Kleintje Muurkrant op eeuwige kerstvakantie

Toen Hij, bijna 2000 jaar na de geboorte van Zijn Zoon, weer eens door het oeil-de-boeuf van de hemelpoort naar Zijn Schepping keek, maakte een ontevreden gevoel zich van Hem meester. Reeds vanaf het begin had Hij er spijt van ooit een slangemeisje te hebben geschapen en een hersenloze appelvreter, maar de laatste eeuwen werd het toch steeds gortiger. Hij meende dan ook dat enig gemanipuleer Zijnerzijds gewenst zou zijn. Vanwege de basisdemocratische besluitvorming in het hemelse gebeuren verzond hij uitnodigingen naar collegae voor een spoedvergadering die, dat leek Hem wel gepast, net voor Zijn Zoon's verjaardag diende plaats te vinden.
En zo nam op het afgesproken tijdstip een bont gezelschap plaats rond Zijn ronde tafel voor de geplande conferentie. De tafelorde was nauwkeurig bepaald, zodat Allah aan Zijn rechterhand en Brahma links van Hem had plaatsgenomen. Voor het gemak van de interplanetaire kabel was eenieder van een naambordje voorzien, en Uw verslaggever ter plekke kon derhalve ondermeer Wodan, Zeus, Zarathustra, Thor, Ra, Odin, Vishnu, Krishna, Ptotocatatl en Lou de Palingboer waarnemen. De notulen van de vorige vergadering werden goedgekeurd en na een voorstelrondje werd besloten dat Minerva zou notuleren en Kuan Yin voorzitten.

chaos
Het enige agendapunt was 'de huidige situatie en hoe nu verder'. Mars en Donar hadden een motie van orde voorbereid om de hele boel maar meteen op te blazen en iets nieuws te scheppen, maar die motie haalde niet het vereiste aantal stemmen. Het woord werd aan Aesculapos gegeven, die een dramatisch ziektebeeld schetste van de huidige situatie. Politeia kwam met een interruptie, gevolgd door Pallas Athene, Saturnus en Freia, zodat al snel de vergadering uitliep op een chaos. Ondanks dat Kuan regelmatig met Haar stafje op tafel sloeg bleven het gerumoer, door-elkaar-gepraat en de onderOnsjes doorgaan en was er geen vergaderen meer mogelijk. Donar stond op en in een donderende speech maande Hij eenIeder toch vooral de kalmte te bewaren. Tijdens een der onderOnsjes had Lou Hem een idee in 't oor gefluisterd en Donar stelde dan ook voor de vergadering centraal te houden en te luisteren naar het idee van Lou. Minerva wiste zich het Zweet des Aanschijns en zette Zich schrap achter de stenen tafelen waar de notulen op geschreven werden. Dit keer moest er wat zorgvuldiger mee omgegaan worden, ooit waren de notulen op een berg terecht gekomen en nooit meer teruggevonden. Het betrof hier een concept voor een Goddelijke Grap, maar dit even terzijde.
Lou bleef drie uur aan het Woord (o nee: woord) en de gehele vergadering luisterde ademloos. Omdat Zijn woorden ook nog in het Hieroglyphisch, Sanskriet, Spijkerschrift, Latijn, Aramees en plat-Jeruzalems vertaald moesten worden, duurde de vergadering uiteindelijk ruim 24 uur. Maar toen kon dan ook eenIeder opgelucht ademhalen. Bij de stemming over Lou's voorstel bleek er een ruime meerderheid voor, met slechts enkelen tegen en alleen Morpheus onthield zich van stemming, maar dat kan aan Zijn situatie gelegen hebben.

bewegende slijtagegaatjes
Ondanks dat Erwin Krol een bewolkte, natte sneeuwachtige avond had voorspeld, bleek het boven Boschlehem kristalhelder. Achter de ramen van de horecagelegenheden aan de Parade blikten enkele benevelden wazig naar de verlichte St.Janskathedraal. Het kunstlicht vormde een aureoolachtig scherm rond deze heilige plek, maar buiten dit aureool waren ook donkere delen van het uitspansel zichtbaar, tenminste voorzover iets donkers in het donker zichtbaar kan zijn. In het zwarte verduisteringsgordijn dat het uitspansel in wezen is waren door de eeuwen heen wat gaatjes gesleten die door de aardbewoners sterren genoemd werden. Sommigen geloofden zelfs dat in de buurt van die mottegaatjes ook leven was, maar de ware gelovigen wisten natuurlijk dat de Heer dat nooit zo had bedoeld. En enkele van deze 'waren' zaten nu in zo'n horecagelegenheid, afwisselend in hun witbier en naar de zwarte nacht te staren, dit voor de contrasten...
Het stilzwijgend staren werd doorbroken toen een van de slijtgaatjes in het verduisteringsgordijn zich plotseling leek te bewegen. Het werd door alle staarders tegelijk opgemerkt, maar zij weten dit geheel aan het witbier dat reeds overvloedig glas na glas via glas op lip in buik en maag, blaas en urinoir was terechtgekomen en de hersenen plus alle bijbehorende functies ook niet onaangeroerd had gelaten. Zij stilzwegen door en durfden elkaar niet te attenderen op 't wandelende gaatje. Maar toen 't overduidelijk werd dat het geen zinsbegoocheling was, stootten zij elkaar aan.

