Arnaud

dinsdag 26 augustus-2003
Hier en daar wordt in de internationale pers als dat zo uitkomt nog wel eens gemekkerd dat Pakistan zijn Islamitische atoombom heeft kunnen ontwikkelen dankzij onoplettendheid bij de Nederlandse speurneuzenkennel. En dat de metallurgische spion dr. Ouadeer Khan ons op ingenieuze wijze onze ultra-centrifugegeheimen heeft ontfutseld. Al lichtjaren geleden hebben wij die suffe ballon doorgeprikt. Zowel een koppel Nederlandse ondernemingen als Nederlands/Belgische geleerden hebben Pakistan op weg geholpen. Dat niemand dat in de gaten zou hebben gehad is een lachertje. Een paar dagen geleden troffen wij op de site van “Pakistan-facts”, waaraan o.a. de beruchte Belgisch/Amerikaanse CIA-agent Arnaud de Borchgrave vlijtige bijdrages levert, een interessant exposé over de inactieve rol van de CIA bij de ontwikkeling van de Paki-bom. De Company zou pas in 1985 in de gaten hebben gekregen dat een clubje atoomgeleerden met subsidie van de toenmalige regering Zia-ul-Haq met iets bezig was waarvan ze de humor niet kon inzien. Rijkelijk laat, maar de vertegenwoordigers van de rubberzolenfirma hadden een excuus. Ze waren in die jaren druk druk druk met de covert operations in buurland Afghanistan. Samen met Osama en andere mujaheddin tegen de Ruskies. De ontdekking van de Pakistaanse atoombom i.o. bracht achter de schermen een ietwat verhitte discussie teweeg tussen de regering-Reagan en Zia. Deze laatste liet weten dat de Amerikanen zijn door Washington zwaar gestiekte steun voor de strijd bij de oosterburen wel konden schudden als hem werd verboden verder te gaan met zijn nucleaire surprise. En Washington was slim genoeg om in te zien dat een oorlog in Afghanistan onmogelijk kon worden voortgezet zonder de steun vanuit Pakistan. Bij het wegvallen daarvan zouden de Russen in Afghanistan blijven. In dat geval zou het een kwestie van tijd zijn voor de regering van Zia aan de kant zou worden geschoven en een nieuw anti-Amerikaans regime aan de macht zou komen. Met een atoombom. Zo luidde de rampanalyse en dat zagen Reagan cs. begrijpelijkerwijs niet zo zitten. Ergo kreeg Zia de ruimte voor zijn onder leiding van Quadeer Khan staande nucleaire project. Nou niet meer lullen over spionage van Khan. En dat onze speurneuzen hebben zitten slapen. Het was gewoon een kwestie van zakendoen en politiek op hoog niveau. En als iemand dat kan weten is het Arnaud wel.