Force geld in een kostbare dierenstudie om te bewijzen dat langdurige blootstelling aan lage niveaus van electromagnetische straling NIET gevaarlijk was. De laboratoriumratten werden met de keizersnee geboren en groeiden op in een steriele omgeving om vrij te zijn van bacteriën en virussen. Het stralingsniveau in het experiment was twintig keer lager dan de militaire en civiele veiligheidsnormen. Het was voor de gehele wetenschappelijke gemeenschap een schok toen de experimentele groep drie keer zoveel kwaadaardige tumors ontwikkelden dan de controle-groep (The Cosmic Itching Powder - David S. Walonick, Ph.D).

Veel geld verdienen ten koste van de gezondheid is iets waar menig multinational de hand niet voor omdraait. Nu blijkt ook nog eens dat Zweeds, Australisch en Nieuw-Zeelands onderzoek aantoont dat de zaktelefoon de oorzaak kan zijn dat meer kinderen astma en allergieën ontwikkelen. Het electromagnetisch veld dat tegenwoordig in meer of mindere mate overal om ons heen is kan wel eens de grootste boosdoener worden in de vernietiging van het leven. Misschien dat er over een aantal jaar hooguit een sticker op elke zaktelefoon vermeld dat het je gezondheid kan schaden. En dat je op een feestje beleefd wordt gevraagd om op het balkon te bellen. Ondertussen neemt de grootheidswaanzin in de zaktelefoonindustrie een hoger stapje. Men is van plan om door middel van een lange rij satellieten om de aarde een planetair systeem te ontwikkelen voor de bereikbaarheid van elke telefoongebruiker. "Heb je nooit de behoefte wanneer je in de Himalaya zit, je naar huis wilt bellen? In plaats van zo'n koffer mee te sleuren met zware satelliet-zendapparatuur, is er binnenkort de kleine zaktelefoon." Aldus de promotie van het futuristische hebbedingetje. Wat een dilemma voor mij en veel lezers van Kleintje die regelmatig in de Himalaya zitten. Misschien moeten we er dan toch maar snel één gaan aanschaffen.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 329, 5 februari 1999