slijmbal
Niet alleen op de Parade was het verschijnsel waargenomen, inmiddels had men ook elders in Boschlehem gezien dat er iets niet in orde was in het uitspansel. Het bewegende licht was inmiddels veel feller geworden, mensen belden in paniek de bekende alarmnummers en sloten in een kuddedierachtige reactie ramen en deuren en stemden af op de lokale media. Die hadden vooralsnog niets te melden, bij Boschtion ging de computer verder met het uitbraken van Rudolph the rednosed reindeer via de kabel, gevolgd door de slijmbal die nog steeds droomt van een White Christmas.
Mensen die in de buurt van het nieuwe station woonden konden hun ogen niet geloven toen zij zagen dat een enorme gloeiende bol langzaam afdaalde in de richting van de draak. Met een ongekend geluid, dat het midden hield tussen een fel gesis en een gekraak van duizenden zakken chips, landde de bol op de open ruimte tussen NS-station Boschlehem en de draak. Het gloeien werd minder en doofde tenslotte geheel uit.

houd je adem in
De inmiddels gewaarschuwde hulpdiensten, politie, brandweer, ziekenhuizen, Palaya, waren snel ter plekke. Ook burgermeester en wethouders, gemeenteraadsleden en Boschlehemse notabelen stonden nu op enige afstand van de zojuist gelande bol. Er werd geopperd dat dit een stunt van Steven Spielberg zou zijn, maar dit werd snel weersproken door de inmiddels ook aangekomen bisschop van Boschlehem en Breda, mgr. Ernst. In alle ernst sprak hij (moet dit trouwens ook met een hoofdletter?) over de diepere betekenis van het boek Openbaringen en de daaruit volgende spirituele conclusies voor het voortbestaan van de mensheid. Lang hoefde echter niet naar de monseigneur geluisterd te worden, want alle aandacht werd nu getrokken door een geluid uit de bol dat leek alsof duizend teveel geschudde blikjes koolzuurhoudend bronwater tegelijk werden opengetrokken. Eenieder hield de adem in, ook uw Kleintje Muurkrantverslaggever ter plekke...
Nadat uw verslaggever weer was bijgebracht na het te lang inhouden van de adem, zag hij dat een gestalte uit de bol was gekomen met een merkwaardige ronde TL-buisachtige constructie om het hoofd. Mgr. Ernst, BenW en diverse andere notabelen zaten intussen op hun knieën en strekten hun handen vol wierook, mirre, en een ontwerp van de Boschlehemse stadspas naar de onbekende bezoeker uit.

Zij Spreekt!
Overigens bleek de bezoeker een bezoekster en velen pijnigden zich het RAM- en ROM-gedeelte van het geheugen om zich te herinneren op wie de bezoekster leek. Er was weinig tijd voor dit SM-gebeuren in het hoofd, want de bezoekster nam intussen, zonder inachtneming van de moderne beleefdheidsvormen, onverwacht het woord. "Ik ben een Dochter van Hem," zo begon zij (waarna de andere helft van de aanwezigen, exclusief uw atheïstische verslaggever, nu ook op de knieën zakte), "die U een vorig maal Zijn Zoon gezonden heeft teneinde U te weerhouden van 't verder verkrachten der Schepping. Maar U heeft niet willen luisteren, en nu is Mijn Vader zo boos geworden dat Ik hier als profetes des onheils ben gekomen om U de naderende apocalyps te verkondigen. En juist hebben Wij deze stad uitgezocht als landingsplaats om Onze verschrikkelijke boodschap bekend te maken, omdat U hier tusschen werelden zit die reeds lang met elkander botschten. Tot meerdere heil en glorie van het kapitaal heeft U hier een tweedeling in de samenleving veroorzaakt, terwijl volgens de Wil van Mijn Vader er steeds sprake van eendeling zou moeten zijn, omdat Zijn Leer in wezen socialistisch is (waarop uw verslaggever ook op de knieën zakte) en gelijkheid tusschen alle Schepselen erkent. Doch Uw begeerte heeft U tot in perversie naar de ondergang van deze wereld gedreven. U heeft het milieu verwoest, de intermenselijke relaties verloochend, bosschages in betonblokken veranderd en nog steeds rijden velen zonder licht op hun rijwiel." Zo ging Zij nog enige uren door en wij kunnen nog melden dat zij mededeelde dat alle informatie tot Hen was gekomen via een abonnement op Kleintje Muurkrant, hetgeen toch leuk was om uit de mond van deze Dochter te horen.

vaarwel wrede wereld
De redactie van Kleintje Muurkrant werd ter plekke heilig verklaard, voor de Artsen, Dona's, De Bieën, De Swarten en Hagemannen bleken reeds plaatsen in 't warmste gedeelte des Vagevuurs te zijn gereserveerd. De voltallige redactie van dit blad mocht in de bol plaatsnemen en op een fluitsignaal vertrokken wij. Dit nummer van Kleintje Muurkrant komt dan ook tot U vanuit hoger sferen en eindelijk hebben wij datgene gevonden waar wij reeds lang, en misschien zelfs onbewust, naar op zoek waren. We hebben hier een prachtig redaktielokaal, voorzien van alle nieuwerwetsche snufjes. Uit de vele satellieten, bomvol informatie, die hier rondcirkelen vernemen wij dat het daar beneden bij jullie nog steeds een enorme puinzooi is, dat de gekke mensenziekte nu alom tegenwoordig is en dat volgende plagen van Hem, zoals Mensenpest en Eets spoedig zullen volgen.
Hier moeten wij het bij laten, maar uiteraard houden we jullie maandelijks op de hoogte van de verdere avonturen van Kleintje Muurkrant in de Hemel. Voortaan verschijnen we onder de titel 'Kleintje Puurkrant', dit om onze nieuwe status aan te geven. Nu nemen we eerst een hemelse modderbad en gaan daarna op theevisite bij Zijn dochter, die we al met Haar Voornaam aan mogen spreken. Oh, Jomanda, ook namens Haar prettige kerstdagen...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 316, 19 december 1997