Skip to main content
  • Archivaris
  • 300

Persweeën rond Kagie

In het enige dagblad dat deze stad kent enkele pagina's over het wel en wee van P. Kagie, wethouder van Gross Den Bosch. Dit keer nu eens niet een human interest verhaal over zijn typiese, eigengereide wijze van campagne voeren, over zijn intensieve betrokkenheid bij het herstellen van de leefbaarheid in de wijken en buurten of zo. Ook niets over de verta-ling van het neo-populisme van Kagie's PvdA in politieke doelstellingen van de PvdA tot 2000.
Nee, niets van dit alles. Volgens de redactie van het Blabants Dagblad moet er nu een einde komen aan de politieke carrière van drs. P. Kagie, (wethouder van openbare ruimte, openbare werken, verkeer, welzijn, cultuur, coördinatie grote stedenbeleid en coördinatie buurten en wijken). Zijn vuistslag van 15 juli j.l. was blijkbaar de aan-leiding om nu ineens uitgebreid redactioneel en journalistiek stil te staan bij de steeds fysiekere wijze van politiek bedrijven die het kenmerk (beter gezegd: het handwerk) van de wethouder is geworden. Deze redactionele en journalistieke vrijheid ontstond uiteraard wel na intensief overleg met de directie (lees: Hansje Dona) van de Brabant Pers. Het Blablad geeft in de stadseditie van 31 juli een waslijst van schandalen en incidenten, (zeg maar gewoon: bedreigingen en terreur) die te maken hebben met P.Kagie. Verder geven enkele collega's en anonieme bronnen hun visie op de persoonlijkheidsstructuur van Kagie. De overige bronnen zijn: politici, ambtenaren, welzijnswerkers, leden van buurtcomitées en medewerkenden van het Blablad zelf.
Voor degenen die wat meer op de hoogte zijn van de handel en wandel van Kagie, is het artikel van 31 juli vooral ook interessant door een aantal suggestieve alinea's. Suggestief doordat er onder het mom van het geven van gewoon feitelijke informatie een aantal situaties omschreven of aangestipt worden die ogenschijnlijk geen vragen oproepen, maar die voor een goed verstaander wel iets meer zeggen.

Opvallend is bovendien dat volgens het Blablad Kagie's heel persoonlijke invulling van politiek bedrijven al zo'n 14 jaar bekend is binnen "zijn" PvdA en uiteraard bij het ambtelijk apparaat en bij collega-raadsleden.
Nou zou je je natuurlijk kunnen afvragen wat de zich journalisten noemende medewerkenden van het Blabad de afgelopen 14 jaar hebben zitten doen, of dit alles het Blabad geheel onbekend was; zo niet waarom er dan toen geen journalistieke aandacht aan besteed werd. (De Kleintjelezer/ster weet uiteraard dat het Blabad geheel in de stijl van de gouvernementeel ingesteld bestuurders van deze stad, een gouvernementele stijl van journalistiek bedrijft. Met andere woorden: dit soort zaken, resp. politieke brisante ontwikkelingen in de sfeer van nogal "troebele relaties" tussen politici, bestuurders en onder-nemers komen gewoon niet in de krant). Het Blablad, geheel in de kenmerkende huisstijl van likken naar boven en trappen naar beneden dus, heeft het gewoon niet noodzakelijk gevonden dit soort informatie af te drukken. Wat hebben de lezers (kiezers) daar nu toch aan? Hoezo zou je zoiets doen als je een monopoliepositie hebt? Waarom zou je je relaties met en binnen de politiek en ambtenarij zoiets aan doen, toch?

Natuurlijk zou het kunnen zijn dat het Bla-blad in de twee weken tussen 15 juli en 31 juli "ineens" meer te weten gekomen is over het karakter en de wijze van politiek bedrijven van P.Kagie. Zeer twijfelachtig, omdat dit toch in de bekende Bos-sche kringen gewoon algemeen bekend was, maar goed. In het Stadsblad (oftewel: de gratis editie van het Blablad) van 7 augustus j.l. wordt onder de ietwat vreemde kop "Positie wethouder Paul Kagie wankelt door eigen vuistslag" een wat andere koers gevaren, hierin krijgen vooral de medestanders van Paultje K. de gelegenheid om zich uit te spreken voor het aanblijven van PéKa. Met name de wijze waarop deze de Centrumdemokraten van de raadszetels wist te krijgen wordt door hen naar voren gebracht als de reden waarom PéKa moet blijven. Negentwintig leden van de PvdA (hoeveel leden telt die club eigenlijk?) steunen PéKa en vinden het een erg opgeklopt incident.
Nou valt er voor die gedachtengang wel iets te zeggen. Wie weet zich nog te herinneren dat een andere wethouder van deze Gemeente last had van nogal losse handen. Oftewel een incident waarin D'66 er Claessen in een café een vuistslag uitdeelde aan een andere cafébezoeker. Ook daar was wat oud zeer tussen beide heren, er speelde een vrouwspersoon een rol.......
Dat kroegincident werd niet opgevolgd met enkele pagina's redactio-nele en journalistieke arbeid van medewerkenden van het Blablad. Geen gegevens over de minder prettige omgangsvormen van Claessen, over zijn manier om met stress om te gaan of over zijn gewoonte om nogal schofferend om te gaan met burgers van de stad. Hij was immers toch in eerste instantie politiek verantwoordelijk voor de hele ellende rond het gedwongen verhuizen van de woonwagenbewoners.

Dus het ligt nogal voor de hand om de vraag te stellen waar het nu eigenlijk wel om gaat: de persoon van Kagie, of spelen er op de achtergrond wat meer politieke zaken binnen z'n portefeuilles, of binnen de PvdA (wil Ruud Rottier graag van zetel veranderen?).
Dat wordt koffiedik kijken, de gebruikelijke informanten van Kleintje Muurkrant zijn op dit moment met vakantie. Een van de suggesties die in beperkte kring de ronde doen is dat de discussie rondom de concertzaal na de volgende verkiezingen in 1998 weer op de politieke agenda zal komen. Nu was PéKa in zijn tijd als raadslid uitgesproken voorstander van de concertzaal: als er arbeidsplaatsen door geschapen worden dan moet die er komen, was zo ongeveer zijn standpunt / het standpunt van de PvdA. Uiteraard als his master's voice, want Hans Dona had als ongekroond koning van de stad het bouwen van de concertzaal als zijn politieke daad omarmd.
Door de verrassende uitslag van de raadsverkiezingen van 2 maart 1994, waarbij de PvdA gehalveerd werd en de Centrum Demokraten met 3 zetels de raad inschoven, ging dit moois allemaal niet door. PéKa en de PvdA gingen in het kader van de verkiezingen van 1995 de wijken en buurten in, lieten de concertzaal als politiek item vallen.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 300, augustus 1996