Skip to main content

Rampen

donderdag 25 februari-2010
De familie Van Buuren helemaal uit zijn voegen. Erica Terpstra opnieuw zo teut als een kanarie. Mart Smeets huilt niet omdat ie journalist is. Jan Peter Lullo is plotseling tweede keus bij het Journaal. Dinsdag is ineens gehaktdag. En alleen omdat een kleine kobold met een zwabberbeen onze Sven de binnenbocht inkrijst. Een nationale beving met een negen op de schaal van Richter. Linda is al gebeld voor een benefiet onder de titel “Help Sven de winter door”. En een hele rij zakenpiefjes hebben hun gappie Oerlemans alweer gebeld hoeveel ze moeten storten om langer dan dertig seconden in beeld te komen. Net als anderhalve maand geleden bij de happening rond Haiti. Hebben we met zijn allen toch maar meer dan 80 meloen euro opgehaald. Meer dan 100 meloen dollar!!! Dus dat belooft wat voor Sven, zijn zwaar gestreste hockeymeisje en zijn gerenoveerde ouderpaar.
Waar die Haitipoen is terechtgekomen? Hebben we nog niet mogen vernemen. Maar aan de overkant van de plas weten ze het al op een brieffie. Van elke Amerikaanse dollar gaat 42 cent naar het Rode Kruis, NGO’s en andere goedbedoelende carnavalsverenigingen die op Haiti actief zijn, 33 cent naar de militairen die al die opgewonden negers in bedwang moeten houden, negen cent naar voedsel dat voor een flink deel op het vliegveld ligt weg te rotten, negen cent naar vrachtwagens en andere logistieke vehikels die de rest van het voedsel naar die opgewonden negers moeten brengen, 5 cent om de overlevenden weer een beetje op de been te helpen, iets minder dan een cent naar de Haitiaanse regering en een halve cent naar de Dominicaanse Republiek. Als je weet dat het in Nobamaland in totaal om een kleine 650 meloen dollar gaat, kan je zelf aardig becijferen wie wat heeft gekregen.
Ruim 2 meloen mensen zijn in Haiti aangewezen op dagelijkse voedselhulp. Ruim 1 meloen mensen zijn dakloos. Ruim een kwart daarvan heeft inmiddels zoiets als een tentje. De rest moet het doen met een stukkie plastic, een ouwe deken op stokkies, een oud laken, een matras om onder te liggen etcetera. In mei begint het regenseizoen. Ondertussen maken wij ons dan op om wekenlang te genieten van onze jongens in Zuid-Afrika. En nou maar hopen dat die Van Marwijk het uit zijn lijf laat om die kleine kobold van Sneijder niet naar Johannesburg te sturen als ie in Kaapstad moet ballen. Dat kan ie de familie Van Buuren, Erica, Mart, Lullo en ons allemaal niet aandoen. Dat zou weer een nationale ramp wezen.