Ugly Uglier Ugliest

Terwijl half Nederland over elkaar heen valt of er nou wel of geen tunnel voor de HSL onder het groene hart gegraven moet worden; of dat superpeegee docters van leeuwen nou 4 of 5 miljoen krijgt toegestopt, of je nou wel of geen verrijkt uranium in je uitwerpselen aan zal treffen, maakte Toos Jeurissen zich in het vorige Kleintje Muurkrant boos over de manier waarop met circusdieren wordt omgesprongen. En terecht, alleen zal d'r niemand luisteren naar Toos. Want al die slappelingen willen niet lastig gevallen worden, niet na hoeven denken, niet stil hoeven blijven staan bij consequenties (voor anderen) van hun handelen. Zeker Kleintje Muurkrant lezers niet, want die vloek ik nou al maanden de huid vol met het effect dat een of twee lezers hooguit een schuldig gezicht trekt als er weer een varkenslap in de winkelmand wordt gesodemieterd.
En je hoeft ook helemaal niet naar een circustent, supermarkt of bioschuur te lopen om te constateren dat mensen lafhartig gruwelijk met levende wezens omgaan! In vrijwel elk huis, hoe klein ook, leeft naast mens (vrijwillig), insect (vrijwillig) en parasiet (vrijwillig) menig gevangene! Schildpadjes, glinsterende vissen, harige katten, schijtende honden (al dan niet met uranium in hun bolussen).
Hoe stompzinnig het Nederlandse volk achter hondenmepper Gaus aanhuppelt, daar zijn domweg geen woorden voor. 'Honden zijn roedeldieren, die hebben een leider nodig waarnaar ze moeten luisteren'. Heb je ze wel 's gezien op straat? Die gefrustreerde middenkadermannekes die met bezweet en rood aangelopen hoofd hun hond staan uit te kafferen. Of die een ijzeren ketting zo strak om de hals van het dier aantrekken dat het bijkans het bewustzijn verliest. Correctiebandjes heten die ijzeren kettingen. En als je ze op de juiste manier om de hals knoopt dan stikt je hond maar heel even, en zal - getraumatiseerd als ie is - de volgende keer wel mooi uitkijken met zijn of haar gevoel van vrijheid. "Mijn hond trekt altijd zo als ik 'm uitlaat". Ja! Hallo! Waarom? denk je. Eikel!!! Wat zou jij doen, sufhoofd! Ze zouden goddomme die honden vrij door de stad moeten laten lopen en hondenbezitters als ze zich buiten uitlaatroutes begeven moeten afschieten. Ja. Afschieten.
En ken je die lui die zo verschrikkelijk veel van hun hond(je) houden dat ze het geen minuut kunnen missen. Mee in bed. Mee naar de kroeg, whatever. Geef zo'n beest een bakkie water en laat 'm de rest van de avond op een barkruk of (erger nog) op je schoot op een barkruk in de rokerige drankerige niksheid liggen. Onder het motto van 'dat wil ie zo graag'. De behoefte van menig man aan zijn ooit afgestane trouwe maar tot op de laatste draad versleten knuffelbeer bevredigt met een zelfautomatisch bewegend (hoognodig moetend, maar ja) surrogaat. Dat wil ie zo graag. Wie wil er nou zo graag? En wat wil je nou van dat beest man! Laat 'm toch vrij! Laat 'm in ieder geval 's 'n keer pissen!
Wat dacht je van die artiesten die hun viervoeter kunstjes leren? Pootje geven. Dood liggen. Wat een niveau! Applaus, wat een prestatie! En niet alleen honden worden geacht hijgend hun voorpoot op te heffen, je hebt er zelfs tussen die katten zichzelf zo laten vernederen! Over katten gesproken. Hoeveel katten zal een gemiddeld provinciestadje als Den Bosch tellen denk je? Zal toch vlug richting 20 tot 30 duizend gaan! Gemiddeld een kat per huis! Kun je nagaan, d'r zitten dus huizen bij waar er wel 10 of 20 moeten leven. Zo ken ik een pand in Den Bosch waar geen gang ongeparfumeerd is. Een grote kattenzeikerij. En in elke hoek of trappegat wel een kattendrol, soms midden in een gang. En 's zomers moet je plastic kousen aan om te voorkomen dat je er vanaf je enkels wordt opgepeuzeld door vlooien. "Ja, onze Boris was zo ziek, we hebben hem maar laten inslapen." Daar zakt mijn broek van af! Niks inslapen! Noem het beessie bij de naam! Euthenaseren! Dood laten spuiten! En, heus, ik heb genoeg ervaring in het kynologische wereldje om glashard te kunnen stellen dat zichzelf dierarts-noemende witte jassen uiterst onzorgvuldig omgaan met gevoel en bewustzijn van het lijdende dier. Efficiency. Daar gaat 't om. Een bewustzijnsafnemend middel (soort slaapmiddel) moet eerst werken alvorens de spierverslapper (hartaanvaller) toe te dienen. Maar ja, dat duurt even he, en de wachtkamer zit zo vol. Moet je wel 't lef hebben om recht in de ogen van je trouwe viervoeter te kijken wanneer die zich plots realiseert dat zijn hart zojuist stopte met kloppen. Hulpeloos. Angstig. Bedankt kerel! En nou vlug naar de eeuwige jachtvelden! Dieren worden veelal niet ge-euthenaseerd vanwege lijden van het dier maar vanwege gemak. Laten we d'r nou niet omheen lullen. Welke dierenliefhebber zorgt voor het dier als het een fulltime taak wordt? Drie misschien. Hooguit. De rest verzint een smoes over lijden en dat het maar beter is zo. En gaat er zelf in geloven, ook. In nauwelijks andere omstandigheid heet zoiemand een gruwelijke misdadiger, in dit geval knikt eenieder begrijpelijk.
Konijnen. Flappie leeft z'n leven in een hokje van 40 bij 50 cm om vervolgens als hoofdgerecht dampend met kerst op tafel gezet te worden. En aangesneden door die vreemde man in huis. Marmotten piepen ook niet van plezier en die ouders die hun kinderen wijsmaken dat pimmetje de goudvis gewoon honger heeft als ie zo happend aan het wateroppervlak zwemt zou je eens een uurtje onder water moeten duwen! Ik ken een goudvisbakje wat aan de rand van een heus mensenbad staat alwaar drie goudvissen al weken lang voor hun leven vechten om een beetje zuurstof binnen te krijgen. Vissen kreperen omdat "eigenaren" te lui zijn om water te verversen! Zo zit 't geregeld. Achter vrijwel elke deur in dit land. Daar hoef je geen circustent voor in. Natuurlijk lijkt een leeuw die slecht verzorgd wordt dramatischer, laat staan zo'n grote sullige olifant wiens tenen zweren. Maar als mensen de gruwelijke dierenbeulerij van zichzelf al niet (willen) zien, verwacht ik weinig verzet tegen dergelijke misstanden. En waar ik helemáál niet tegenkan zijn die dierenbeschermers, vegetariërs en andere wijsneuzen die ondertussen zèlf schildpadjes kweken, wandelende takken in glazen potjes doen of ratten als baby-surrogaat op hun armen rondsjouwen. Om nog maar te zwijgen van Europeanen die zichzelf in Afrika nestelen om daar vervolgens een huisaap aan de ketting te leggen. En die lui van de dierenbescherming die "al jaren pleit voor een verbod van het gebruik van dieren voor menselijk vermaak", die zou ik willen adviseren hun hoofd 's onder een ijskoude kraan te stoppen.

Joep Zwaard, Den Bosch.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 320, 24 april 1998