woensdag 9 oktober-2013
Een tip was genoeg. Een roedeltje Britse snuffeljournalisten ging op pad en trof in een ouwe opslagplaats naast een wietplantage 32.000 documenten en een zootje tapes aan. Ze bleken te horen bij een deelonderzoek dat de Serious Fraud Office (SFO) had gepleegd binnen het kader van de beruchte steekpenningenaffaire rond de Britse wapenleveranties aan Saudi-Arabië. Doopnaam: de Al Yamamah-affaire. Een geintje dat al decennia lang rondzong en uiteindelijk door Tony Blair in 2006 werd begraven toen de Saudi's dreigden in Parijs te gaan winkelen als er geen einde werd gemaakt aan al dat justitiële gesnuffel naar douceurtjes, die al dan niet onder tafel waren doorgegaan. Het algemeen belang ging voor gerechtigheid.
Eerder genoemd roedeltje kon de hele boel wel meekrijgen, maar dan moesten ze schuiven. En dat zagen ze niet zitten. Uiteindelijk haalden ze wel een proefmonster binnen. Daaruit viel in ieder geval op te maken, dat er via de Zwitserse bankrekeningen van drie frontfirma's 21,4 meloen richting Saudi Arabië was gesluisd. Twee daarvan huisden in Panama, de derde konden de betrokken journalisten niet traceren.
Andere documenten toonden aan dat allerlei Saudische prinsen en prinsessen wel degelijk hadden meegevreten uit de door achtereenvolgende Britse regeringen en de Britse oorlogsindustrie gevulde ruif. De rest van de naar wiet stinkende paperassen en tapes, zo'n 98 procent, keerde terug in de schoot van de blozende SFO. Wat er nu gaat gebeuren? Niks. Het onderzoek was afgesloten en blijft afgesloten. Terwille van de Britse werkgelegenheid en het welzijn van het Saudische koningshuis.

Door Jan Portein.

Eerst even terugpeddelen naar oktober 2013. Toen besteedden wij in alle onschuld een theelepeltje aandacht aan het grootste steekpenningenschandaal dat de UK ooit heeft begraven. De Yamamah-deal, waarbij een fantastische kluit van Britse wapens ter waarde van 43 miljard Pond naar Saudie-Arabië verhuisde. Een van de slimmeriken die bij de deal ten eigen bate de steentjes aan elkaar metselden was de Britse wapenhandelaar Douglas Leese. Gabber van de door ons regelmatig voor de orkestbak getrokken Saudische grootschuifelaar Adnan Kashoggi, mediamogul en Mossadist Robert Maxwell en de toen met een Oostenrijks paspoort en een Saudische verblijfsvergunning in Europa rondstruinende Jeffrey Epstein. Bij dit soort miljardenzaken heb je hoog in het zadel zittende banksters nodig. In dit geval de Rothschilds. En Epstein leerde via dit stukje destructieve wereldhandel verschillende leden van de internationaal uitgewaaierde familie persoonlijk kennen en dealde ook met ze. Zoals blijkt uit de tot nog toe op instigatie van The Donald vrijgegeven documenten uit de Epstein-dossiers. Dat daarin ook uiterst bizarre zaken opduiken moge blijken uit een mailwisseling uit december 2018 tussen Epstein en Ariane, het hoofd van de Franse Edmond de Rothschild Group. Daarin verwees de spion cq. vers vleeshandelaar naar een class op de Harvard Universiteit. Had als onderwerp de moeilijke jaren die Adolf Hitler had gekend voor hij aan de macht kwam. Snorremans leefde in die armoedige tijd in een onderkomen dat werd gesponsord door drie Weense bankiersfamilies: de Gutmanns, de Epsteins en de Rothschilds. We kunnen Jeffrey niet meer vragen of hij daarmee suggereerde dat hij afstamde van voornoemde gelijknamige familie. Maar gek genoeg reageerde Ariane niet op die suggestie. Gekker was wat zij terugschreef. Komt ie:

“I regularly used to say that Rothschilds planned and supported Hitler in mass destruction to gain more power”.

Brrrrr. Stay tuned.