Wat een grote onzin
Ik ga het niet over die mambo jambo van de antroposo-fie hebben - wat Erna schrijft is voor ieder gezond verstand duide-lijk genoeg - maar over andere dingen; bijvoorbeeld over racisme. Erna schrijft over het verschil tussen mensen. So what? Wat heeft dat te maken met racisme, vraag je je af. Na een heel lang verhaal over kinderboekjes en hoe onschuldig zij was, gaat Erna verder over het verschil tussen mensen en rassen. En daar gaat het nu om: er is een groot verschil tussen mensen en ook een groot verschil tussen blanken en zwarten. Bijvoor-beeld: zwarten zijn donker en blanken zijn blank. Dit is geen racisme, het is een feit. Maar pas op. Op het moment dat je aan zwarten (in het algemeen of als ras) een of andere algemene eigenschap toekent, zoals 'ze zijn heel warm' of 'ze zijn heel goed in sport' of 'ze doen het allemaal anders' - zoge-naamd onschuldige uitspraken - dan begin je met racisme. We hebben allemaal eerder verhalen gehoord als: 'Arabieren zijn hard', 'Chinezen kunnen hard werken', 'joden zijn rijk, want ze zijn goed met geld'. Kortom: 'zij zijn anders dan wij'. En dit 'zij zijn anders dan wij', is racisme. Lees opnieuw Erna's woorden en let op hoe zij dit 'zij zijn anders dan wij' mis-bruikt. Het zijn altijd intellectuelen geweest, die de weg vrijmaakten voor de hoge pieten. Het oude produkt ligt in een nieuwe verpakking opnieuw in de markt. Lees wat Erna zegt: "Het constateren dat iemand anders is dan jij, is geen discri-mina-tie". De belangrijkste vraag is wat je daarmee bedoelt. Be-doel je dat iemand dikker of dunner is dan een ander? Verge-lijk je jezelf met de bakker om de hoek? Dat bedoelt Erna niet. Ze heeft het meteen over rassenverschillen. Wat heeft de constatering dat iemand anders is dan jij te maken met rassen-verschillen? Als je het verschil tussen individuele mensen benoemt in termen van algemene rassenverschillen veroorzaak je verwarring en maak je misbruik van de verschillen die er tussen mensen zijn. Misschien is Erna zich daarvan niet bewust (dat kan ook).In het Kleintje van 15 december is het echt oorlog en het ware verhaal komt boven. Eerst wordt een harde aanval ingezet op het communisme en het socia-lisme en wordt seksueel misbruik en mishandeling van vrouwen en kinderen erbij gesleept. Waarom? Ik weet het niet. Dat heeft eigenlijk niets te maken met de antroposofie. De enige reden die ik kan bedenken is hoe dan ook de vorige schrijver kapot te willen schrijven. De gedachte aan Salman Rushdie komt bij je op: het maakt niet uit wat hij heeft geschreven; eerst maken we hem zwart. Het is een oude tactiek van alle religies: een mengsel van harde woorden, bedreigingen en ook een beetje liefde, en dan bom bom: we hebben nog een keer gewonnen. Het maakt niet uit wat iemand heeft gezegd. Bewijzen zijn niet belangrijk. Feiten? Wie heeft feiten nodig? Je moet winnen en dat alleen telt. Je mag gebruiken wat je wil. Je mag liegen en een hoop dingen voor het gemak maar even vergeten. Stammenoorlog verandert in racisme en als bewijs worden Rwanda, Joegoslavië en Nigeria aangehaald. Niet: Frankrijk, België, Duitsland en de Shell.
Je leent een paar dingen van de hindoe-religie en dan moet ik denken dat alles wat uit India komt goed en vredelievend is en uitgaat van de gelijkheid van mensen. Daarbij vergeet je helemaal dat in geen andere religie zoveel discriminatie is, als in het hindoeïsme. Het kastensysteem laat je buiten beschouwing.
Waar Erna eigenlijk mee bezig is en waar zij over praat, is mij een raadsel. Ze schrijft in haar artikel dat de wetenschap heel belangrijk is voor de antroposofie en heeft het vervol-gens over een mysterieuze en onbegrijpelijke methode van genezing met behulp van geheime krachten. In een gewone reli-gie noemen ze dat een mirakel.
Wat moet ik denken van een religie die naar mijn mening gebaseerd is op een verschil in waarde van diverse rassen? En wat moet ik denken als een petitie tegen de uitzetting van twee Iraniërs door antroposofen ondertekend wordt? Is het ondertekenen van een petitie genoeg om te bewijzen dat in de antroposofie geen sprake is van racisme? Ik weet één ding zeker: jouw liefde en hulp hebben heel veel mensen niet nodig. Dat geldt zeker voor niet-blanke (lees maar zwarte) mensen. Een inhoudelijke bijdrage, o.k. Maar dan zal eerst duidelijk moeten zijn waar we het over moeten hebben.Op één punt ben ik het met jou eens. Verspil je energie en tijd niet aan deze onzin. En een persoonlijk advies: get life lady.
Farzad
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 294, februari 1996