mediamisleiding

Na het lezen van het anonieme artikel "over boeken en blaadjes' in Kleintje Muurkrant nummer 279 moeten me een paar zaken van het hart. Ik vind het jammer dat de schrijf(st)er het stuk niet naar de bladen heeft gestuurd die hij/zij betrkitiseert en dat hij/zich in anonimiteit hult. En anders dan zij/hij denkt jeb ik niets tegen Konfrontatie, EPO of de Papieren Tijger. Ik heb wel bezwaren tegen bepaalde voorstellingen van zaken. Bij Konfrontatie viel ik in de eerste jaren van haar bestaan over de neiging een project van héél links te worden. Omdat de 'linkse beweging' nooit meer is geweest dan een abstractie - er worden clubjes toe gerekend die soms volstrekt tegenstrijdige belangen nastreven - kon dat alleen maar betekenen dat Konfrontatie stelling moest betrekken. Dat kwam ook tot uitdrukking in de redactionele formule. Maar al te veel artikelen getuigden van het geloof dat gestaalde kaders 'de linkse beweging' moetsen (re)organiseren. veel meer stukken waren ronduit slecht geschreven: ze waren gortdroog, ellenlang en zaten vol stijlfouten. In het bladenoverzicht van Lekker Fris werd op die schrijfsels dan ook regelmatig kritiek geuit. Wat het boek De Medialeugen betreft vind ik het onvergeeflijk dat Anne Maesschal, één van de auteurs, het doet voorkomen dat ondersteuning van de demonstraties tegen de Oosteuropese dictaturen in 1989 afkeurenswaardig zou zijn. Not bene in een boek waarin mediamisleiding aan de kaak gesteld moet worden! Ik denk daarom dat het aantal 'getuigenissen, overdenkingen en visies' niet helemaal willekeurig is gekozen. Zeker als blijkt dat alleen die verhalen worden geuit die aantonen hoe verkeerd de westerse wereld in elkaar zit. Nog meer als na het uitkomen van het boek geen van de auteurs tegen deze voorstelling van zaken protesteert.
Tot slot wil ik graag twee misverstanden uit de wereld helpen. ten eerste reken ik me voorlopig niet tot 'de linkse beweging'. Pas als die eenduidig is gedefinieerd kan ik beslissen of ik al dan niet links ben. Ten tweede voel ik me niet verplicht tot het tonen van solidariteit met wie dan ook. Ik wil initiatieven best ondersteunen, maar alleen als ik me kan vinden in wat ze doen.

René Rikkelman (medewerker van maandblad Konfrontatie)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 280, 16 december 1994