Terug naar hoofdinhoud
  • Archivaris
  • 304

Van het schip naar de wal

Normaal gesproken plaatsen we nooit direct een reactie op ingekomen stukjes - daar wachten we meestal een nummer mee - zodat iedereen dezelfde kansen heeft. Deze keer willen we hiervan afwijken aangezien de diskussie anders te lang gaat duren en de zaken in DenBosch op dit ogenblik zeer aktueel zijn. We hopen dat de diskussie in een volgend Kleintje voortgezet wordt...

Zwervers in de sloot

Als ik Henk van der Meijden zou zijn, dan zou ik spontaan mijn dik betaalde baan aan beide bovenstaande inzenders aanbieden. Jullie kunnen er zelf wat van zeg! Ik heb het er nog 'ns op nagelezen. Lekker selectief, die verontwaardiging van jullie! In het stukje staan notabene enkele open vragen waarop je als doorgewinterde opvanger niet ingaat. Terwijl dat toch veelinteressanter geweest zou zijn.
Natuurlijk staat het stukje vol van de suggesties. Er staan er nog veel meer in dan die je hebt ontdekt hoor. Zo kan ik ook niet hard maken dat de billen van Rottier wel warm genoeg zijn om daarvan nog iets af te staan. En de leuke geschiedenis van het pand, och eigenlijk kan ik je zelfs wel meedelen dat die geschiedenis helemaal niet leuk is. Later zal ik uitleggen waarom niet.

Er blijft een eenvoudig mens als mij overigens ook weinig over dan suggereren, wanneer maanden lang door jullie en de gemeente zelf de hele locatie-kwestie al lang besproken en bekend is. Jullie schijnheiligheid ontneemt me mijn tot op heden overeind gebleven solidariteit met dak- en thuislozenwerk(st)ers. Hoe langer hoe meer, vind ik het Inloopschip, althans diens officiële vertegenwoordigers, lijken op het CAD ten tijden van de ponton-bliksemactie van de gemeente. Samen plannetjes maken. Samen geheim houden tot een x-moment en vervolgens samen de buurt bewerken. Ik zal de laatste zijn die de stem verheft tegen opvang in het pand Hinthamerstraat 141. Maar ik weiger nog langer de discussie uit de weg te gaan en ook jullie te confronteren met je eigen stappen.
Wat ik met de opmerking over de matrassen en een likje verf bedoelde was een oproep tot matiging. Lees de inleidende zin ervan en je ziet het! ("het inloopschip hoeft toch niet ook al, net als al die andere verpeste initiatieven, zo'n sjieke instelling te worden") Het bedrag van een miljoen kreeg ik van één uwer medewerkers! Nu daar de aankoop van het pand bij blijkt te zitten verandert het voor mij niet echt. Overigens