Laura is niet leuk (005)

Een brede fascistische beweging verzekert zich van de steun van traditioneel rechts. Suomen Sisu, de club die de macht in de politieke partij Echte Finnen heeft overgenomen en Laura Huhtasaari als kandidaat-president van het land naar voren schuift, laat niets na om reaktionair-Finland te plezieren. Vooral het militair-industrieel komplex in het land wordt nu al in de watten gelegd en krijgt voor de toekomst gouden bergen beloofd. Hierbij helpt het dat de huidige minister van Defensie lid van Suomen Sisu is.
Als een van de weinige landen binnen de EU koestert Finland een groot staand leger. Men kan er naar schatting een half miljoen getrainde soldaten onder de wapenen roepen. En dit leger is een van de grootste werkgevers. Niet alleen is de militaire infrastructuur, waaronder 1300 kilometer zwaarbewaakte grens met Rusland, tiptop in orde, ook de eigen wapenindustrie spint garen bij de situatie. Patria is een grote exporteur van wapensystemen, ook naar het Midden-Oosten, en bedrijven als Outokumpu en Sisu (!) hebben een omvangrijke militaire produktietak.
De propaganda waarmee de algemene militaire dienstplicht voor jongens in stand wordt gehouden en de kosten voor dit oorlogsapparaat worden opgehoest, is even simpel als doeltreffend: Finland heeft aan haar oostgrens geen buurland maar een vijand. De honderdjarige geschiedenis van het land wordt geschreven in ronkende revanchistische leuzen.
Finnen leren op school en lezen na hun schooltijd in de enige krant van het land dat de 'witte' putsch die hen in 1917 naar een bloedige burgeroorlog dreef, slechts de opmaat vormde voor enkele andere ontwikkelingen die het land en de natie niets dan goeds hebben gebracht. De collaboratie met Nazi-Duitsland vanaf 1941 was een 'keuze uit twee kwaden'. En de Finlandisering -de collaboratie van Helsinki met de Sovjet Unie en het Warschau Pakt- is een vijandig begrip dat alleen maar door buitenlanders wordt gebruikt.
Is er een tweede land ter wereld waar het verlies van honderdduizend mannen aan het front, eenvijfde van het grondgebied en het betalen van miljarden aan herstelbetalingen wordt gevierd als een overwinning? In Finland vind je deze giftige cocktail. De voormalige Oostfrontstrijders worden als helden vereerd in een keurig bijgehouden graf, hun oorlogsmisdaden die vooral rond het beleg van Leningrad moeten hebben plaatsgevonden zijn nooit onderzocht en het nationale parlement en de andere instituties in het land zitten vol met mensen die daar ten tijde van de Finlandisering ook al zaten.
In deze troebele vijver is het goed vissen voor extreemrechts. Ongeremd klinkt de roep om de herovering van Karelië, het gebied dat Stalin in 1944 opeiste als oorlogsbuit. En zonder enige tegenspraak mocht een jonge historicus een paar weken geleden op tv verklaren dat de keuze destijds voor Hitler, tegen de Sovjets, een 'moreel juiste keuze' is geweest. Ethnische Russen vormen veruit de grootste minderheid van het land, maar ze zijn op straat, in café's en voetbalstadions hun leven niet zeker...