Erop of eronder

Ik schrijf woensdagavond, 4 december, half negen. Ajax speelt in Zürich tegen Grasshopper om de winst, nodig om de kwartfinales van de Champions League te bereiken. Zürich. Zwitserland. Neutraal in de Tweede Wereldoorlog. De regering althans. Want onlangs bleek dat de Zwitserse bankieren maar al te graag het gestolen goud van de nazi's kochten, waarmee ze Hitler van het geld voor zijn oorlogsindustrie voorzagen.
Maar Zwitserland kwam onlangs ook leuk in het nieuws. Wie had het nog kunnen denken maar de bevolking van Zwitserland besloot bij referendum dat wetsvoorstellen van de oppositie die het vluchtelingenbeleid zouden aanscherpen niet door mochten gaan. Geen gevangenschap voor afgewezenen. Dat het een lichtpunt in de ellendig racistische Europese ontwikkeling aangaande vluchtelingen is, durf ik niet te beweren. Ik ken het Zwitserse beleid inzake niet. Iets zegt me dat het zoveel beter niet zal zijn. Terwijl Ajax zoekt naar het doelpunt wat ze zo hard nodig heeft, vol vechtlust, vraag ik mezelf af of ik de strijd tegen de alsmaar verdergaande criminalisering van illegaal-verklaarden nog wel op kan brengen. Of ik de energie nog heb telkens weer de zo suksesvolle simplistische volksmennerij van Bolkestein en de zijnen te doorprikken. Want zoals de tienduizenden fans van Grasshopper aanvoelen hoe makkelijk een half geblesseerd Ajax te verslaan zal zijn, zo loopt het Nederlandse volk zowat massaal en smuilend achter Bolkestein aan. Het is zo makkelijk, dat blijkt telkens weer, met versimpeling zo'n grote groep mensen te doen stoppen met zelf nadenken.
De pers neemt haar taak daarin ook niet serieus. Die drukt de retoriek van de kretenpolitiek inmiddels in haar kolommen kritiekloos af. Scheelt journalistiek werk. Zittend achter je telefoontoestel en surfend op het net je hele krant volschrijven. Journalistiek lijkt niet meer te bestaan. Doel van de krant is geld, ik weet 't. En hoe minder journalisten met ideële motieven, hoe minder salarissen en boze adverteerders. En de lezers lezen graag dat de wereld slecht is en Nederland goed, dus voorzien ze de markt.
Zo langzamerhand begin ik ook te geloven dat het er voor Ajax vanavond niet in zit. Al een half uur gespeeld en de kansen worden niet benut. Zie je wel, 't heeft allemaal geen zin. Een zwart schaap zal altijd de zondebok blijven. Hoe hard je ook in verandering gelooft. Ons eigen gemeentebestuur bewijst het telkenmale. Alsof er een duivel in het spel is, komt notabene wethouder Goedhart met z'n nieuwe beleidsvisie waar het gaat om integratie van allochtonen, buitenlanders in de volksmond. Maar alweer is er niets nieuws in te vinden. Nog steeds roept men dat allochtonen moeten integreren maar bedoelt men assimileren. Aanpassen of oprotten. Punt uit. Alle voorzieningen die gericht zijn op kadervorming van allochtonen zelf, waaronder de zelforganisaties, zijn onzin. Gewoon gebruik maken van de algemene voorzieningen is het credo. Dat de praktijk van die algemene voorzieningen is dat er feitelijk een gigantische drempel ligt, doet niet ter zake. Dat het juist die algemene voorzieningen, zeg maar gewoon Buro Divers want da's zo ongeveer het synoniem, zijn die alweer zo'n tien jaar mooie woorden hebben en geen daden tonen, wordt weggewimpeld. Het is dat Ajax zojuist 1-0 scoort, anders zou ik hier ter plekke nog stoppen! Het is notabene Buro Divers die alle vormen van zelforganisatie bij minderheden bestrijdt. Al jarenlang wordt Divers geconfronteerd met bezuinigingen. Telkens weet men te voorkomen dat cultureel werkers ontslagen worden door precies op het juiste moment de zaken die "in" zijn in een eigen project te formuleren. Op die manier scoorde Buro Divers telkens weer geld wat eigenlijk voor kadervorming van minderheden bedoeld was. Daar waar een kadergroep van de grond komt, vindt het juist Divers als tegenstander. Kritische geluiden van allochtone medewerkers resulteren consequent in strafmaatregelen door de directeur Bert Boer, voormalig CPN'er. Al vanaf het begin van Buro Divers' praktijken geven alle zelforganisaties van minderheden aan met Divers niet uit de voeten te kunnen. "Ja, maar wij gaan die reguliere organisaties nu dwingen kadervormingsactiviteiten voor allochtonen te ontwikkelen", zegt Goedhart eiïg. Hahaha, waar hebben we dat eerder gehoord? En hoe vaak nou ondertussen? Hoe kan zo'n gemeenteraad nou zo idioot debiel zijn om daar telkens weer in te stinken? Simplistische praatjes. "Allochtonen moeten gebruik gaan maken van algemene voorzieningen en dus bestaan er vanaf nu alleen nog algemene voorzieningen." Bolkestein-niveau. Versimpel het probleem, gooi er wat gezellige kreten tegenaan en het volk applaudisseert. Vooruitlopend op de politieke beslissing maakt ambtenaar Van Koesveld, Grondzaken, zijn naam als mislukte bouwvakker nog even waar. Persoonlijk trapt hij de deur van de zeer actieve Marokkaanse Jongerengroep in, vervangt het slot en zegt daarna de huur op. Hoewel de supporters in Zürich het inmiddels op een gescheld op Ajax hebben gezet, leg ik de neiging om Van Koesveld af te doen als de hersenloze Mussert van Bolkestein maar naast me neer. Ik wil me niet verlagen tot versimpeling. Maar van ziekelijk fanatisme kan ik hem toch wel beschuldigen, net als Marc Overmars die zojuist een ingeschoten schot van Grasshopper van de lijn haalt. Dat bedoel ik maar! Wethouder Louis van Gaal zal Marc eeuwig dankbaar zijn, maar Marc is geen keeper! Net zo min als Koesveld bij gemeentewerken werkt! En ik wil niet zo ver gaan dat Marc Overmars voor z'n actie een rode kaart verdient, Van Koesveld heeft die al vaak verdient! De kerel moet weg! Ik vrees zowaar nog een heuse poging van Van Koesveld als Goedhart ook maar dénkt dat ie het makkelijker zou vinden als zijn critici niet bestonden.... Ajax is in paniek. De aanvallen op het doel volgen elkaar in versneld tempo op. Ik vrees dat de ploeg geen stand zal houden. Eén fout en het is gebeurd. Zo zal het ook de minderhedenorganisaties vergaan. Ook onder hen verschansen zich mensen die heimelijke bedoelingen hebben. Persoonlijke ambities nastreven. Deals met politici maken. Al was het alleen maar om zelf een leuke politieke positie te verwerven. De verkiezingen komen weer in zicht. Natuurlijk zou ik willen dat Ajax het hoofd koel hield. Optreden als een team. Dan kun je de wedstrijd uitspelen en met de winst naar huis gaan. Geen compromissen. Als Grasshopper zich kapot wil rennen, laat ze maar. Tegen de tijd dat ze hijgend op de grond ligt hoef je niet eens meer op je gelijk te wijzen. Maar ja, terwijl de scheidsrechter het eindsignaal fluit en de winst voor Ajax op zak is, realiseer ik me dat de vergelijking zo mank is als een nederlandstalige zanger. Bij Ajax-Grasshopper ging het om een spelletje. De miljoenen die erbij betrokken zijn dienen slechts commerciële doelen. En Ajax speelde steeds met een goal voorsprong. Dus die winst was feitelijk een makkie! En dat maakt me depressief. Want ik vraag me af of ik ooit in een voorsprong-positie zal spelen. De beslissing ligt immers bij Bolkestein, Goedhart en de hunnen. De uitvoering bij Van Koesveld. En Kluivert vond het al zo'n kutveld.

Jari

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 304, december 1996