Lidmaatschap SP opgezegd

Hieronder kunnen jullie een (open) brief lezen die Eric Zwitser uit DenHaag geschreven heeft aan het hoofdbestuur van de Socialistische Partij in Rotterdam. Zie over dit onderwerp tevens de Kleintjes nummer 172 tot en met nu & de brochure "Je vrienden kies je zelf", verkrijgbaar door 18 gulden over te maken op giro 3054 tnv ABN/AMRO bankrekening 43.00.09.682 ten name van Eric Zwitser.

DenHaag, 2 december 1994:
De vrees en helaas ook steeds meer de zekerheid dat de Socialistische Partij (SP) een mijns inziens in politiek opzicht "foute" partij is, is bij mij inmiddels aanzienlijk sterker dan de twijfel of ik mij in die zienswijze niet vergis. De standpunten en het handelen van de partij nopen mij dan ook tot opzegging van mijn lidmaatschap over te gaan. Waar mijn bezwaren alsook de aard daarvan reeds langere tijd bij de partij bekend zijn, kan ik de motivatie aangaande mijn opzegging van lidmaatschap beknopt houden.
Allereerst verwijs ik naar eerdere door mij in de Haagse afdeling, bij het distriktbestuur en bij het hoofdbestuur, naar voren gebrachte bezwaren aangaande het reilen en zeilen van de Haagse afdeling. Waarbij ik niet in het minst herinner aan mijn bezwaren tegen het aangaan van allerhande kontakten met lieden die naar (niet alleen) mijn mening eerder thuishoren bij (extreem-)rechtse partijen dan bij een partij, welke de maatschappijbeschouwelijke term "Socialistische" in haar naam voert. Ondanks mijn bezwaren werd een van deze lieden, Tweede Kamer-kandidaat van een door het Fascisme Onderzoek Kollektief (FOK) als "zonder meer extreem-rechts te noemen politieke partij", vlak voor de Tweede Kamerverkiezingen vier volle pagina's in het landelijke partijblad Tribune gegeven; zonder de geringste kanttekening aangaande diens (politieke) opvattingen en handelen. Een tweede, naast andere mijns inziens bedenkelijke aktiviteiten door de rechter in 1993 fors op de vingers getikt in verband met een door hem gegeven interview voor Lokatel waaruit dubieuze standpunten met betrekking tot buitenlanders bleken, werkt ten nauwste samen met de SP. Van weer een ander werd het lid worden van de SP toegejuicht. Kursussen op (mede) korporatistische grondslag, haaks staand op een socialistische maatschappij-visie, kwamen bovendrijven. Vanuit welke kursussen een duidelijke lijn is richting SP. Het zal duidelijk zijn dat ik met deze en (vele) andere zaken niet gelukkig was. Uiteindelijk leidde dat tot het uitgeven van mijn brochure "Je vrienden kies je zelf". Over de verschijning hiervan schreef ik de SP uitgebreid aan; ver over de honderd brieven gingen uit naar (onder meer) alle afdelingen en een aantal individuele SP'ers. Waarmee ik binnen de partij de diskussie over zulke zaken hoopte open te breken. Ik kreeg echter slechts twee reakties, beide van individuele SP'ers. Een van hen was als lid van de Haagse afdeling reeds op de hoogte van de feiten en de ander was geïnteresseerd en vroeg de brochure aan. Hetgeen uiteindelijk leidde tot een niet onvriendelijk bedoelde maar desondanks toch hoogst arrogante en treurig stemmende onzin-reaktie op uitsluitend persoonlijke titel. Ondanks mijn ernstige en door feiten gestaafde kritiek, kan ik niet anders konkluderen dan dat de partij kennelijk niet van zins is, daarop serieus in te gaan.
Wellicht ben ik door anders te hopen, te naïef geweest. In mijn brochure schreef ik reeds "dat op de allerlaatste bijeenkomst van de nieuw gekozen gemeenteraad (enig SP-gemeenteraadslid) Yvonne Visser schitterde door afwezigheid. Ondanks tal van inspanningen was zij onvindbaar en kon de uitnodiging niet worden bezorgd. Op deze vergadering werd onderandere de houding tegenover CD en CP'86 bepaald door de andere partijen, iets waar de SP dus niet aan deel kon nemen. "Inmiddels kan ik mij voorstellen dat Yvonne daar ook niet om zat te springen. Immers kwam recent informatie naar buiten over het SP/CP'86 dubbellidmaatschap van het berucht extreem-rechtse CP'86-gemeenteraadslid Stewart Mordaunt. Pas na een eerste publikatie hierover en onder duidelijke dreiging van meer publiciteit, werd Mordaunts SP-lidmaatschap beëindigd.

