Nog meer voordelen van privatiseren: Huurlingenlegers

maandag 20 december-2004
De privatisering van het geweldsmonopolie van de staat verloopt in relatieve stilte. Nu heeft de privatisering van nutsbedrijven, openbaar vervoer, gezondheidszorg (waaraan over niet al te lange tijd kan worden toegevoegd: het onderwijs) niet die betere dienstverlening opgeleverd waarmee ze aan de bevolking werd verkocht. Maar ja, binnenkort zijn er nog maar weinig economen die überhaupt weten dat er zoiets als nutsbedrijven bestonden. En wat de kiezer betreft: het heeft gewoon een nieuw monopolie opgeleverd waarover de burger niks meer te vertellen heeft. Zoals gebruikelijk in de democratie is dit alles uiteraard geen onderwerp van de verkiezingsprogramma’s geweest; de ideologievan het overhevelen van publieke taken naar de private sector staat immers ver boven verkiezingsprogrammas van partijen.
Eén van deze groeisectoren is die van de private legers, oftewel: huurlingen. Hiermee lijkt een forse stap gezet in de richting van privatisering van conflicten. Het biedt politici aan het thuisfront allerlei voordelen, geen gezeur over de troepen terug, geen reportages over treurende nabestaanden, of onderzoeken naar “collateral damage”, gebruik van verboden wapens of ander geneuzel. Nee, het is gewoon een dienst die ingekocht wordt en that’s it.
De regering Blair zag die voordelen al enige jaren geleden en in de beste tradities van “new” labour kwam ze met een discussiestuk voor publieke inspraak: Private Military Companies: Options for Regulation". Blijkbaar is de keuze niet: compleet verbieden van dergelijke legers, of het bestaan ervan negeren; maar gewoon: de markt haar werk laten doen.