Onderzoek

zaterdag 10 februari-2007
Of we ook gelezen worden. Gisterochtend spogen we in ons zoveelste stukkie over collega Giliuana Sgrena nog hel en verdoemenis. Over het uitblijven van onderzoeken naar de martelvluchtjes van de CIA via Nederland en naar de leugens van J.P. Klootviool en zijn orkest bij het doordrukken van onze missie naar Irak. En wat gebeurt er? Een vertrekkende senator (Erik Jurgens) en een senator wannabee (Klaas de Vries) prediken ineens dat er in ieder geval gesnuffeld moet worden aan de Irak-kwestie. En wat toevallig nou, Gijs de Vries, het Nederlandse baasje van de Europese baardenbestrijding, strijkt om “persoonlijke redenen” ineens de vlag.
Kijk, zo zien we het graag. Niet dat we ons illusies maken over de uitkomst van zo’n onderzoek. Geen ruk. “Che” Klootviool zal bijvoorbeeld nooit iets loslaten over het “for your eyes only”-vodje van Tony Blair, die inmiddels een neus zou hebben ter lengte van een A-1 file als ie toevallig in elkaar was gezet door Gepetto. En we zullen ook niet al teveel vernemen over het gebroddel van onze eigen gleufhoeden en spekzolen bij het afbakken van de gewenste info over Saddammeke’s verzameling nucleair, chemisch en biologisch vuurwerk in een of andere bunker van S.E. Fireworks in een buitenwijk van Baghdad. Als smoes voor een ordinaire oorlogsmisdaad, die bijgeschreven kan worden in het boekje van ene M.Hein gelardeerd met plaatjes van Gleiwitz, Pearl Harbour, Tonkin, Manhattan en meer van dat moois.
Nee, het zou niks worden. Misschien nog net goed voor een nieuwe format van drie weken bij John de Mol’s wrakke lanceerinrichting. Maar die enquête moet er wel komen. Al was het alleen maar om al die jongens en meisjes uit de bestuurlijke kringen te zien kronkelen en zweten bij het bedekt houden van hun omvangrijke zitvlees. Onder de hypnotiserende blikken van strenge meesteressen à la Marijke of Ella. Dat zou heerlijk zijn. Jammie. Om ons aan te sluiten bij de meerderheid van ons nieuwe kabinet: Laten we samen bidden.