Al met al ben ik het spuugzat. Ik weiger met het voornoemde politieke tuig in een zelfde partij te zitten. Zeker als die partij steeds meer afglijdt in nationaal-socialistische richting. In het orgaan van de linkse partij PSP'92 werd al ruim een half jaar terug in duidelijke taal geschreven over de SP: "(...) dat demonstreren tegen racisme anno 1994 inhoudt dat men met name tegen de SP dient te ageren. Deze nationaal Socialistische bende is een nog grotere bedreiging voor onze samenleving dan de 'holbrullende' idioten van de CP'86 en de CD. Ik roep u op om een ieder in uw omgeving duidelijk te vertellen dat het nazisme van WO II dichterbij komt door de SP. Daarom zeg ik: stem tegen de SP!" Was getekend: Anand Radhakishun (eindredakteur Socialistisch Initiatief, koördinator kampagnekommissie van de PSP'92, vierde op de lijst van PSP'92 voor de Tweede Kamer-verkiezingen). Ook ik vrees dat het inderdaad steeds meer die kant uit gaat. Want het hoofdbestuur van de SP staat fanatiek achter Fred Wezenaar, de Haagse aktieveling die niet schroomt om, vanuit socialistisch standpunt bezien, de meest dubieuze (politieke) kontakten aan te gaan. Hoe, dan als fanatieke steun aan Wezenaar en aan de overgrote meerderheid van de op diens lijn zittende leden van de Haagse afdeling, moet ik de achterpagina van Tribune d.d. 18 november 1994 immers anders zien? Paginagroot staat hier in de rubriek "Het laatste woord", waarin elke maand een partijgenoot in het zonnetje wordt gezet, deze maand dus Fred Wezenaar!! Ook hier geen schijn van afstand nemen van Wezenaars politieke aktiviteiten. Wel krijgt hij de kans om als beroep op te geven, uiterst denigrerend ten opzichte van afgekeurde mensen waarvoor de SP zich zo sterk zegt te maken: "Beroep: Professioneel WAO'er." Er is sprake van een "op gang gekomen tegenbeweging", te diskreet wordt gezwegen over de werkelijke achtergronden daarvan, zoals ik die belicht in mijn brochure.
Ik zie er slechts een kwalijke variant van "heil" in, lid te blijven van een dergelijke partij. Ik betreur het, in eerste instantie slechts te hebben gedacht dat het in het geval van de Haagse afdeling om een incident ging. Hoewel ik al na enkele weken lidmaatschap, zo'n twee jaar terug nu, nattigheid voelde en bezwaren begon te maken, had ik niet door hoezeer het hoofdbestuur van de partij het met het soort handelen van de Haagse afdeling kennelijk hartgrondig eens is. Inmiddels bereikten mij ook van elders vandaan signalen, die mij het ergste doen vrezen. Het is mij rauw duidelijk geworden dat de SP voor een fatsoenlijke vorm van socialisme verloren is. Ik betreur het door mijn lidmaatschap, hoe kritisch ook, tot deze partij te hebben bijgedragen. Ik hoop echter dat door deze duidelijke brief, die in divers afschrift ook elders zal belanden, ruimschoots goed te maken.

Eric Zwitser (DenHaag).

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 280, 16 december 1994