Begrafenis

maandag 25 januari-2010
Hoe heikel de Iraakse Blitzkrieg was voor de westerse overvallers bleek onlangs nog eens toen in Den Haag het vierde kabinet van Jan Peter Lullo bijna in elkaar lazerde.
Maar dat is uiteraard een zak pinda’s vergeleken met de toestanden aan de overkant van het plasje. Zo moet een dezer dagen Tony Blair aan een onderzoekcommissie komen uitleggen waarom hij in maart 2003 besloot om samen met zijn Amerikaanse brother in crime het Poolse voorbeeld van oom Adolf te volgen en Irak terug te zetten in de achttiende eeuw. Met een juridische onderbouwing waarvoor een eerstejaars student in de rechten een touw en een trapgat zou opzoeken.
Nu we het in dit verband toch over zelfmoord hebben, er is in deze zee van ongerechtigheden ook weer een forse fecalie komen bovendrijven over dr. David Kelly. De voormalige Britse wapeninspecteur die in juli 2003 zo knullig werd gezelfmoord. Een paar weken nadat hij aan een BBC-speurneus had verteld dat het Parlement door Tony was vernaggeld met zijn dossier over Saddammeke’s massaverneukingswapens en zijn Fleuropraketten.
Naar nu blijkt heeft Lord Hutton, de leider van het krakkemikkige onderzoek naar de zelfmoord van Kelly, een scheve doorloper gereden. Hij heeft indertijd namelijk besloten om Kelly’s medische gegevens en het post mortem rapport te begraven tot de familieleden de pipe uit zijn. En niet op te nemen in zijn eindrapportage. Dat gold trouwens ook voor een geheimzinnig pak handgeschreven documenten dat voor een periode van dertig jaar in de ijskast verdween.
We wisten het natuurlijk wel, polletiek is een smerige bedoening. Maar de moeilijk cold te krijgen Kelly-case is er een uit de top van het linker rijtje. En we horen daar zeker nog meer van.